II SAB/Po 42/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Daniel po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawie ze skargi M. K. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie okresowego świadczenia powierniczego postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 01 października 2025 r. skarżący M. K. zwrócił się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społeczne w [...] z wnioskiem o wydanie decyzji/rozstrzygnięcia w przedmiocie uruchomienia okresowego świadczenia powierniczego w kwocie [...];- zł miesięcznie na okres trzech miesięcy z tytułu zabezpieczenia beneficjentów trustu w zakresie świadczeń socjalnych i rozwojowych. Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], działający w umieniu Burmistrza Miasta, postanowieniem z dnia 14 października 2025 r. odmówił wszczęcia postępowania, wskazując na brak podstawy prawnej do wypłaty przedmiotowego świadczenia. Wniesioną w dniu 02 stycznia 2026 r. (data wpływu do organu) skargą M. K. zaskarżył bezczynność Burmistrza Miasta w zakresie rozpoznania jego wniosku o przyznanie świadczenia okresowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W pierwszej kolejności należy wskazać, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd zawsze bada legitymację skargową strony, zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz jej warunków formalnych, a przede wszystkim dokonuje oceny dopuszczalności skargi. Przedmiotem skargi wywiedzionej przez M. K. jest bezczynność Burmistrza Miasta w zakresie rozpoznania jego wniosku o przyznanie świadczenia okresowego. Jak wskazuje analiza akt sprawy wniosek o przyznanie przedmiotowego świadczenia został złożony w dniu 01 października 2025 r., a w dniu 14 października 2025 r. Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], działający w imieniu Burmistrza Miasta wydał postanowienie o umorzeniu postępowania. W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z uchwałami Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II OPS 5/19 i z dnia 07 marca 2022 r. sygn. akt II OPS 1/21 (Baza NSA), skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego podlega odrzuceniu, jeżeli została wniesiona po wydaniu decyzji przez organ, któremu zarzucono przewlekłe prowadzenie postępowania, nawet wówczas gdy decyzja ta nie jest jeszcze ostateczna. Stan bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przestaje w sensie prawnym istnieć wówczas, gdy organ administracji załatwi sprawę (zakończy postępowanie) we właściwej formie, chociażby nawet uczynił to po wymaganym terminie. Sytuacja powyższa miała miejsce w niniejszej sprawie, ponieważ Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], działający w imieniu Burmistrza Miasta wydał, przed wniesieniem skargi na bezczynność, postanowienie o umorzeniu postępowania. Tym samym organ zakończył postępowanie w jednej z form przewidzianych ustawą z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego. Tym samym skarga na bezczynność była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935).