II SAB/Po 43/12

PostanowienieWSA w Poznaniu2012-08-23

Skład orzekający: Barbara Drzazga

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego może zostać rozpoznana, jeśli skarżąca nie wyczerpała środka zaskarżenia przewidzianego w art. 37 § 1 kpa przed wniesieniem skargi do sądu?
Ratio decidendi
Sąd stwierdził, że skarga na bezczynność jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał przysługującego mu środka zaskarżenia przewidzianego w art. 37 § 1 kpa, czyli wezwania do usunięcia naruszenia prawa, gdy nie ma organu wyższego stopnia nad organem bezczynności. W takim przypadku skargę należy odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a.
Stan faktyczny
K. B. wniosła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w sprawie zasiłku celowego na częściowe pokrycie opłat za energię elektryczną. Sąd przekazał skargę organowi i wezwał skarżącą do wykazania, że przed wniesieniem skargi wyczerpała środek zaskarżenia w postaci wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Skarżąca tego nie wykazała.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę K. B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi K. B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie zasiłku celowego; postanawia: odrzucić skargę. /-/ B. Drzazga K. B. w dniu 14 czerwca 2012 r. wniosła bezpośrednio do Sądu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie zasiłku celowego na częściowe pokrycie opłat za energię elektryczną. Sąd, mając na względzie przepis art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.), stanowiący, iż skargę do sądu wnosi się za pośrednictwem organu, przekazał w dniu 19 czerwca 2012 r. skargę Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w P.. Datę tę uznać należy za dzień wniesienia skargi przez skarżącą (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 7 sierpnia 2012 r., IV SA/Wa 1319/12, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd wezwał skarżącą do wykazania w terminie 7 dni, że przed wniesieniem skargi zgodnie z art. 37 § 1 kpa wezwała ona Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. do usunięcia naruszenia prawa, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a.). Wezwanie to zostało doręczone skarżącej w dniu 7 maja 2012 r. i w zakreślonym terminie skarżąca nie wykazała, by przed wniesieniem skargi wyczerpała przysługujący jej środek prawny. W związku z powyższym skargę K. B. jako niedopuszczalną należało odrzucić. Wyjaśnić należy, iż obowiązkiem Sądu, przed dokonaniem merytorycznej oceny zasadności skargi, jest zbadanie, czy przed wniesieniem skargi skarżąca wyczerpała środki zaskarżenia, które służyły jej w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Jeżeli skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego mu środka zaskarżenia skarga w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. W przypadku bezczynności organu strona przed wniesieniem skargi zobowiązana jest wyczerpać środek zaskarżenia przewidziany przepisem art. 37 § 1 kpa. Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zważywszy, że nie ma organu wyższego stopnia nad samorządowym kolegium odwoławczym, skarżąca winna była przed wniesieniem skargi wezwać Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. do usunięcia naruszenia prawa. Z uwagi na fakt, że skarżąca nie wykazała, by przed wniesieniem skargi wyczerpała przysługujący jej środek zaskarżenia – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (art. 37 § 1 kpa) jej skargę należało w oparciu o przepisy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. odrzucić. Stąd orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ B. Drzazga

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło