II SAB/Po 43/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi M.J. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiaty p. w przedmiocie kontroli robót budowlanych; postanawia odrzucić skargę. /-/ B. Drzazga Pismem z dnia 29 kwietnia 2014 r. M. J. wniosła do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. w przedmiocie kontroli samowoli budowlanej na nieruchomości przy ul. K. w R. Sąd, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 7 maja 2014r., pismem z dnia 14 maja 2014 r. wezwał skarżącą do wykazania w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, czyli wniosła do organu wyższego stopnia tj. Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenie, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie, skarżąca w piśmie z dnia 10 czerwca 2014 r. podała, że zażalenie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. do Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosła R. J. , strona tego samego postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sad Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm, dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Jeżeli skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego mu środka zaskarżenia, skarga w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. W przypadku bezczynności organu strona przed wniesieniem skargi zobowiązana jest wyczerpać środek zaskarżenia przewidziany przepisem art. 37 § 1 k.p.a. Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zważywszy zatem na fakt, że skarżąca nie wykazała, by przed wniesieniem skargi wyczerpała przysługujący jej środek zaskarżenia – zażalenie do organu wyższego stopnia (art. 37 § 1 kpa)jej skargę należało w oparciu o przepisy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. odrzucić. Stąd orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ B. Drzazga