II SAB/Po 44/18

Dnia 6 marca 2019 roku Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2019 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. G. na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego we W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia przyznać radcy prawnemu W. L. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu stronie skarżącej przed sądem drugiej instancji opłatę w wysokości [...] zł (słownie: [...] złotych [...]), podwyższoną o kwotę podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł (słownie: [...] złotych [...]) /-/ R. Talaga Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2018 roku starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zwolnił A. G. od kosztów sądowych i ustanowił dla niego radcę prawnego jako pełnomocnika z urzędu. Pismem z dnia 6 sierpnia 2018 roku Wicedziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w P. wyznaczył radcę prawnego W. L. jako pełnomocnika skarżącego z urzędu. Z akt sprawy wynika, że na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu w dniu 12 grudnia 2018 roku stawił się radca prawny W. L., który poparł skargę i wskazał na argumentację przedstawioną w piśmie procesowym z dnia 25 września 2018 roku. Pismem z dnia 7 lutego 2019 roku radca prawny W. L. złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 grudnia 2018 roku oddalającego przedmiotową skargę A. G. Pismem z dnia 7 lutego 2019 roku radca prawny W. L. wniósł o "przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej opłaconej z urzędu, gdyż nie została ona opłacona w całości ani w części". Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", wyznaczony adwokat lub radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności adwokatów lub radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 roku, poz. 1715), które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016 roku. Zgodnie z treścią § 21 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia z 2016 roku opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: w drugiej instancji: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam radca prawny – 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zgodnie z treścią § 21 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z 2016 roku opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – opłatę maksymalną obliczoną na podstawie § 8, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego – 600 zł c) w innej sprawie – 240 zł. W rozpoznawanej sprawie, wyznaczony z urzędu pełnomocnik sporządził i wniósł pismo procesowe zawierające opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. Biorąc pod uwagę oświadczenie złożone przez radcę prawnego należy przyjąć, że udzielona pomoc prawna nie została opłacona w żadnej części. Uwzględniając rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy poniesiony przez pełnomocnika z urzędu, zgodnie z § 4 ust. 2 rozporządzenia z 2016 roku, należało przyznać za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu stronie skarżącej, zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit b w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 c rozporządzenia z 2016 roku, opłatę w wysokości [...] zł (50% z [...] zł). Opłatę za udzielenie pomocy prawnej stronie skarżącej podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tj. o kwotę [...] zł. Wobec powyższego, na podstawie art. 250 § 1 P.p.s.a. i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit c, § 21 ust. 1 pkt 2 lit b oraz § 4 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia z 2016 roku, orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ R. Talaga