II SAB/Po 45/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Rady Miejskiej w przedmiocie rozpatrzenia skargi na uchwałę Burmistrza Miasta i Gminy postanawia odrzucić skargę. /-/ E. Brychcy Pismem z dnia 22 kwietnie 2016 r. T. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na uporczywość organu administracji publicznej o nazwie "Rada Miejska" polegające na tym, że: 1. organ nie odpowiedział na pismo T. K. z dnia 23 stycznia 2016r. doręczone organowi w dacie dnia 31 stycznia 2016r. na adres e-mail organu będące skargą T. K. "Na zaniechanie Burmistrza", w którym został podany adres poczty drukowanej o brzmieniu "T. K., P.O. BOX [...]" – jako adres do doręczeń odpowiedzi na skargę; 2. Organ nie podjął postępowania z ww. skargi T. K. z dnia 23 stycznia 2016r. doręczonej organowi w danie dnia 31 stycznia 2016r. na adres e-mail organu; przy czym organ pismem z dnia 11 kwietnia 2016r. odpowiedział na ww. wiadomość e-mail doręczającą ww. skargę T. K. w taki sposób, że organ nie odniósł się do ww. skargi T. K. i skargę tę pozostawił bez rozpoznania a jedynie za pośrednictwem e-mail organ poinformował T. K. iż ww. skargę T. K. "pozostawia bez rozpoznania z przyczyn określonych w załączniku nr do uchwały, to jest z takiego, że w ocenie organu podany w skardze ww. adres do doręczeń jest adresem nieprawidłowym i tym samym nie spełnia wymagań kpa, którego organ uznać nie może. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy wniósł o jej oddalenie w całości, argumentując, że skargę T. K. z 23 stycznia 2016r. należało pozostawić bez rozpoznania, powołując się na § 8 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002r. w sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków, który mówi, że skargi i wnioski niezawierające imienia i nazwiska (nazwy) oraz adresu wnoszącego pozostawia się bez rozpoznania. Ponadto zastosowania ma art. 42 K.p.a., który nie przewiduje skutecznych doręczeń (wywierających skutki prawne) na adres skrytki pocztowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej "p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 § 2 p.p.s.a stanowiąc, iż kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg wyszczególnionych w tym przepisie. Z mocy art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami. Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach. Z okoliczności sprawy wynika, że skarżący kwestionuje sposób załatwienia jego sprawy w przedmiocie dostępu do informacji publicznej o działalności Urzędu Miasta i Gminy w zakresie realizowania programu opieki nad bezdomnymi zwierzętami. W konsekwencji skarżący w dniu 23 stycznia 2016r. wniósł skargę do Rady Miejskiej na działanie Burmistrza Miasta i Gminy. Rada Miejska w dniu [...] kwietnia 2016r. podjęła uchwałę na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz,.U. z 2015r. poz. 1515 ze zm.) w zw. z art. 229 pkt 3 K.p.a., § 8 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002r. w sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków (Dz.U. z 2002r., Nr 5, poz. 46) oraz art. 42 K.p.a. i skargę T. K. na działanie Burmistrza pozostawiła bez rozpoznania. Sąd uznaje zatem, że wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przez T. K. skarga z 22 kwietnia 2016r. na uchwałę Rady Miejskiej z [...] kwietnia 2016r. podjętą w ramach wniesionej przez niego skargi na działanie Burmistrza, nosi znamiona skargi powszechnej, uregulowanej w treści przepisu art. 227 i nast. K.p.a. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII K.p.a., a więc skarg związanych z krytyką wykonywania zadań przez właściwe organy administracji (art. 227 i następne K.p.a.), ponieważ sprawy te nie zostały poddane kontroli Sądu ani na podstawie art. 3 p.p.s.a., ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych. Do rozpatrywania tego rodzaju skarg właściwe są organy administracji określone w dziale VIII K.p.a., w art. 229-230. Do skarg uregulowanych w dziale VIII K.p.a. nie ma natomiast zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej. Skarga przewidziana w powyższych przepisach K.p.a. uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne o charakterze uproszczonym, kończące się czynnością faktyczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy. Sprawy skargowe rządzą się swoimi regułami. W postępowaniu tym nie istnieją strony, nie ma instancji, nie zapadają decyzje ani postanowienia oraz inne akty; ma ono na celu ustalenie prawidłowości i terminowości działania organów administracyjnych i ich pracowników oraz zbadanie potrzeby podjęcia określonych czynności w celu wyeliminowania ustalonych nieprawidłowości. Skarga z art. 227 K.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, nie dającym jednak żadnych podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego. Co istotne, Sąd nie ma możliwości skontrolowania legalności tej uchwały albowiem postępowanie w sprawie skarg i wniosków z działu VIII K.p.a. nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Skarga do sądu administracyjnego na uchwałę organu samorządu terytorialnego podjętą w wyniku rozpatrywania skargi wniesionej w tym trybie, jest niedopuszczalna. Zauważyć bowiem należy, że rozpatrywanie skargi na nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy lub ich pracowników, wniesionej w trybie art. 227 k.p.a., nie podlega kognicji sądów administracyjnych (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2010 r., sygn. akt II OSK 2389, Baza NSA). Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż rozpoznawana skarga nie dotyczy spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. Ogólnie niezadowolenie z działania organu, nie podlega żadnej kontroli ze strony sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z tego też względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przedmiotową skargę należało odrzucić, jak orzeczono w postanowieniu. /-/ E. Brychcy