II SAB/Po 46/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 2 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. i M. D. na bezczynność Starosty Ostrowskiego w przedmiocie wszczęcia postępowania postanawia odrzucić skargę /-/ E. Podrazik Pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. J. i M. D. wnieśli skargę na bezczynność Starosty Ostrowskiego. Z uzasadnienia skargi wynika, iż postanowieniem z dnia [...] października 2009 r., nr [...] Starosta Ostrowski zawiesił postępowanie wznowieniowe dotyczące decyzji ostatecznej z dnia [...] marca 2008 r. o udzieleniu M. K. pozwolenia na przebudowę budynku gospodarczego na kotłownię oraz budowę komina na działce nr [...], przy ul. R. w O. W. Podstawą zawieszenia był wznowienie postępowania przez Prezydenta Miasta O. W. w sprawie decyzji ostatecznej z dnia [...] września 2007 r. ustalającej warunki zabudowy dla M. K. Postępowanie wznowieniowe w sprawie warunków zabudowy zostało zakończone w październiku 2010 r. W tej sytuacji Starosta powinien niezwłocznie podjąć zawieszone postępowanie i wydać decyzję w prowadzonej przez niego sprawie. Do chwili obecnej postępowanie wznowieniowe nie zostało przez Starostę podjęte, mimo składania przez skarżących podań i skarg do organu. Od około 1,5 roku Starosta Ostrowski nie podjął żadnych działań, mimo braku przeszkód do podjęcia postępowania. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący wyjaśnili, iż wyczerpali tryb z art. 37 k.p.a. w wyniku wniesienia do Wojewody pisma z dnia [...] września 2011 r. W odpowiedzi na skargę Starosta Ostrowski wniósł o jej oddalenie, podnosząc, iż w dniu [...] grudnia 2011 r. zwrócił się do Urzędu Miejskiego w O. W. o informację na temat prowadzonego postępowania wznowieniowego dotyczącego warunków zabudowy dla M. K.. Z nadesłanej odpowiedzi wynika, że decyzja o warunkach zabudowy stała się ostateczna. Istotnie podstawa zawieszenia ustała i postępowanie powinno być podjęte, jadnak co do tego samego obiektu toczy się postępowanie przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego i Starosta nie może podjąć żadnych działań, gdyż mogłoby to skutkować wydaniem decyzji niespójnej z postępowaniem organu nadzoru budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w danej sprawie. Powołany przepis dotyczy zatem takich sytuacji, gdy strona wykorzystała już służące jej środki, takie jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jak wynika z kolei z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98 poz. 1071 z późn. zm.), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w ustawie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli takiego organu nie ma – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie natomiast z art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. nr 243 poz. 1623 z późn. zm.) organem wyższego stopnia wobec starosty jest wojewoda. Odnosząc powyższe uwagi do specyfiki niniejszej sprawy należy uznać, iż skuteczne wniesienie skargi na bezczynność Starosty Ostrowskiego wymagało wpierw złożenia zażalenia do Wojewody Wielkopolskiego w trybie art. 37 kpa. Tymczasem w ocenie Sądu takie zażalenie nie zostało w rzeczywistości złożone przez skarżących. Skarżący wprawdzie wskazują w piśmie z dnia [...] lipca 2007 r., iż zażalenie z art. 37 kpa zostało zawarte w ich piśmie do Wojewody z dnia [...] września 2011 r. (k. 25-26 akt sądowych), lecz stanowisko to trudno podzielić. Zażalenie, o jakim mowa w art. 37 k.p.a., powinno bowiem wskazywać, choćby w sposób ogólny, iż strona jest niezadowolona z tempa pracy organu, w szczególności z niezałatwienia w terminie sprawy, wraz z podaniem okoliczności uprawdopodabniających zaistnienie faktu bezczynności tego organu lub przewlekłości prowadzonego postępowania administracyjnego. Tymczasem pismo skarżących z dnia [...] września 2011 r. ogranicza się jedynie do opisu nieprawidłowości, jakie w ocenie J. i M. D. zaistniały w postępowaniu przed Starostą Ostrowskim. W tej mierze skarżący szczegółowo przedstawiają uchybienia merytoryczne organu, poprzestając na generalnej konkluzji, iż w ciągu ostatnich 4 lat wszystkie wydawane przez Starostę decyzje były błędne. Z pisma z dnia [...] września 2011 r. nie wynika zatem w sposób niebudzący wątpliwości wola skarżących złożenia środka zaskarżenia z art. 37 k.p.a. Wobec niespełnienia wymogu z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 16 § 2, art. 58 § 1 pkt 1 i art. 58 § 3 powołanej ustawy. Sąd pragnie niemniej w tym miejscu wskazać, iż w razie prawidłowego wyczerpania trybu zaskarżenia z art. 37 kpa – tj. złożenia przez skarżących do Wojewody zażalenia na bezczynność Starosty Ostrowskiego – skarżący mogą wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. /-/ E. Podrazik