II SAB/Po 46/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Edyta Podrazik Protokolant St. sekretarz sąd. Joanna Wieczorkiewicz-Skoczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2014 r. sprawy ze skargi A. B. na bezczynność Kierownika Posterunku Policji w B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Kierownika Posterunku Policji w B. do rozpoznania wniosku A. B. z dnia 18 marca 2014r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie żądania przesłania kopii notatki służbowej z interwencji przeprowadzonej przez Policję dnia 19 lutego 2012 r. oraz przesłania kopii karty notatnika służbowego funkcjonariusza Policji przeprowadzającego tę interwencję w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku, II. stwierdza, że bezczynność Kierownika Posterunku Policji w B. nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, III. w pozostałym zakresie skargę oddala, IV. zasądza od Kierownika Posterunku Policji w B. na rzecz skarżącego kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 26 stycznia 2014 r. A. B. zwrócił się do Kierownika Posterunku Policji w B. o udzielenie informacji publicznej poprzez: 1. przesłanie kopii pisma, z którego wynika data przekazania notatki z dnia 23 marca 2007 r. z Posterunku Policji w B. do archiwum Komendy Powiatowej Policji w K.; 2. przesłanie kopii wszystkich notatek urzędowych dotyczących problemów alkoholowych żony A. B., na które to interwencje Policji powołał się przed Komisją Rozwiązywania Problemów Alkoholowych; 3. przesłanie kopi notatki urzędowej podjętej interwencji przez Policjanta P.a S.ego w związku z pobiciem A. B.; 4. przesłanie kopii notatki z dnia 24 marca 2011 r. sporządzonej przez policjanta G. B. i kopii karty przyjętego zgłoszenia, dotyczącego D. J., z dziennika służbowego wpisu zgłoszeń; 5. przesłanie kopii notatki urzędowej sporządzonej ze zgłoszenia zniszczenia przedmiotów w domu A. B., z dnia 24 marca 2011 r.; 6. przesłanie uzupełnionej notatki policjanta W. W. z podjęte w dniu 21 marca 2009 r. interwencji. Wnioskodawca zwrócił się o przesłanie kopii wpisu z notatnika służbowego policjanta z w/w interwencji, wskazując że osoby będące pod wpływem alkoholu odmówiły poddania się badania trzeźwości, a opis "niezgodnej interwencji" został przekazany w pismach do policji; 7. przesłanie uzupełnionej kopii notatki z interwencji Policjanta G. B. z dnia 15 stycznia 2011r. Wnioskodawca zwrócił się o przesłanie kopii karty z notatnika służbowego podjętej w/w interwencji która dotyczyła zakłócania spokoju z udziałem J. J., wskazując że osoba ta była pod wpływem alkoholu, a w notatce nie został ujęty stan faktyczny oraz nie odnotowano czy osoba ta była trzeźwa lub odmówiła badania trzeźwości ; 8. przesłanie kopii uzupełnionej notatki z interwencji z dnia 18 marca 2011r. - kopi karty z notatnika służbowego policjanta z podjętej w/w interwencji. Zdaniem skarżącego w notatce został pominięty zapis dotyczący stanu faktycznego. Wnioskodawca wskazał nadto, iż w żadnej notatce Policja nie wykazała że był w domu skrzywdzony i zabrało go pogotowie a następnie dwa miesiące przebywał na zwolnieniu lekarskim. Policja była o tym informowana w Posterunku Policji, podczas interwencji jak i w kierowanym piśmie. A. B. wniósł o przesłanie kopii notatki z takiego zgłoszenia. W odpowiedzi na wniosek Kierownik Posterunku Policji w B. przesłał wnioskodawcy dokumentacje w postaci kserokopii: 1. spisu akt przekazanych do składnicy KPP w K. nr 750 z dnia 2 maja 2008 r. potwierdzający przekazanie notatek z przeprowadzanych przez Posterunek Policji w B. interwencji w 2007 r.; 2. notatki służbowej z przeprowadzonych w dniu 7 czerwca 2008 r. interwencji pod adresem B. ul. K. 4; 3. kart rejestru interwencji gdzie odnotowana jest rozmowa z A. B. w siedzibie Posterunku Policji w B. oraz kserokopię notatki urzędowej z dnia 23 marca 2011 r. 4. notatek urzędowych z przeprowadzanych w dniach 21 marca 2009 r. i 18 marca 2011 r. interwencji pod adresem B. ul. K. 4, gdzie A. B. sygnalizował fakt niszczenia należących do niego przedmiotów w domu; 5. kart notatników służbowych gdzie odnotowane są interwencję pod adresem B. ul. K. 4 w dniach 21 marca 2009 roku, 15 stycznia 2011r. i 18 marca 2011 r. Jednocześnie Kierownik Posterunku Policji w B. wyjaśnił, iż notatki z tych interwencji nie mogą być uzupełnione ponieważ wytworzone po zaistniałych interwencjach dokumenty (notatki urzędowe) odzwierciedlają stan faktyczny przeprowadzonych interwencji i nie mogą być zmieniane. Ponadto poinformowano, że w Posterunku Policji w B. nie odnotowano formalnego zgłoszenia A. B. w postaci zawiadomienia o przestępstwie dotyczącego jego pobicia przez syna T.. W dniu 30 listopada 2011 r. zostało złożone zawiadomienie A. B. o fizycznym i psychicznym znęcaniu się nad nim przez rodzinę i w sprawie tej przeprowadzone zostało stosowne postępowanie, o wyniku którego A. B. zapewne został powiadomiony. Pismem z dnia 18 marca 2014 r. A. B. sprecyzował swój wniosek i oświadczył, że domaga się udostępnienia informacji publicznej poprzez: 1. przekazanie kopii "ukrytej notatki" z podjętej interwencji przez Policjanta W. W. z dnia 23 marca 2007r. Interwencja ta według A. B. dotyczyła problemu alkoholowego i zakłócania spokoju w domu z udziałem syna i żony szwagra J. J.. Policja taką notatkę z interwencji wykazała w wykazie z dnia 15 stycznia 2009 r. do Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w informując, że na w/w interwencji wnioskodawca zgłaszał o problemie alkoholowym żony. 2. Przekazanie kopii "ukrytej notatki" z podjętej interwencji przez Policjanta P.a S.ego z dotyczącej pobicia A. B. Przekazanie kopi protokołu przesłuchania syna wnioskodawcy i jego kolegi. Kopie karty z notatnika służbowego Policjanta S.ego. 3. Przesłanie kopi notatki z podjętej interwencji dnia 19 lutego 2012 r. przesłanie kopi karty z notatnika służbowego policjanta w/w interwencji. Pismem dnia 1 kwietnia 2014 r. Kierownik Posterunku Policji w B. wyjaśnił, iż interwencję w dniu 23 marca 2007 r. w miejscu zamieszkania A. B. przeprowadzali funkcjonariusze Ł. Z. i J. R., a nie W. W.. Niemożliwe jest zatem przesłanie "ukrytej notatki" ponieważ takowa nie istnieje. Kopię notatki urzędowej z przeprowadzonej w dniu 23 marca 2007 roku interwencji wnioskodawca już otrzymał. Dalej wskazano, ze w Posterunku Policji w B. nie odnotowano formalnego zgłoszenia A. B. w postaci zawiadomienia o przestępstwie czy też interwencji dotyczącej pobicia go przez syna T.. Dlatego niemożliwe jest przesłanie dokumentacji dotyczącej tej sprawy. Ponadto poinformowano, że w dniu 19 lutego 2012 roku nie odnotowano w Posterunku Policji w B. żadnej interwencji dotyczącej A. B. czy członków jego rodziny. W Posterunku Policji w B. nie istnieją jak to określił wnioskodawca "ukryte notatki" ponieważ nie ma powodów ukrywać żadnych notatek z interwencji przeprowadzanych w miejscu jego zamieszkania. Wszystkie notatki z przeprowadzanych interwencji, o jakie zwracał się sąd czy prokuratura zostały instytucjom tym udostępnione. Pismem opatrzonym data 11 kwietnia 2014 r. A. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Kierownika Posterunku w B. w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący podniósł, iż Kierownik Posterunku informuje że nie odnotowano formalnego zgłoszenia pobicia co stanowi poświadczenie nieprawdy i ukrywanie dokumentacji. Interwencję taką podejmował osobiście Policjant S.. Wskazał ponadto, iż nie udostępniono mu notatki z interwencji policjanta W. w dniu 23 marca 2007 r. Natomiast udostępniono mu inną sfałszowaną notatkę również z tej daty. O wskazanej w tej sfałszowanej notatce interwencji z udziałem funkcjonariuszy policji Z. i R. nic mu nie wiadomo mimo, że w notatce wykazano, iż interwencja ta podjęta była w związku z jego osobistym wzywaniem. Według skarżącego Kierownik Posterunku Policji w B. ukrywa notatki służbowe z interwencji, których udostępnienia się domaga. Skarżący wskazał, iż Policja poświadczyła nieprawdę w sprawie nr 1/09 prowadzonej przez Gminną Komisje Rozwiązywania Problemów Alkoholowych. Na wniosek tej Komisji z dnia 13 stycznia 2009 r. Policja w wykazie z dnia 15 stycznia 2009 r. udzieliła informacji, że przeprowadzono dwukrotnie interwencje wykazując na dzień 23 marca 2007 r. i 7 czerwca 2008 r. jak również, że na tych interwencjach zgłaszał o problemie alkoholowym żony. Tymczasem udostępniona notatka z dnia 7 czerwca 2008 r. opisuje dwie interwencie z jednego dniu i nie posiada zapisu o problemie alkoholowym żony. Zwrócił także uwagę, iż w wykazie z dnia 14 grudnia 2011 r. nie została ujawniona ukrywana notatka z dnia 23 marca 2011 r którą po trzech latach dnia 10 lutego 2014r przekazał mu Kierownik Posterunku Policji w B.. Niemniej ukrywana notatka nie przedstawia pełnych okoliczności zgłoszenia. Brak jest natomiast innych ukrywanych notatek, o które wnioskował skarżący . Odpowiadając na skargę Kierownik Posterunku Policji w B. wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się zarzutów ukrywanie notatek służbowych Kierownik Posterunku Policji w B. wyjaśnił, iż w notatce z dnia 6 lutego 2014 r. asp. P. S. stwierdził, iż jest przekonany, że nie sporządzał notatki urzędowej odnośnie pobicia A.a B.ego przez jego syna: T. B.ego i jego K.gę. W przypadku gdyby interweniował w takiej sprawie, z takiej interwencja przyjęte zostałoby zawiadomienie o przestępstwie, a nie zakończyłaby się ona sporządzeniem notatki służbowej. Według Kierownika Posterunku Policji w B. A. B. nigdy nie zgłosił faktu pobicia go przez syna T. B. oraz jego kolegę. Wątek przemocy w rodzinie był rozstrzygany w postępowaniu przygotowawczym, po zgłoszeniu z dnia 30 listopada 2011 roku i dotyczył fizycznego i psychicznego znęcania się nad A. B. przez rodzinę. W sprawie tego zgłoszenia postanowieniem 2. Ds. 1250/11 Prokurator Rejonowy w K. odmówił wszczęcia postępowania przygotowawczego. Ponadto, w sprawach znęcania się nad A. B. przez jego rodzinę Prokuratura Rejonowa w K. odmówiła wszczęcia postępowania 1. Ds. 128/11 oraz umorzyła postępowanie 2. Ds. 50/11 stwierdzając, że czynu nie popełniono. Dalej wskazano, iż A. B. wielokrotnie była wyjaśniana kwestia, że w dniu 23 marca 2007 roku o godz. 18.15 z jego zgłoszenia była przeprowadzona interwencja przez sierż. Ł. Z. i sierż. szt. J. R., co jest udokumentowane w Rejestrze Interwencji Posterunku Policji w B., jak i w notatce służbowej, która została przesłana wnioskodawcy. Asp. szt. W. W. w tym dniu nie pełnił służby i co za tym idzie nie przeprowadzał przedmiotowej interwencji. Kierownik Posterunku Policji w B. podniósł, iż nie może dokonywać zmian i "uzupełnień" sporządzonych notatek służbowych. Notatka taka może zostać jedynie uzupełniona na wniosek sądu. Uzupełnienie notatek urzędowych o sugerowany przez A. B. problem alkoholowy w rodzinie stanowiłoby sfałszowanie dokumentu i naraziłoby policjantów na odpowiedzialność karną. Pismem z dnia 24 lipca 2014 r skarżący podtrzymał swoją skargę i twierdzenia, iż nie udostępniono mu wszystkich żądanych informacji, a Kierownik Posterunku Policji w B. ukrywa dokumentację o którą się zwrócił. W jego ocenie potwierdzają to pisma otrzymywane od Prokuratury Rejonowej w K.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga okazała się częściowo zasadna. Instytucja skargi na bezczynność organu, o której mowa w art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm – dalej: p.p.s.a.), ma na celu ochronę strony przez doprowadzenie do wydania przez organ rozstrzygnięcia w sprawie lub dokonania czynności oraz ustaleniu czy bezczynność organu nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa. Skarga na bezczynność organu w przedmiocie informacji publicznej nie musi być poprzedzona żądnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej. W odniesieniu do aktów z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.) środka zaskarżenia należy poszukiwać w art. 52 § 3 p.p.s.a., przy czym ustawa z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001r., nr 112, poz. 1198 ze zm.) tego typu środków zaskarżenia nie przewiduje, a w odniesieniu do aktów i czynności z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. nie przewiduje ich również k.p.a. Zauważyć należy, że przepis z art. 52 p.p.s.a. uzależnia uruchomienie drogi postępowania sądowoadministracyjnego od wyczerpania środków zaskarżenia. Ma to jednak miejsce wówczas, gdy takie środki przysługują, czy to na podstawie k.p.a. czy to przepisów szczególnych. Jak wyżej wskazano środków takich nie przewiduje zarówno ustawa o dostępie do informacji publicznej, jak i w zakresie aktów i czynności k.p.a. Wykładnia językowa art. 52 § 3 p.p.s.a. upoważnia do stwierdzenia, ze przepis ten odnosi się do skarg na akty i czynności, a nie bezczynności w zakresie wydawania aktów. Uwagi te dotyczą także art. 52 § 4 p.p.s.a. (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 lipca 2011r., w sprawie o sygn. I OSK 667/11 i z dnia 3 sierpnia 2010r. w sprawie o sygn. I OSK 757/10, dostępne na stronie: http:/orzeczenia.nsa.gov.pl) Bezspornym jest, iż wnioskowana informacja (w postaci notatek służbowych z przeprowadzonych przez Policję interwencji oraz kopii notatników służbowych poszczególnych funkcjonariuszy), stanowiła informacje publiczną, której udzielenie winno nastąpić zgodnie z regułami określonymi w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001, nr 112, poz.1198 ze zm.) Z art. 1 przywołanej ustawy wynika, że każda informacja w sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu tej ustawy i podlega udostępnieniu w trybie i na zasadach w niej określonych. Nie ulega wątpliwości, iż Kierownik Posterunku Policji w B. jest organem mieszczącym się w pojęciu władzy publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej Notatki służbowe wyszczególnione we wniosku A. B. obrazowały między innymi sposób działania i podjęte czynności funkcjonariuszy Policji, wykonujących działania publiczne. Z ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika prawo obywatela do żądania informacji o działań podejmowanych przez podmiot wykonujący zadania publiczne. Założeniem instytucji dostępu do informacji publicznej jest między innymi wykonywanie przez obywateli społecznej kontroli prawidłowości działań organów i instytucji wskazanych w ustawie. A. B. w swoim wniosku o udostępnienie informacji publicznej domagał się nadesłania między innymi kopi notatki służbowej z 19 lutego 2012r. sporządzonej po przeprowadzonej w tym dniu interwencji. Z okazanego na rozprawie pisma Prezesa Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 28 lutego 2014r. wynika, iż na wezwanie ww. organu Kierownik Posterunku Policji w B. (dalej Kierownika PP.) nadesłał między innymi kserokopie notatki z interwencji przeprowadzonej w mieszkaniu skarżącego w dniu 19 lutego 2012r. Tymczasem z nadesłanych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu akt postępowania zawierającego kopie wszystkich udostępnionych skarżącemu informacji, wynika że mimo takowego żądania nie udostępniono A. B. informacji publicznej w postaci notatki służbowej z 19 lutego 2012r. Reasumując w zakresie żądania udostępnienia ww. notatki służbowej wniosek A. B. nie został przez Kierownika Posterunku Policji w B. załatwiony. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w pkt. I części rozstrzygającej wyroku, zobowiązując Kierownika PP w B. do rozpoznania wniosku A. B. z 18 marca 2014r. o udostępnienie informacji publicznej, w postaci notatki służbowej z interwencji przeprowadzonej przez Policję dnia 19 lutego 2012r. oraz przesłania kopii karty notatnika służbowego funkcjonariusza Policji przeprowadzającego tę interwencję, w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku. Jednocześnie Sąd zważył, iż bezczynność Kierownika PP w B. nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Za takim wnioskiem przemawia fakt, iż żądanie A. B. udostępnienia mu informacji publicznej wiązało się z koniecznością wykonania wielu czynności poszukiwawczych w dokumentacji obejmującej okres aż siedmiu lat. Zgodnie z doświadczeniem życiowym pominięcie w tym zakresie jednego dokumentu – choć nie powinno – może jednak w takich okolicznościach się zdarzyć. Okoliczność ta uprawdopodabnia wniosek, iż nie może tu być mowy o działaniu celowym, a jedynie o przeoczeniu. W pozostałym zakresie Sąd uznał podniesione w skardze zarzuty za niezasadne. W szczególności w zakresie wniosku skarżącego z 26 stycznia 2014r. o udostępnienie informacji publicznej: a) Odnośnie żądania podania daty przekazania do archiwum KPP w K. notatki z 23 marca 2007r. udzielono żądanej informacji – pkt. 1 odpowiedzi Kierownika PP w B. z 10 lutego 2014r. b) Odnośnie żądania przekazania wszelkich notatek służbowych dotyczących problemu alkoholowego żony A. B., zauważyć należy, że ze zgromadzonego materiału dowodowego nie wynika żadna obiektywna informacja, z której by wynikała obiektywna wiedza o "problemie alkoholowym" tej osoby. Informacja o tym rzekomym problemie pochodziła wyłącznie od skarżącego. Słusznie zatem Kierownik PP w B. potraktował to żądanie jako domaganie się przesłania notatek służbowych z interwencji przeprowadzonych w mieszkaniu A. B.. Pełnej informacji w tym zakresie udzielono, za wyjątkiem notatki z 19 lutego 2012r. o czym była mowa powyżej. c) Odnośnie żądania przedłożenia notatki z interwencji przeprowadzonej przez funkcjonariusza Policji P. S., po rzekomym pobiciu skarżącego, pismem z 1 kwietnia 2014r. Kierownik PP w B. poinformował skarżącego, że taka informacja nie istnieje, gdyż skarżący o fakcie jego pobicia przez swojego syna Policji formalnie nie informował. Sąd zważył, iż informacja ta koreluje z oświadczeniami P. S. w notatkach służbowych z 30 marca 2009r. i 6 lutego 2014r. Zauważyć przy tym należy, iż nie jest rolą sądu administracyjnego weryfikowanie prawdziwości przesłanej skarżącemu informacji publicznej. Sąd winien jedynie w niniejszym postępowaniu rozstrzygnąć czy informacja publiczna została udostępniona, (również tej kwestii dotyczyła odpowiedź Kierownika PP w B. z 10 lutego 2014r.); d) Odnośnie notatki sporządzonej przez asp. szt. G. B. z 24 marca 2011r. dotyczącej zgłoszenia przez A. B. kłótni domowej – informacja taka została udzielona, z tym że datowana była na 23 marca 2011, (pkt.3 odpowiedzi Kierownika PP w B. z 10 lutego 2014r.). W zakresie wniosku z 18 marca 2014r, stanowiącego doprecyzowanie wniosku A. B. z 26 stycznia 2014r. Sąd zważył, iż co do "ukrytej notatki" z 23 marca 2007r. która miała być sporządzona przez funkcjonariusza Policji W. W., pismem z 18 marca 2014r. Kierownik PP w B. wyjaśnił, iż ww. funkcjonariusz nie brał udziału w interwencji przeprowadzonej w tym dniu w miejscu zamieszkania A. B. i nie sporządzał na tę okoliczność żadnej notatki. Pozostałe żądania podniesione w piśmie A. B. z 18 marca 2014r. były tożsame z żądaniami wyartykułowanymi we wniosku z 26 stycznia 2014r. Nadto w korespondencji tej A. B. zażądał nadesłania kopi notatki służbowej z 19 lutego 2012r. co do której kwestii Sąd w niniejszym uzasadnieniu już się wypowiedział. Zauważyć należy, iż inne (opisane na wstępie niniejszego uzasadnienia), wskazane w pismach z 26 stycznia i 18 marca 2014r. postulaty A. B. dotyczą rzekomych nieprawidłowości, których mieli się dopuścić funkcjonariusze Policji i stanowią w istocie żądania "uzupełnienia" dokumentów, w których posiadaniu był Kierownik PP w B.. Żądania wytworzenia nowych dokumentów w miejsce dotychczasowych, potencjalnie nieprawidłowo sporządzonych, nie jest żądaniem udostępnienia informacji publicznej. Jest to w istocie podniesiony przez A. B. zarzut wskazujący na nieprawidłowości w funkcjonowaniu jednostki Policji. Podobnie należy interpretować zarzuty skarżącego co do ukrycia dokumentów, które miałyby zawierać informację publiczną. Sąd administracyjny nie jest władny przeprowadzania dochodzenia (prowadzenia postępowania dowodowego) w celu ustalenia czy w określonej jednostce Policji dopuszczano się nieprawidłowości np. w postaci ukrycia określonych dokumentów. Sąd w zakresie ustalenia katalogu dostępnych dokumentów zawierających żądaną przez skarżącego informację publiczną, musi oprzeć się na oświadczeniu Kierownika przedmiotowej jednostki Policji i załączonych do sprawy dokumentów. O ile skarżący uważa, iż Kierownik PP w B. minął się z prawdą w zakresie udzielonych skarżącemu odpowiedzi, winien zwrócić się do nadrzędnego wobec ww. jednostki Policji organu, o wszczęcie stosownego postępowania wyjaśniającego. Mając powyższe na względzie Sąd w pozostałym zakresie skargę oddalił, (pkt. III wyroku). O zwrocie skarżącemu kosztów sądowych orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a. (pkt. IV wyroku).