II SAB/Po 48/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na bezczynność Wojewody Wielkopolskiego w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pisma postanawia odrzucić skargę /-/ E. Podrazik Pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r. W. K. wniósł skargę, mającą na celu "zobowiązanie urzędników Wydziału Skarbu Państwa i Nieruchomości Wielkopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w P. do udzielenia rzetelnych odpowiedzialni na stawiane [...] od lat pytania". Ponadto zaznaczył, że jego skarga "dotyczy kwestii administracyjno-prawnych, w tym naruszenia Konstytucji RP. Dotyczy odmów udzielenia informacji jawnych. Nie jest skargą na odmowę sprzedaży mieszkań". Wezwany zarządzeniem z dnia [...] maja 2016 r. do sprecyzowania skargi z dnia [...] kwietnia 2016 r. W. K. oświadczył w piśmie z dnia [...] maja 2016 r., że dostatecznie jasno sformułował swoje żądanie w powyższej skardze. Dodał, że stawiane przez niego pytania dotyczą "określenia statusu prawnego policyjnych nieruchomości w L.". W odpowiedzi na skargę Wojewoda Wielkopolski wniósł o jej odrzucenie, a w razie nieuwzględnienia tego wniosku – o oddalenie skargi w całości. W uzasadnieniu organ administracji publicznej przedstawił przebieg sporu ze skarżącym, wyjaśniając, że przedmiotem tego konfliktu jest nabycie przez W. K. mieszkania, które obecnie zajmuje, oraz wysokość ewentualnej bonifikaty przyznanej na ten cel. Wojewoda argumentował, że sprawa, której dotyczy skarga z dnia [...] kwietnia 2016 r., nie należy do właściwości sądów administracyjnych i jako taka powinna być odrzucona. Skarżący nie wykazał również, by wyczerpał środki zaskarżenia, a w szczególności, wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 9 i 10 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na (1) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a., oraz (2) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w powołanej ustawie – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI cytowanej ustawy – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Jak wynika przy tym z art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., wspomniana kontrola dotyczy (1) decyzji administracyjnych; (2) postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty; (3) postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; (4) innych niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; (5) pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach. Trzeba przy tym zaznaczyć, że powyższe wyliczenie przypadków, gdy możliwe jest wniesienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, ma charakter enumeratywny. Tym samym wykluczyć należy rozszerzenie katalogu z art. 3 § 2 pkt 9 i 10 w zw. z art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. na akty lub czynności niewymienione wyraźnie w tych przepisach. Odnosząc dotychczasowe uwagi do specyfiki rozważanej sprawy, należy zauważyć, że w piśmie z dnia [...] kwietnia 2016 r. wniósł skargę na bezczynność Wojewody Wielkopolskiego w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pytania zadane temu organowi (k. 12-12-14 akt sądowych). Wspomniane pytania dotyczą przy tym ogólnej polityki gospodarowania nieruchomościami publicznymi ze szczególnym uwzględnieniem mieszkań służbowych dla policjantów. W. K. domagał się bowiem wyjaśnienia przyczyn niezdefiniowania podmiotów zarządzających wskazanym mieniem publicznym, zasadności przyjętych warunków udzielania bonifikaty na nabycie mieszkania oraz zasadności zróżnicowania tych warunków w poszczególnych częściach kraju. Należy zatem stwierdzić, że żądanie skarżącego nie podlegało załatwieniu w żadnej z form władczego działania organów administracji publicznej, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. Odpowiedź na powyższe pytania nie mogła być bowiem udzielona w decyzji administracyjnej albo postanowieniu. Wykluczyć należy także w tym kontekście możliwość zakwalifikowania takiej odpowiedzi jako aktu lub czynności z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., gdyż nie konkretyzowałaby ona uprawnień lub obowiązków po stronie skarżącego. Nie ulega również wątpliwości, że odpowiedź organu administracji publicznej nie stanowiłaby interpretacji podatkowej. W konsekwencji należy więc przyjąć, że skierowanie pytań przez skarżącego nie skutkowało powstaniem obowiązku wydania aktu lub podjęcia czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., co w konsekwencji oznacza, że skarga z dnia [...] kwietnia 2016 r. zarzuca Wojewodzie Wielkopolskiemu bezczynność poza zakresem art. 3 § 2 pkt 9 i 10 p.p.s.a. Uwaga ta prowadzi z kolei do wniosku, że powyższa skarga okazała się niedopuszczalna, gdyż wskazany w niej przedmiot zaskarżenia nie mieści się w katalogu z art. 3 § 2 p.p.s.a. Wobec tego skarga z dnia [...] kwietnia 2016 r. podlegała odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 16 § 2, art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. /-/ E. Podrazik