II SAB/Po 5/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Kwiecińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Barbara Drzazga Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Pancewicz po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi R. K. i M. K. na bezczynność Starosty J. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę. /-/ B. Drzazga /-/ M. Kwiecińska /-/ W. Batorowicz W dniu 10 listopada 2008 r. do Starosty J. wpłynęło pismo M. i R. K. z dnia 6 listopada 2008 r. Treścią pisma było żądanie strony dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji Starosty J. Nr [...] (znak [...]) z dnia [...] czerwca 2003 r. Pismo zostało skierowane do Wojewody Wielkopolskiego za pośrednictwem Starosty J . Pismem z dnia 17 listopada 2008 r. Starosta J. przekazał wniosek skarżących Wojewodzie Wielkopolskiemu. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008 r. (znak [...]) Wojewoda Wielkopolski, po rozpatrzeniu zażalenia skarżących z dnia 16 grudnia 2008 r. na bezczynność Starosty J. w przedmiocie przekazania Wojewodzie Wielkopolskiemu wniosku skarżących o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty J. z dnia [...] czerwca 2003 r. (znak [...]), uznał złożony środek zaskarżenia za nieuzasadniony. Wojewoda Wielkopolski podkreślił, iż Starosta J. pismem z dnia 17 listopada 2008 r. przekazał do Wojewodzie Wielkopolskiemu jako organowi właściwemu wniosek skarżących, zatem dopełnił obowiązku przewidzianego normą z art. 65 § 1 kpa i w sprawie nie doszło do bezczynności tego organu. W dniu 30 grudnia 2008 r. M. i R. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Starosty J. skargę na bezczynność tego organu w sprawie przekazania żądania skarżących z dnia 6 listopada 2008 r. Skarżący domagali się: uwzględnienia przez organ skargi w trybie autokontroli i przekazania żądania z dnia 6 listopada 2008 r. w drodze postanowienia z art. 65 § 1 kpa oraz uwzględnienia skargi na bezczynność Starosty J. i zobowiązania organu do załatwienia sprawy w określonym przez Sąd terminie, w razie nieuwzględnienia skargi przez organ w trybie autokontroli. Skarżący zarzucili organowi naruszenie art. 6, art. 9, art. 35 § 1 i art. 65 § 1 kpa poprzez ich niezastosowanie. W ocenie skarżących Starosta J. był obowiązany niezwłocznie przekazać ich żądanie z dnia 6 listopada 2008 r. Wojewodzie Wielkopolskiemu w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. W tym zakresie Starosta J. rażąco naruszył przepis art. 35 § 1 kpa zobowiązujący organ do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Zdaniem skarżących istota problemu polega na rażącym nieprzestrzeganiu trybu postępowania, to jest przekazania pisma w innym trybie, niż stanowią przepisy kpa. Skarżący zauważyli, iż do tej pory nie wiedzą, w jakim trybie podanie zostało przekazane organowi właściwemu. W odpowiedzi na skargę Starosta J. wniósł o jej oddalenie. Organ stwierdził, iż tryb postępowania z pismem skarżących z dnia 6 listopada 2008 r. był prawidłowy; żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty J. Nr [...] (znak [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. było adresowane do Wojewody Wielkopolskiego za pośrednictwem Starosty J. i przekazanie tego pisma nie wymagało wydania postanowienia na podstawie art. 65 § 1 kpa. W ocenie organu skarżący prawidłowo, zgodnie z art. 157 § 1 kpa, wskazali Wojewodę Wielkopolskiego jako organ, do którego jest kierowane pismo, ale postanowili przesłać je do prawidłowo określonego adresata za pośrednictwem Starosty J. Zdaniem organu przepis art. 65 kpa miałby zastosowanie, gdyby żądanie stron zostało skierowane do Starosty J., będącego organem niewłaściwym. Organ zauważył również, iż przekazanie żądania stron do Wojewody Wielkopolskiego nastąpiło zwykłym pismem, które powinno być przesłane do wiadomości zainteresowanych, czego nie uczyniono, jednak nie oznacza to nieważności tak dokonanej czynności, polegającej na przekazaniu pisma. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu. W pierwszej kolejności podkreślić należy, iż z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w terminie ustalonym przez prawo, organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub nie zakończył postępowania wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął czynności, do której był prawnie zobowiązany (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 27 września 2000 r., IV SAB 50/00, LEX nr 53458, wyrok WSA w Warszawie z dnia 29 października 2007 r., IV SAB/Wa 23/07, LEX nr 395285). Zgodnie z treścią art. 157 § 1 kpa organem właściwym w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty J. Nr [...](znak [...]) z dnia [...] czerwca 2003 r., czego domagali się skarżący w piśmie z dnia 6 listopada 2008 r., jest organ wyższego stopnia w stosunku do organu, który wydał decyzję objętą żądaniem. W tym wypadku, mając na uwadze treść art. 82 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), stwierdzić należy, iż organem wyższego stopnia w stosunku do Starosty J. w sprawach należących do właściwości organów administracji architektoniczno-budowlanej (art. 82 ust. 1 i 2) jest Wojewoda Wielkopolski (art. 82 ust. 3). Żądanie skarżących z dnia 6 listopada 2008 r. zostało zatem skierowane do właściwego organu, jednak pismo nie zostało wniesione wprost, lecz za pośrednictwem Starosty J . Starosta nie był adresatem powyższego pisma, a żądanie skarżących dotyczące stwierdzenia nieważności wskazanej decyzji nie było do tego organu skierowane. Taka sytuacja pod względem faktycznym przypomina wniesienie pisma w trybie art. 129 § 1 kpa (odwoławczym) za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w pierwszej instancji, podczas gdy wniosek o stwierdzenie nieważności wnosi się wprost (bezpośrednio) do organu wyższego stopnia (art. 157 § 1 kpa.). W konsekwencji przekazanie złożonego pisma jego adresatowi (będącego organem właściwym w sprawie) przez organ, za pośrednictwem którego pismo zostało wniesione, uznać trzeba za czynność materialno-techniczną, która nie wymaga wydania postanowienia w trybie art. 65 § 1 kpa, ani zawiadomienia strony o przekazaniu pisma. Przekazanie podania adresatowi – niezależnie nawet od tego, jaki od strony formalno-technicznej kształt przybiera – nie skutkuje bowiem żadnymi zmianami ani po stronie faktycznego inicjatora sprawy, dochodzącego przyznania określonego uprawnienia na swoją rzecz, ani nie rozstrzyga o właściwości (kompetencji do załatwienia sprawy) organu wskazanego jako adresat pisma przez stronę wnoszącą pismo. Art. 65 kpa znajduje zastosowanie, jeżeli organ administracji, do którego podanie wniesiono (będący adresatem podania), stwierdza swoją niewłaściwość do załatwienia sprawy. W takim wypadku bezczynnością jest sytuacja, w której organ będąc niewłaściwym w sprawie, nie przekazuje jej niezwłocznie do właściwego organu w trybie art. 65 § 1 kpa. W przedmiotowej sprawie Starosta J. nie był adresatem podania, które jedynie za jego pośrednictwem zostało wniesione do organu właściwego, to jest do Wojewody Wielkopolskiego. Wniosek skarżących z dnia 6 listopada 2008 r. został niezwłocznie przekazany adresatowi pismem Starosty J. z dnia 17 listopada 2008 r. Wobec tego uwzględnienie skargi na bezczynność Starosty J. nie było możliwe, bowiem w dacie orzekania nie występowały okoliczności wskazujące na istnienie bezczynności tego organu. W tym stanie rzeczy, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). /-/ B.Drzazga /-/ M.Kwiecińska /-/ W.Batorowicz MK