II SAB/Po 52/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak – Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w Z. na przewlekłość Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań; postanawia odrzucić skargę. /-/ D. Rzyminiak - Owczarczak Pismem wniesionym w dniu 28 kwietnia 2014 r. "A" Sp. z o.o. z siedzibą w Z. wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu, zarzucając organowi nie rozpatrzenie w terminie jej odwołania od decyzji Wójta Gminy O. z dnia (...) września 2013 r. Nr (...) w przedmiocie odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji "Instalacja do przetwarzania biomasy organicznej w miejscowości Z. Gmina O.". W uzasadnieniu skargi podano, że wniesione w dniu (...) października 2013 r. odwołanie Spółki dotąd nie zostało rozpatrzone przez Kolegium, a sprawa wstecznie załatwiona. Podniesiono, że organ wcześniej poinformował Spółkę o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy, lecz określonego w tym zawiadomieniu terminu nie dochował. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o odrzucenie skargi. Kolegium podniosło m.in., że formalnym warunkiem skutecznego wniesienia skargi na bezczynność organu jest wcześniejsze wezwanie tego organu do usunięcia naruszenia prawa. Za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie mogą być uznane pisma składane w toku postępowania. Wezwanie musi być wyraźne i obejmować określone żądanie, skorelowane z przedmiotem skargi na bezczynność i przewlekłość. Kolegium podniosło, że skarżąca nie wezwała tego organu do usunięcia naruszenia prawa w jakiejkolwiek formie. Ponadto Kolegium podniosło, że przedmiotową sprawę rozstrzygnięto w dniu (...) maja 2014 r., decyzją nr (...). Zarządzeniem Sądu z dnia 30 maja 2014 r. wezwano skarżącą Spółkę do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez wykazanie, że skarżąca wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a., poprzez wezwanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego do usunięcia naruszenia prawa oraz do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, aktualnego na dzień wniesienia skargi. Powyższe wezwanie zostało skarżącej Spółce skutecznie doręczone w dniu (...) czerwca 2014 r. (dowód: karty nr 13 i 15 akt sądowych). Wskazane braki skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności podkreślić należy, że obowiązkiem sądu administracyjnego, przed dokonaniem merytorycznej oceny zasadności skargi, jest zbadanie, czy skarga spełnia wymogi formalne oraz czy przed jej wniesieniem skarżący wyczerpali środki zaskarżenia, które służyły im w postępowaniu administracyjnym. Przedmiotem niniejszej skargi jest bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania wniesionego przez skarżących od decyzji wydanej w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W tym miejscu zaznaczyć należy, iż zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2013 r. poz. 267, dalej: "k.p.a.") na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z kolei w myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 2670, dalej "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Skarżący, wnosząc skargę na przewlekłość Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie wykazali - na wezwanie Sądu skierowane pod rygorem jej odrzucenia - że wyczerpali tryb określony w art. 37 § 1 k.p.a., stąd skargę w oparciu o przepisy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. należało odrzucić. Również wezwanie skarżących przez Sąd do złożenia do akt sprawy dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez osobę, która skargę podpisała pozostało bez odpowiedzi, co stanowi kolejną przesłankę do odrzucenia przedmiotowej skargi, zgodnie z art. 58 §1 pkt 3 w zw. z art. 47 i 49 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł, jak w sentencji. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak