II SAB/Po 52/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi J. M. na przewlekłość Dyrektora Zakładu Karnego w przedmiocie wydania zaświadczenia postanawia odrzucić skargę. /-/ W. Batorowicz Pismem z 28 lutego 2019 r. J. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Zakładu Karnego polegające na braku odpowiedzi na wniosek z 16 lutego 2018 r. żądając jednocześnie przyznania zadośćuczynienia za zwłokę w kwocie 20.000,- zł . Wyjaśnił, iż jego wniosek z 16 lutego 2018 r. dotyczył wydania zaświadczenia o dokonaniu wpłaty na konto wypiskowe w miesiącu kwietniu 2017 r. W piśmie procesowym z 29 kwietnia 2019r.J. M. podniósł , iż Dyrektora Zakładu Karnego uchyla się odpowiedzialności za swoje błędy i myli wnioski, których sprawa dotyczy. Odpowiadając na skargę Dyrektor Zakładu Karnego , pismem z 07 maja 2019 r. wyjaśnił pismo skarżącego z 28 lutego 2019 r. zostało potraktowane jako skarga w trybie art. 6 Kodeksu karnego wykonawczego i pismem z 14 marca 2019 r. udzielono odpowiedzi skarżącemu na ta skargę zgodnie z przepisami regulującymi wykonywanie kary pozbawienia wolności. Jednocześnie Dyrektor Zakładu Karnego wskazał, iż podtrzymuje stanowisko wyrażone w ww. piśmie z 14 marca 2019 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi, poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Granice kognicji rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."), jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) 1 postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (§ 2a). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Powyższe wyszczególnienie aktów i czynności jest wyczerpujące i stanowi katalog zamknięty, co oznacza, że skarga wniesiona w jakichkolwiek innych przypadkach działalności administracji publicznej, niż określone powyżej, nie podlega kontroli sądów administracyjnych i zostanie odrzucona w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przedmiotowa skarga dotyczy wniosku osadzonego w zakładzie karnym kierowanego do dyrektora tegoż zakładu karnego o wydanie zaświadczenia dotyczącego wpłaty na jego konto wypiskowe, a więc dotyczące środków pieniężnych osadzonego, pozostających w depozycie zakładu karnego. Kwestie rozpoznawania skarg i wniosków kierowanych do organów wykonujących orzeczenie regulując przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy oraz wydanego na podstawie ww. ustawy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 647). Kontrola prawidłowości wykonania czynności bądź ich zaniechania w stosunku do osoby pozbawionej wolności, podejmowanych na podstawie ww. rozporządzeń, nie należy jednak do sądu administracyjnego i wykonywana jest trybie określonym w ww. przepisach karnych wykonawczych. Zaznaczyć należy, iż nadzór penitencjarny w zakładzie karnym sprawowany jest przez sędziego penitencjarnego sądu okręgowego lub wojskowego sędziego penitencjarnego wojskowego sądu garnizonowego, zwanego dalej "sędzią penitencjarnym" i polega na m.in. kontroli i ocenie spraw wymienionych w § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu, zakresu i trybu sprawowania nadzoru penitencjarnego (Dz. U. z 2003 r. Nr 152 poz. 1496), w tym również obejmuje prawidłowość i terminowość załatwiania próśb, skarg i wniosków skazanych (§ 2 pkt 16 tego rozporządzenia). Czynności podejmowane przez właściwe organy Służby Więziennej i dalej właściwe sądy powszechne lub zaniechania tych organów nie stanowią żadnej z kategorii wymienionych aktów i czynności administracyjnych podlegających kognicji sądów administracyjnych. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że skarga jest niedopuszczalna i postanowił o jej odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. /-/ W. Batorowicz