II SAB/Po 53/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 30 marca 2017r. w sprawie ze skargi W. K. na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpoznania skargi na działanie pracowników Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postanawia odrzucić skargę kasacyjną. /-/ E. Brychcy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 30 marca 2017r. odrzucił skargę W. K. na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpoznania skargi na działanie pracowników Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz pouczenie o przysługującym skarżącym prawie do wniesienia skargi kasacyjnej, wymogach formalnych skargi kasacyjnej oraz możliwości uzyskania prawa pomocy zostało doręczone skarżącemu w dniu 07 kwietnia 2017 r. (k. 32 akt sąd.). Skarżący w dniu 07 kwietnia 2017r. złożył w Biurze Podawczym Sądu własnoręcznie sporządzone pismo w sprawie postanowienia Sądu z dnia 30 marca 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę kasacyjną skarżącego W. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 30 marca 2017r. należy odrzucić. Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."). Zgodnie z art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten nie ma zastosowania w przypadku, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie została sporządzona stosownie do wymogu cytowanego wyżej przepisu przez radcę prawnego lub adwokata, ale przez osobiście przez skarżącego, pomimo, że nie jest on żadną z osób wskazanych w przepisie art. 175 § 2 P.p.s.a., a zwolnionych z obowiązku skorzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem wniesienie skargi kasacyjnej sporządzonej przez osobę, jeżeli nie ma kwalifikacji wymienionych w art. 175 §1 P.p.s.a., nie jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu, ale brakiem uzasadniającym odrzucenie skargi kasacyjnej (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, publ. M. Prawn. 2004/5/202). Wobec powyższego, stosownie do art. 178 P.p.s.a., przedmiotową skargę kasacyjną jako niedopuszczalną Sąd odrzucił. Mając na uwadze, że skarga kasacyjna nie spełnia wymogów ustawowych, na podstawie art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 175 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu. /-/ E. Brychcy