II SAB/Po 53/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działanie pracowników Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postanawia odrzucić skargę. /-/ E. Brychcy Pismem z 14 lutego 2017 r. W. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Wojewody w rozpoznaniu jego skargi na działanie pracowników Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] grudnia 2016 r. w nadstawie przepisów art. 221 K.p.a. Odpowiadając na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie, skarga nie zawiera bowiem jakiegokolwiek konkretnego zarzutu względem Wojewody. Z uwagi na powoływanie się skarżącego na sprawę o sygn. akt II Dz.K.Og 62/16 Wojewoda podtrzymał swoje stanowisko, jakie wyraził w piśmie z 1 grudnia 2016r., w którym również wniósł o odrzucenie skargi na bezczynność z uwagi na fakt, że nie należy ona do kognicji sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 - dalej "P.p.s.a."). Stosownie do treści art. 3 § 1 - 3 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Odnosząc się do zagadnień związanych z zaskarżoną bezczynnością Wojewody zauważyć należy, iż jak wynika z przywołanych powyżej przepisów, właściwością sądu administracyjnego objęte jest orzekanie w przedmiocie bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a P.p.s.a., co oznacza, iż bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania podlega kontroli sądu administracyjnego jedynie w takim przypadku, gdy organ nie podejmuje czynności, czy też nie wydaje orzeczenia, które mogłyby być zaskarżone do sądu administracyjnego, a także nie wydaje innych aktów i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Innymi słowy, nie każda bezczynność organu może być przedmiotem skargi, przy czym jeżeli określona aktywność organu nie podlegała kognicji sądu administracyjnego, to i kontroli sądowoadministracyjnej nie będzie podlegać bezczynność organu w tym zakresie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2014 r., sygn. II OSK 1084/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W ocenie Sądu pismo skarżącego z 14 lutego 2017r. odnosi się do bezczynności Wojewody w sprawie skargi, o której mowa w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego zatytułowanym "Skargi i wnioski" – art. 221 i nast., i który winien być załatwiony zgodnie z regulacjami zawartym w tym Dziale. Stanowi on bowiem skargę na zaniedbanie i nienależyte wykonywanie zadań przez pracowników organów (art. 227 K.p.a.). Podkreślić należy, iż w orzecznictwie sądowym przyjmuje się jednolicie, że postępowanie w sprawach skarg i wniosków objętych działem VIII K.p.a. nie podlega kontroli sądów administracyjnych. Postępowanie w zakresie skarg i wniosków, choć unormowane w przepisach procedury administracyjnej, nie stanowi postępowania, które zmierza do wydania decyzji administracyjnej lub innego aktu o charakterze władczym. Nawet w razie pozostawania organu rozpatrującego skargę lub wniosek w bezczynności w tym zakresie, sąd administracyjny nie może rozpatrywać skarg na taką bezczynność - nie jest to bowiem "bezczynność" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 i 9 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy skargę należało odrzucić, gdyż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. /-/ E. Brychcy