II SAB/Po 59/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. i M. G. na bezczynność Wojewody Wielkopolskiego w przedmiocie odszkodowania za grunt przejęty pod drogę postanawia: odrzucić skargę /-/ E. Podrazik Decyzją Wojewody Wielkopolskiego nr [...] dnia [...] maja 2008 roku ustalono lokalizację drogi publicznej na rzecz Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w P. dla inwestycji polegającej na rozbudowie skrzyżowania drogi krajowej nr [...] z ul. [...] i ul. [...]w C., przeznaczonej do realizacji na działkach nr [...], [...], [...], [...]. Zatwierdzono zarazem projekt podziału należącej do skarżących działki nr [...] na działki nr [...] i [...]. K. G. i M. G. pismem z dnia 7 października 2009 r. wnieśli skargę na bezczynność Wojewody Wielkopolskiego w przedmiocie wydania decyzji ustalającej wysokość odszkodowania za przejęcie na rzecz Skarbu Państwa prawa własności części nieruchomości – działki nr [...]. Skarżący domagali się zobowiązania organu do wydania decyzji w terminie 14 dni, zasądzenia na ich rzecz odszkodowania za nieterminowe wydanie decyzji administracyjnej wraz z zwrotem kosztów postępowania. W uzasadnieniu podali, iż sprawa od ponad roku nie została załatwiona. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wskazał, iż w dniu 23.10.2008 r. wszczął postępowanie odszkodowawcze, w toku postępowania zlecono wykonanie operatu szacunkowego, przeprowadził rozprawę administracyjną, M. G. zgłosił na rozprawie wniosek o zamianę nieruchomości przejętej, co jednak okazało się niemożliwe. W dniu [...]11.2009 r. Wojewoda wydał decyzję przyznającą skarżącym odszkodowanie w wysokości [...] zł. Ponadto organ podniósł, iż w świetle art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 kwietnia 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 30 poz. 168, dalej: kpa) stronom niezadowolonym z przedłużającego się postępowania służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, którym w niniejszej sprawie był Minister Infrastruktury. Skarżący nie skorzystali z tej możliwości, a zatem zgodnie z art. 52 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270, dalej: p.p.s.a.), skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. W toku postępowania przed Sądem każdy ze skarżących został wezwany do przedstawienia w terminie 7 dni dokumentów potwierdzających wyczerpanie trybu zażaleniowego z art. 37 kpa, tj. złożenia zażalenia na bezczynność Wojewody Wielkopolskiego do Ministra Infrastruktury, a także dokumentu potwierdzającego, że fakt ten miał miejsce przed wniesieniem skargi do Sądu pod rygorem odrzucenia skargi. Zobowiązanie skutecznie doręczono każdemu ze skarżących w dniu 23 grudnia 2009 r. Żaden ze skarżących nie przedłożył wymienionych w zobowiązaniu Sądu dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach o bezczynność organu, choć zarazem kontrola ta uzależniona jest od spełnienia warunku określonego w art. 52 wymienionej ustawy. Norma wyrażona w tym przepisie nakłada na skarżącego obowiązek uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli te przysługiwały mu w toku postępowania administracyjnego. Ustawodawca wprost wskazuje w wymienionym przepisie art. 52 § 2 ustawy, iż przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenia sprawy. W świetle natomiast art. 37 kpa, na niezałatwienia sprawy w terminie stronie służy zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia, którym w przedmiotowej sprawie był Minister Infrastruktury. K. G. i M. G. nie przedstawili jednak jakichkolwiek dokumentów potwierdzających skorzystanie z tego trybu, a zatem nie można zakładać, że wyczerpali środki zaskarżenia, co z kolei musiało skutkować odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej (tak też: Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 lipca 2006 roku, sygn. akt I OSK 480/06, LEX nr 188512). Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. /-/ E. Podrazik