II SAB/Po 60/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 stycznia 2016 r. zażalenia T. K. z dnia 8 grudnia 2015 r. (data wniesienia) na zarządzenie Przewodniczącego (sędziego sprawozdawcy) z dnia 19 listopada 2015 r. o pozostawieniu pisma skarżącego z dnia 20 czerwca 2015 r. bez rozpoznania w sprawie ze skargi T. K. na bezczynność Prezydenta Miasta P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić zażalenie. /-/ J.Zieliński W dniu 8 grudnia 2015 r. (data wniesienia) skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 19 listopada 2015 r. wydane w przedmiocie prawa pomocy (k. 66). Ponadto w tym samym dniu wniósł zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego (sędziego sprawozdawcy) z dnia 19 listopada 2015 r. o pozostawieniu bez rozpoznania pisma skarżącego w przedmiocie wyłączenia sędziów tutejszego Sądu od orzekania w sprawie (k. 69). Zarządzeniem Przewodniczącego Sądu (sędziego sprawozdawcy) z dnia 28 grudnia 2015 r. (k. 71v) skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z dnia 8 grudnia 2015 r. (data wniesienia) na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 19 listopada 2015 r. o pozostawieniu pisma bez rozpoznania – poprzez nadesłanie 1 odpisu zażalenia (w terminie 7 dni i pod rygorem odrzucenia zażalenia). Wezwanie zostało doręczone stronie w dniu 12 stycznia 2016 r. (k. 72, 73), która w terminie do uzupełnienia braków (k. 75) nadesłała 1 fotokopię zażalenia na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 19 listopada 2015 r. wydane w przedmiocie prawa pomocy – wraz z pismem przewodnim z dnia 17 stycznia 2016 r., w którym strona stwierdza, że przedkłada "jeden odpis Zażalenia na Postanowienie z dnia 19 listopada 2015 r." (k. 74). Natomiast odpis zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego (sędziego sprawozdawcy) z dnia 19 listopada 2015 r. o pozostawieniu pisma bez rozpoznania nie został nadesłany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm. – dalej: P.p.s.a.), sąd odrzuca zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie Przepis art. 176 § 2 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. stanowi, że zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony. Jednym z takich wymogów jest określony w art. 47 § 1 P.p.s.a. obowiązek dołączenia do pisma odpowiedniej liczby jego odpisów, celem doręczenia ich wszystkim stronom (również uczestnikom, z uwagi na brzmienie art. 33 § 1 P.p.s.a.) postępowania. Natomiast, jeżeli wskutek niezachowania warunków formalnych pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia w terminie 7 dni, zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a. Brak dołączenia do zażalenia odpowiedniej liczby jego odpisów stanowi brak formalny, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 176 § 2 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie zażaleniu prawidłowego biegu. W niniejszej sprawie zażalenie podlegało odrzuceniu, gdyż stwierdzony brak zażalenia, pomimo wezwania, nie został w ustawowym terminie procesowym uzupełniony. Nie można za taką prawnie skuteczną czynność uznać nadesłania odpisu innego pisma procesowego niż to, którego dotyczyło wezwanie. Sąd nie wezwał bowiem strony do nadesłania odpisu zażalenia na postanowienie z dnia 19 listopada 2015 r. w przedmiocie prawa pomocy. Wezwanie było jednoznaczne, wskazując, że chodzi o odpis "zażalenia na zarządzenie z dnia 19 listopada 2015 r.". Natomiast w świetle pisma przewodniego strony z dnia 17 stycznia 2016 r. nie ulega wątpliwości, że jej intencją było nadesłanie 1 odpisu zażalenia na postanowienie z dnia 19 listopada 2015 r. w przedmiocie prawa pomocy. Dodać należy, że również sam odpis tego zażalenia był wadliwy, bowiem nie stanowił uwierzytelnionej (własnoręcznie, przez notariusza lub pełnomocnika) kopii pisma ani innego dokumentu mogącego być uznanym za prawidłowy odpis (art. 47 § 1 i 2 P.p.s.a.). W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/ J.Zieliński