II SAB/Po 61/19

Dnia 24 października 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy (spr.) Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 października 2019 roku sprawy ze skargi D. C. na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę Pismem z dnia [...] marca 2019 r. (data wpływu do organu – [...] marca 2019 r.) D. C. (zwany dalej: skarżący) zwrócił się do Dyrektora Zakładu Karnego "o udostępnienie informacji publicznej i przesłanie na w/w adres odpisu jadłospisu szczegółowego za dzień [...] marca 2019 r. dla każdego rodzaju diety wydawanej w ZK [...]". W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał jedynie "na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z 6.9.2001 r. o dostępie do informacji publicznej". Pismem z dnia [...] kwietnia 2019 r. Dyrektor Zakłady Karnego, w odpowiedzi na wniosek, poinformował skarżącego, iż przesyła kserokopię jadłospisu szczegółowego (k. 6 akt administracyjnych), o który skarżący wnosił w treści pisma z dnia [...] marca 2019 r. Jednocześnie Dyrektor ZK poinformował, że odstępuje od obciążenia wnioskodawcy kosztami związanymi z udostępnieniem informacji publicznej. Pismem z dnia [...] kwietnia 2019 r. D. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Dyrektora ZK w rozpatrzeniu jego wniosku z dnia [...] marca 2019 r. Skarżący wywodził, że pomimo pisma z dnia [...] kwietnia 2019 r. Dyrektor ZK nie udostępnił mu żądanej informacji, pomimo upływu 4 tygodni. W tych okolicznościach skarżący zarzucił organowi bezczynność w rozpatrzeniu wniosku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że pismem z dnia [...] kwietnia 2019 r, udostępniono skarżącemu żądana informację poprzez dostarczenie skarżącemu – osadzonemu kopii żądanego jadłospisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z bezczynnością, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm., zwanej dalej: Ppsa). W świetle art. 3 § 2 pkt 8 Ppsa, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 Ppsa, to jest mających za przedmiot w szczególności decyzje administracyjne, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, a także inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W przypadku skarg na bezczynność kontroli sądu poddawany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w określonej formie i w określonym przez prawo terminie. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają znaczenia powody, dla jakich akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, jak również to, czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną, czy niezawinioną opieszałością organu. W myśl art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz.U. z 2018 r., poz. 1330, zwanej dalej: ustawa), do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednakże, zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, ani wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 52 § 3 Ppsa. Ponadto do skargi na bezczynność nie mają zastosowania terminy do wniesienia skargi ustalone w przepisach art. 53 Ppsa. Skarżący zarzucił Dyrektorowi ZK bezczynność polegającą na niewywiązaniu się z obowiązku udostępnienia informacji publicznej wskazanej we wniosku z dnia [...] marca 2019 r. Z kolei organ ten stoi na stanowisku, że udzielił skarżącemu odpowiedzi na wniosek przy piśmie z dnia [...] kwietnia 2019 r. Kwestia, czy adresat wniosku o udostępnienie informacji był podmiotem zobowiązanym w świetle ustawy nie była sporna. Nie budzi wątpliwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, że Dyrektor Zakładu Karnego, w myśl art. 4 ust. 1 ustawy obowiązany jest do udostępniania informacji publicznej, jako podmiot wykonujący zadania publiczne. Również jako niesporne należało uznać, że żądanie domagającego się udzielenia informacji podmiotu mieściło się w obszarze ustawy o dostępie do informacji publicznej. Prawo do informacji publicznej, o czym stanowi art. 3 ust. 1 pkt 1 ab initio ustawy obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, którą stanowi najogólniej rzecz biorąc każda informacja o sprawach publicznych (art. 1 ust. 1 w/w ustawy), a więc bezspornie również informacja o wewnętrznym funkcjonowaniu zakładu karnego i danych bezpośrednio związanych z wydatkowaniem środków publicznych oraz związanego z realizacją zadań o charakterze publicznym przez Dyrektora ZK. Istotę sporu stanowiła natomiast kwestia czy organ podjął wymagane prawem działanie, czy też pozostawał w chwili złożenia skargi względnie czy nadal pozostaje w bezczynności. W ramach kontroli zgodności z prawem postępowania wymienionego podmiotu, podkreślenia wymagało, że rozpoznając wniosek złożony na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, organ powinien podjąć działanie w formie; 1) czynności materialno - technicznej, jaką jest udzielenie informacji publicznej; 2) pisma informującego, że wezwany podmiot nie jest zobowiązany do udzielenia informacji, gdyż nią nie dysponuje albo nie jest podmiotem, od którego można jej żądać; 3) pisma informującego, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, ze wskazaniem podstaw tej oceny; 4) pisma informującego, że istnieje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej; 5) decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 16 ust. 1 ustawy - akt ten jest wydawany w przypadku odmowy udostępnienia informacji, względnie umorzenia postępowania o udostępnienie informacji. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, co do zasady, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. W przedmiotowej sprawie organ – pismem z dnia [...] kwietnia 2019 r. – poinformował skarżącego o udzieleniu mu żądanej informacji publicznej oraz informację tą załączył do pisma przewodniego. W ocenie sądu zatem organ w drodze czynności materialno-technicznej dokonał udostepnienia żądanej przez skarżącego informacji publicznej i uczynił to w terminie. Należy bowiem zważyć, że wniosek wpłynął do organu dnia [...] marca 2019 r., zaś odpowiedzi organ udzielił w dniu [...] kwietnia 2019 r., a zatem z zachowaniem 14-dniowego terminu. W opisanych okolicznościach, wobec braku bezczynności organu, na podstawie art. 151 Ppsa, orzeczono, jak w sentencji.