II SAB/Po 65/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 września 2014 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z o.o. z siedzibą w W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie o zawieszeniu postępowania postanawia odrzucić skargę. /-/ Jakub Zieliński Pismem z 17 czerwca 2014 r. "A" Spółka z o.o. z siedzibą w Warszawie wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. polegającą na nierozpoznaniu zażalenia Spółki na postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy W. z dnia [...] 2014 r. nr [...]o zawieszeniu postępowania. W uzasadnieniu skargi strona podniosła, iż zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, wniesienie skargi na bezczynność samorządowego kolegium odwoławczego nie wymaga wcześniejszego wniesienia do tego organu wezwania, o którym mowa w art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej odrzucenie wskazując, iż przed wniesieniem skargi skarżąca Spółka nie wezwała tego organu o usuniecie naruszenia prawa zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a. co czyni jej skargę niedopuszczalną (art. 54 § 2 i 58 § 1 pkt 6 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Pismem z dnia 14 sierpnia 2014 r. strona skarżąca oświadczyła o cofnięciu skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził, co następuje. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż sąd administracyjny, przed dokonaniem merytorycznej oceny zasadności skargi, winien zbadać czy skarga spełnia wymogi formalne oraz czy przed jej wniesieniem skarżący wyczerpali środki zaskarżenia, które służyły im w postępowaniu administracyjnym. Przedmiotem niniejszej skargi jest bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia wniesionego przez skarżącą Spółkę na postanowienie wydane przez Burmistrza Miasta i Gminy W. o zawieszeniu postępowania, w sprawie dotyczącej ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Stosownie do treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2013 r. poz. 267, - dalej: "k.p.a.") w brzmieniu obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011 r., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z kolei w myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jak wynika ze skargi oraz z odpowiedzi na skargę strona skarżąca, wnosząc skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. nie wyczerpała trybu określonego w art. 37 § 1 k.p.a., stąd skargę w oparciu o przepisy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. należało odrzucić. Odnosząc się do oświadczenia strony skarżącej o cofnięciu skargi wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wiąże sąd chyba, że uzna je za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Trzeba jednakże zauważyć, iż zgodnie z powszechnie wyrażanym w orzecznictwie i w pełni podzielanym przez Sąd orzekający w niniejszej sprawie poglądem, merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki lub jest niedopuszczalna, sąd skargę odrzuca (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. I OSK 1829/07, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a, może mieć zatem miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, to jest gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji powyższego należy przyjąć, że skuteczne cofnięcie skargi może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jak wskazano wcześniej skarga "A" Spółki z o.o. z siedzibą w Warszawie nie została wniesiona skutecznie z uwagi na niewyczerpanie trybu określonego w art. 37 § 1 k.p.a. W tym stanie sprawy orzeczono jak w części rozstrzygającej. /-/ Jakub Zieliński