II SAB/Po 65/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu -Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. C. na bezczynność Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. zwolnić A. C. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, 2. ustanowić dla A. C. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych. /-/ Katarzyna Witkowicz-Grochowska Skarżący A. C. wniósł o przyznanie prawa pomocy w całości. We wniosku wnioskodawca oświadczył, że przebywa w Zakładzie Karnym, nie pracuje zarobkowo. Oświadczył, że nie ma żadnych dochodów. Nie posiada nieruchomości, nie ma oszczędności, czy wartościowych ruchomości. Z przedłożonej kserokopii zaświadczenia z 10 listopada 2015r. wynika, że skarżący nie jest zatrudniony w Zakładzie Karnym, stan konta depozytowego wynosi [...] zł, w tym do dyspozycji własnej pozostaje kwota [...] zł. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić najmniejszych należności sądowych. Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącego pozwala na przyznanie prawa pomocy w całości. Aktualnie przebywa w Zakładzie Karnym, gdzie ma zapewnione warunki bytowe oraz opiekę medyczną. Nie uzyskuje żadnych dochodów, nie ma oszczędności. Z akt sprawy wynika, że nie ma majątku nieruchomego. Przedstawiona przez wnioskodawcę sytuacja finansowa wskazuje, więc że nie ma tym bardziej możliwości wygospodarowania jakichkolwiek środków na pokrycie wolnorynkowego wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Przyznać zatem należało prawo pomocy w żądanym zakresie. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ Katarzyna Witkowicz-Grochowska