II SAB/Po 65/21

II SAB/Po 65/21 POSTANOWIENIE Dnia 11 maja 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 maja 2021 roku sprawy ze skargi K. G. na bezczynność Wojewody w przedmiocie świadczenia wychowawczego i zasiłku rodzinnego postanawia: odrzucić skargę. /-/ A. Kiersnowska-Tylewicz K. G. w dniu [...] marca 2021 r. za pośrednictwem Wojewody wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na przewlekłe prowadzenie przez Wojewodę postępowań o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego, o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego (łącznie cztery postępowania). Pismo przekazano Ministrowi Rodziny i Polityki Społecznej, traktując je jako ponaglenie na niezałatwienie sprawy. Minister Rodziny i Polityki Społecznej stwierdził, że pismo złożone przez K. G. jest adresowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zawiera żądanie przyznania od organu sumy pieniężnej w kwocie [...]zł, oraz stwierdzenia, że organ dopuścił się bezczynności w prowadzonej sprawie z rażącym naruszeniem prawa. W tej sytuacji Minister przekazał je Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu jako skargę na bezczynność – zgodnie z treścią pisma. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie lub umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Sądy administracyjne, stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.), sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) - dalej zwanej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu. Zgodnie z art. 52 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Przepis art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi zaś, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W przypadku przewlekłości organu w sprawie administracyjnej, strona, przed wniesieniem skargi obowiązana jest wyczerpać środek zaskarżenia przewidziany w art. 37 k.p.a., który aktualnie w § 1 stanowi, że stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność), względnie – jeżeli postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). W § 3 tego artykułu przewidziano, że ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie albo do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Tym samym skargę do sądu administracyjnego, stosownie do art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., musi poprzedzać wezwanie organu odwoławczego do usunięcia naruszenia prawa. Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, jeżeli strona skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15). Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Jak wynika z akt administracyjnych, skarżąca przed wniesieniem niniejszej skargi nie wyczerpała służących jej środków zaskarżenia, gdyż nie wniosła do właściwego organu ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. P. z [...] marca 2021 r., złożone w W. W. z w dniu [...] marca 2021 r. słusznie zostało przez właściwego Ministra potraktowane jak skarga, a nie jak ponaglenie. Zarówno nagłówek pisma, jak jego treść wskazują bez żadnej wątpliwości, że intencją skarżącej było wszczęcie postępowania w sprawie o stwierdzenie bezczynności organu przed WSA w Poznaniu. Skargi tej nie poprzedziło konieczne w tej sytuacji ponaglenie. .W związku z powyższym Sąd uznał, że wniesienie skargi było niedopuszczalne, a skarga podlega odrzuceniu zgodnie z powołanym wcześniej przepisem. /-/ A. Kiersnowska-Tylewicz