II SAB/Po 72/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 września 2018 r. sprawy ze skargi A. G. i A. S. na bezczynność Zarządu Rodzinnego Ogrodu Działkowego [...]" w S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej; postanawia odrzucić skargę A. S.. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak Pismem z 30 czerwca 2018 r. A. G. i A. S. wyniosły skargę na bezczynność Zarządu Rodzinnego Ogrodu Działkowego "[...]" w S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia z 04 lipca 2018 r. wezwano skarżące do uiszczenia, w terminie siedmiu dni, wpisów sądowych od skargi w kwocie 100,- złotych, pod rygorem odrzucenia skargi. A. G. uiściła wpis w terminie. Wezwanie skierowane do A. S. doręczono skutecznie w dniu 1 sierpnia 2018 r. w trybie doręczenia zastępczego, o którym mowa w art. 73 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 – dalej w skrócie "p.p.s.a" ). Mimo upływu terminu A. S. nie uiściła wpisu, co potwierdza informacja z oddziału Finansowo- Budżetowego tutejszego sądu ( k. 41 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 powołanej ustawy skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu. Ponadto zauważyć należy, iż stosownie do treści art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, w postępowaniu sądowoadministracyjnym do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Wyjątek od tej zasady przewidziany został w art. 214 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Przepis ten ma zastosowanie wyłącznie w przypadku współuczestnictwa materialnego, to jest wówczas, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, np. w przypadku uprawnień i obowiązków współwłaścicieli nieruchomości, którzy wywodzą swój interes prawny we wniesieniu skargi z prawa współwłasności nieruchomości. Opłata sądowa obciąża wówczas skarżących solidarnie. To oznacza, że uiszczenie opłaty przez jednego z nich zwalnia pozostałych od obowiązku jej uiszczenia. Jednakże w niniejszej sprawie każda ze skarżących reprezentuje swój własny interes prawny chroniony konkretnym przepisem prawa materialnego, czego nie zmienia fakt, że cel, który skarżące chcą osiągnąć skarżąc bezczynność, jest dla nich wspólny. W takiej sytuacji bez wątpienia można stwierdzić, że po stronie skarżących występuje współuczestnictwo, jednakże ma ono charakter formalny. Takiego zaś współuczestnictwa nie obejmuje regulacja art. 214 § 2 p.p.s.a. W niniejszej sprawie, każda ze skarżących we własnym imieniu realizuje uprawnienia przyznane jej odrębnie przez prawo do dostępu do informacji publicznej - art. 2 ust.1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 marca 2018 r. o sygn. akt I OZ 198/18 – dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym stanie rzeczy, wobec nieuiszczenia przez A. S., mimo stosownego wezwania, wpisu od skargi, podlega ona odrzuceniu i stąd na mocy powołanych wyżej przepisów oraz art. 58 § 3 i art. 16 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak