II SAB/Po 79/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 grudnia 2011r wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi R. K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie legalności wykonania instalacji wentylacyjnej postanawia 1. zwolnić R. K. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla R. K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżący R. K. w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wniósł o zwolnienie go od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w całości oraz o ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadnił tym, że utrzymuje się wyłącznie z pomocy społecznej i nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego. Na podstawie oświadczenia majątkowego ustalono, że wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Utrzymuje się jedynie z zasiłku z pomocy społecznej w wysokości 670 zł miesięcznie oraz otrzymuje dodatek mieszkaniowy w wysokości 250 zł. miesięcznie. Posiada mieszkanie o powierzchni 34,5 m² w oparciu o użytkowanie wieczyste. Nie posiada żadnych lokat bankowych, ani innego majątku, nie dysponuje oszczędnościami, czy wartościowymi ruchomościami. Wnioskodawca oświadczył, że koszt utrzymania mieszkania wynosi 350 zł miesięcznie, za prąd i gaz płaci 50 zł miesięcznie. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić najmniejszej nawet należności sądowej (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci). Sytuacja majątkowa i rodzinna wnioskodawcy usprawiedliwia twierdzenie, iż należy on do grona osób najuboższych. Wysokość osiąganego dochodu uzasadnia stanowisko, że skarżący nie jest w stanie, bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, wygospodarować środków finansowych na wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru, czy najniższe koszty sądowe. Wysokość aktualnych dochodów nie stwarza realnych możliwości sfinansowania kosztów postępowania z pożyczki lub kredytu. Zatem, dla zapewnienia realizacji prawa do sądu, konieczne okazało się uwzględnienie żądania wnioskodawcy w pełnym zakresie. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Dlatego na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska