II SAB/Po 8/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Burmistrza Miasta D. w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia odrzucić skargę /-/ A. Łaskarzewska Pismem sporządzonym [...] r. (k.6) M. K. wniosła skargę "na bezczynność urzędów terenowych jak Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w D. oraz Rady Miasta i Gminy na czele z Panem Burmistrzem Urzędu Miasta i Gminy w D.". Skarżąca wskazała, iż dotąd nie otrzymała konkretnej decyzji Burmistrza na pisma, które złożyła. Z załączonej do skargi dokumentacji wynika, iż skarżąca w trybie art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej kpa) skarżyła już działalność Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w D., kwestionując sposób realizacji zadań ze środków pomocy społecznej, w szczególności w zakresie przyznawania i wypłacania środków stałych i zasiłków celowych. Pismem sporządzonym [...] r. (k.15) M. K. poinformowała, iż wciąż nie otrzymała decyzji MOPS w D.. Skarżąca wyjaśnił, iż pomimo że przed Świętami Bożego Narodzenia była w tej sprawie u Burmistrza jej sprawa wciąż pozostaje niezałatwiona. W odpowiedzi na wezwanie Sądu Burmistrz D. wyjaśnił (k. 1), że wbrew twierdzeniom skarżącej zarówno - poruszana przez nią w pismach kierowanych do Sądu - sprawa zasiłku stałego, jak i dodatku mieszkaniowego zostały załatwione. W kwestii zasiłku stałego Burmistrz wskazał na pozostającą w obrocie prawnym decyzję Kierownika MOPS w D. z [...] r., natomiast w kwestii dodatku mieszkaniowego wyjaśnił, że wniosek skarżącej pozostawiono bez rozpoznania wobec nieuzupełnienia przez nią braków formalnych tego wniosku w terminie. W świetle powyższego Sad poinformował skarżącą, że treść i żądanie złożonej przez nią skargi budzą wątpliwości. Jednak w odpowiedzi na to pismo skarżąca wyjaśniła, że jej intencją jest złożenie skargi na bezczynność Burmistrza. Skarżąca przyznała, że wezwano ją do uzupełnienia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Jak wyjaśniła jednak skarżąca w swoim piśmie z dnia [...] r. organ zwłokę w załatwieniu sprawy z jej wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego uzasadnia brakiem formalnym wniosku – którym w ocenie tego organu jest – brak zgody na przetwarzanie danych osobowych. Ze stanowiskiem organu w tym zakresie skarżąca się nie zgadza, bowiem jak wskazała, wyrażenie zgody na przetwarzanie danych osobowych jest jej prawem, a nie obowiązkiem. W świetle powyższego, Sąd wezwał M. K. do wyjaśnienia – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi – czy przed wniesieniem do Sądu skargi na bezczynność Burmistrza Miasta D. w przedmiocie dodatku mieszkaniowego obejmującego ryczałt na zakup opału kierowała ona do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Jeżeli skarżąca skierowała do Kolegium takie zażalenie, Sąd zobowiązał ją jednocześnie do udokumentowania dokonania tej czynności, poprzez nadesłanie kopii zażalenia z prezentatą organu potwierdzającą datę złożenia pisma, lub nadesłanie dowodu nadania pisma w urzędzie pocztowym. Wezwanie doręczono skarżącej skutecznie w dniu [...] r.(k. 42) jednak pomimo upływu z dniem [...] r. (piątek) terminu do wykonania wezwania, pismo Sądu pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa) dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powołanego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także bezczynności organu. Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W świetle powyższego warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który w ocenie strony skarżącej pozostaje w bezczynności. Tymczasem, ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału nie wynika, a skarżąca pomimo wezwania nie wykazała, aby wystąpiła w trybie art. 37 kpa do organu administracji publicznej wyższego stopnia, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., z zażaleniem na niezałatwienie przez Burmistrza Miasta D. sprawy z jej wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego w terminie. Mając na względzie powyższe, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie należy zauważyć, iż z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia strona może wystąpić w każdym czasie, a fakt odrzucenia skargi z powodu niedopełnienia tego warunku nie stoi na przeszkodzie ponownemu wystąpieniu ze skargą na bezczynność organu administracji publicznej przez tą samą osobę, jeśli w późniejszym czasie warunek ten zostanie spełniony. /-/ A. Łaskarzewska br