II SAB/Po 81/13

PostanowienieWSA w Poznaniu2013-07-05

Skład orzekający: Sędzia WSA Maria Kwiecińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać uwzględniona, jeśli skarżący nie wyczerpał trybu zażalenia do organu wyższego stopnia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu, jeżeli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przewidzianych prawem, w tym zażalenia do organu wyższego stopnia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Brak spełnienia tego wymogu formalnego uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie skargi przez sąd administracyjny.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w sprawie uregulowania stosunków wodnych na gruncie. Kolegium wielokrotnie informowało skarżącego, że nie jest organem właściwym do rozpatrzenia tej sprawy, wskazując na konieczność skierowania wniosku do Wójta Gminy O. lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący, mimo pouczeń i zobowiązania sądu, nie wykazał, aby przed wniesieniem skargi wyczerpał tryb zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 05 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie uregulowania stosunków wodnych na gruncie postanawia odrzucić skargę /-/ M. Kwiecińska W dniu 29 kwietnia 2013 r. S. K. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Jak wskazano w skardze, Kolegium, pismem z dnia 19 marca 2013 r. poinformowało skarżącego, że nie jest organem właściwym do rozpatrzenia sprawy dotyczącej uregulowania stosunków wodnych na gruncie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie i wyjaśniło, że skarżący zwrócił się do Wójta Gminy O. z pismem dotyczącym zalewania nieruchomości stanowiących jego własność oraz własność jego córki, przez sąsiednie działki, będące własnością Gminy O. oraz A. Pisma dotyczące zalewania działki zostały skierowane również do S. K. W odpowiedzi Gmina O. w dniu [...] kwietnia 2011 r. podjęła uchwałę Nr [...], w której nie podzieliła zasadności zarzutów skarżącego. S. K. zwrócił się z przedmiotową sprawą do Rzecznika Praw Obywatelskich, który pismem z dnia 10 lipca 2012 r. pouczył go, że celowym w przedmiotowej sprawie jest skierowanie przez niego formalnego wniosku o wszczęcie postępowania administracyjnego na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo wodne, a następnie skorzystanie z przysługujących mu w toku postępowania środków prawnych (odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, skarga do sądu administracyjnego). Po uzyskaniu odpowiedzi od Rzecznika Praw Obywatelskich S. K. zwracał się z problemem dotyczącym stosunków wodnych na jego nieruchomości do Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, a także do Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, które pismem z dnia 08 stycznia 2013 r. przesłało zgodnie z właściwością pismo do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Pismem z dnia 19 lutego 2013 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. poinformowało skarżącego, iż podstawę prawną działania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. stanowi ustawa z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych oraz rozporządzenie wydane w oparciu o delegację ustawową i nie jest właściwe w przedmiotowej sprawie. Skarżący został również poinformowany, że celowym jest skierowanie przez niego pisma do Gminy, a więc formalnego wniosku o wszczęcie postępowania administracyjnego na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo wodne. Kolegium pouczyło skarżącego, że w sytuacji gdy w jego ocenie organ właściwy do wydania decyzji w sprawie będzie bezczynny, przysługuje mu możliwość wniesienia zażalenia na podstawie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego do organu wyższego stopnia, tj. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Pismem z dnia 01 marca 2013 r. S. K. zwrócił się ponownie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z wnioskiem o "ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej zalewania gruntów". W odpowiedzi Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem z dnia 19 marca 2013 r. podtrzymało stanowisko zawarte w piśmie z dnia 09 lutego 2013 r. W powyższym stanie faktycznym wniesiona została skarga na bezczynność. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 czerwca 2013 r. zobowiązano skarżącego, do wykazania, w terminie 7 dni od dnia otrzymania pisma, czy przed wniesieniem skargi wyczerpał on tryb przewidziany w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa), a więc czy wezwał Samorządowe Kolegium Odwoławcze do usunięcia naruszenia prawa, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia 20 czerwca 2013 r. skarżący oświadczył, że rezygnuje ze wszelkich roszczeń. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W myśl § 2 powołanego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie taki, jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Sąd podkreśla, iż w przypadku skargi na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowanie do środków zaskarżenia należy zaliczyć zażalenie do organu wyższego stopnia, a w przypadku braku takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszania prawa. Do dnia 11 kwietnia 2011 r. wniesienie skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie wymagało wcześniejszego wniesienia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Ustawą z dnia 03 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18) znowelizowano jednakże art. 37 § 1 kpa, wskazując, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Oznacza to, iż po dniu 11 kwietnia 2011 r. wniesienie skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego musi zostać poprzedzone wezwaniem Kolegium do usunięcia naruszenia prawa. Dopiero spełnienie powyższego warunku umożliwia złożenie skargi do sądu administracyjnego. Przenosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, iż zarówno z analizy akt sprawy, jak i z pisma skarżącego z dnia 20 czerwca 2013 r. wynika, iż przed złożeniem skargi skarżący nie wezwał on Kolegium do usunięcia naruszenia prawa. Nie wyczerpał on tym samym przysługujących mu środków zaskarżenia. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił /-/ M. Kwiecińska

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło