II SAB/Po 82/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 października 2013 r. sprawy ze skargi R. Ł. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą O. "R." R. Ł. na bezczynność Starosty Poznańskiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej; I. zobowiązuje Starostę Poznańskiego do załatwienia wniosku skarżącego z dnia [...] stycznia 2013 r. w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku, II. stwierdza, że bezczynność Starosty Poznańskiego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza od Starosty Poznańskiego na rzecz skarżącego kwotę 100,- (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych. W piśmie z dnia [...] stycznia 2013 r. R. Ł., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą O.S.K. "R." w K., wskazał, że Starosta P. nie respektuje zasady równego traktowania wszystkich ośrodków szkolenia kierowców, a nadto zezwolił J. K. na prowadzenie w tym zakresie działalności gospodarczej jako O.S.K. "S.", mimo braku placu manewrowego. Skarżący jednocześnie przedstawił wątpliwości związane z umową dzierżawy, zawartą przez J. K., dotyczącą palcu manewrowego. Poza tym R. Ł. wniósł o wskazanie mu pracowników organu, którzy przeprowadzili kontrolę O.S.K. "S.", w celu ewentualnego dochodzenia od nich odszkodowania ze względu na wspomniane nierówne traktowanie podmiotów, prowadzących ośrodki szkolenia kierowców. W odpowiedzi z dnia [...] stycznia 2013 r., znak [...], Starosta P. wyjaśnił, że po dokonaniu ponownej analizy materiału dowodowego podtrzymał swoje stanowisko co do nieprawidłowości stwierdzonych w O.S.K. "R." R. Ł. Jednocześnie, w celu wyjaśnienia ewentualnych nieporozumień organ wyznaczył termin rozprawy administracyjnej, podkreślając zarazem, że w sprawie nie doszło do przekroczenia ustawowych terminów załatwienia sprawy. Odnosząc się natomiast do kwestii planu manewrowego, Starosta P. poinformował skarżącego o wszczęciu postępowania wyjaśniającego w odniesieniu do O.S.K. "S." J. K., zmierzającego do zbadania, czy J. K. faktycznie dysponuje placem manewrowym. W piśmie z dnia [...] maja 2013 r. R. Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Starosty P. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w piśmie z dnia [...] stycznia 2013 r. zwrócił się do organu z prośbą o podanie pracowników, którzy przeprowadzili kontrolę O.S.K. "S." w celu ewentualnego dochodzenia od nich odszkodowania za nierówne traktowane podmiotów, prowadzących ośrodki szkolenia kierowców. Do chwili obecnej powyższe żądanie skarżącego nie zostało zaspokojone. Organ nie wyjaśnił przy tym, dlaczego nie wskazał wymienionych pracowników, ani nie wyjaśnił, dlaczego byłoby to niemożliwe. W odpowiedzi na skargę Starosta P. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że sprawuje nadzór nad działalnością ośrodków szkolenia kierowców w zakresie zgodności prowadzonego szkolenia osób ubiegających się o zyskanie uprawnień do kierowania motorowerem lub pojazdami silnikowymi z wymaganiami określonymi w ustawie z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2011 r. nr 30 poz. 151 z późn. zm.). Kontrola ze strony organu sprawowana jest raz do roku. Zgodnie natomiast z art. 73 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267), tylko strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. R. Ł. nie był stroną postępowania kontrolnego, przeprowadzonego w O.S.K. "S.", wobec czego nie mógł również uzyskać interesujących go danych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Skarga okazała się zasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodność z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Podstawę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112 poz. 1198 z późn. zm.). Zgodnie z art. 1 ust. 1 powołanej ustawy, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie. Jak wynika ponadto z art. 2 cytowanej ustawy, prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdemu, przy czym od korzystającego z tego prawa nie można żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Podmiotami obowiązanymi do udostępnienia informacji publicznej są z kolei w świetle art. 4 ust. 1 pkt 1 tejże ustawy władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, a w szczególności organy władzy publicznej. Nie ulega zatem wątpliwości, że skarżący mógł wystąpić w trybie rozważanej ustawy o udostępnienia interesującej go informacji publicznej, a Starosta P. zalicza się do podmiotów zobowiązanych do udzielenia takiej informacji. Trzeba przy tym zaznaczyć, że brak wyraźnego wskazania na przepisy powołanej ustawy o dostępie do informacji publicznej w piśmie R. Ł. z dnia [...] stycznia 2013 r. (k. 1-2 akt adm.) nie przekreśla możliwości zakwalifikowania żądania skarżącego jako wniosku o udostępnienie informacji publicznej. O charakterze podania złożonego przez stronę decyduje bowiem przede wszystkim jego treść, a nie tytuł lub zdawkowo powołane przepisy prawne. Dokonanie prawidłowej kwalifikacji złożonego wniosku należy natomiast do zadań organów administracji publicznej. Z tej perspektywy kluczowe znaczenie ma zatem pytanie, czy informacja żądana przez skarżącego mieści się w pojęciu informacji publicznej. Jak wynika z pisma z dnia [...] stycznia 2013 r. oraz skargi z dnia [...] maja 2013 r. (k. 2 akt sądowych), R. Ł. domagał się wskazania pracowników, którzy przeprowadzili kontrolę w O.S.K. "S.". Zgodnie natomiast z art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. a-e ustawy o dostępie do informacji publicznej, udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o organach władzy publicznej, w tym o ich organizacji, przedmiocie działalności, kompetencjach, organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach. Należy przy tym także podkreślić, że wyliczenie to ma tylko charakter przykładowy, lecz niemniej wskazuje ono jednoznacznie, że dane o pracownikach organu przeprowadzających kontrolę urzędową mieszczą się w zasadzie w pojęciu informacji publicznej. Wniosek skarżącego można bowiem w szczególności kwalifikować jako żądanie przekazania informacji o osobach sprawujących określone funkcje i wyposażonych w oznaczone kompetencje. Konsekwentnie zatem należy uznać, że Starosta P. zobowiązany był do udostępnienia skarżącemu żądanych przez niego informacji. Zgodnie z art. 13 powołanej ustawy, udostępnienie informacji publicznej na wniosek powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępnienia w tym terminie, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w powyższym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informacje, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Nie ulega przy tym wątpliwości, że opisane wymogi nie zostały zachowane w niniejszej sprawie. Organ nie udostępnił bowiem R. Ł. żądanej przez niego informacji publicznej, ani też nie powiadomił go o powodach ewentualnego opóźnienia w przekazaniu tych danych. Pismo Starosty z dnia [...] stycznia 2013 r. nie odpowiada powyższym wymogom. Tym samym należy również stwierdzić, że Starosta P. pozostawał w stanie bezczynności. Należy przy tym zaznaczyć, że argumentacja organu zawarta w odpowiedzi na skargę z dnia [...] czerwca 2013 r. (k. 12 akt sądowych) jest nietrafna. Starosta P. wskazywał bowiem w oparciu o art. 73 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267), że udzielenie żądanych informacji było niemożliwe, gdyż skarżący nie posiadał statusu strony postępowania kontrolnego, prowadzonego w odniesieniu do O.S.K. "S.". Powołany przepis dotyczy jednak kwestii wglądu do akt i sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. R. Ł. nie wnosił tymczasem o podjęcie którejkolwiek z tych czynności. Odwołanie się do tego przepisu było zatem bezpodstawne. Jednocześnie, zgodnie z art. 74 § 1 kpa, odmowa umożliwienia stronie przeglądania akt sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii i odpisów, uwierzytelniania takich kopii lub odpisów oraz wydania uwierzytelnionych odpisów następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenia. Takie postanowienie nie zostało jednak w ogóle wydane w rozpatrywanej sprawie, co dodatkowo podważa trafność przedstawionej argumentacji organu administracji publicznej. W tej sytuacji Sąd, rozpoznając sprawę w granicach skargi, zmuszony był na podstawie art. 148 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zobowiązać Starostę P. do załatwienia wniosku skarżącego z dnia [...] stycznia 2013 r. w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku. Sąd stwierdził jednak, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Wprawdzie Starosta P. przekroczył ustawowy termin udostępnienia informacji publicznej, lecz wynikało to częściowo z niewłaściwego zakwalifikowania wniosku skarżącego z dnia [...] stycznia 2013 r., a zachowanie organu nie miało charakteru lekceważącego traktowania obowiązków nakładanych przez ustawodawcę. Sąd orzekł o kosztach postępowania na podstawie art. 220 w zw. z art. 205 § 1 powołanej ustawy.