II SAB/Po 87/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 stycznia 2011 r. w sprawie ze skargi J.K. na bezczynność Starosty P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia I. umorzyć postępowanie, II. zasądzić od Starosty P. na rzecz skarżącego kwotę 357,- zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/ T. Świstak Pismem z dnia 13 grudnia 2010 r. J. K. reprezentowany przez r. pr. G. W. złożył skargę na bezczynność Starosty P. w przedmiocie załatwienia wniosku skarżącego z dnia 24 listopada 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej poprzez przesłanie kopii decyzji Starosty P. nr [...] dot. udzielenia pozwolenia spółce "A" Sp. z o.o. w P. na budowę hali magazynowej z częścią socjalną dla hurtowni artykułów spożywczych w B., przy ul. G.. Skarżący wyjaśnił, iż od momentu złożenia wniosku w dniu 25 listopada 2010 r. minęło ponad 14 dni a organ wbrew spoczywającemu na nim obowiązkowi nie udostępnił informacji publicznej zgodnie z wnioskiem ani nie też nie wydał decyzji o odmawiającej udzielania informacji lub umarzającej postępowanie w sprawie. Odpowiadając na skargę Starosta P. wniósł o jej oddalenie oraz umorzenie postępowania wyjaśniając, iż w dniu 27 grudnia 2010 r. udostępniono J. K. wnioskowaną informację publiczną tj. przesłano kopię decyzji Starosty P. nr [...] dot. udzielenia pozowanie na budowę hali magazynowej z częścią socjalną dla hurtowni artykułów spożywczych w B., przy ul. G. W piśmie z dnia 10 stycznia 2011 r. organ wyjaśnił, iż kserokopia ww. wymienionej decyzji Starosty P. nr [...] została wysłana listem poleconym na adres wskazany w wniosku z dnia 24 listopada 2010 r. : J. K. [...] os. S. [...] , [...] K. , skr. pocz. [...]. Jako dowód nadania wyżej opisanej korespondencji przedłożono wydruk z Rejestru korespondencji wychodzącej Starostwa Powiatowego w P. z dnia 10 stycznia 2011 r. (k. 22 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, iż w sytuacji, gdy organ administracji publicznej, którego dotyczyła skarga na bezczynność, do daty orzekania przez sąd administracyjny wyda akt lub podejmie czynność, której domagała się strona, to organ ten przestaje tkwić w bezczynności. Zauważyć nadto należy, iż rozpatrzenie i uwzględnienie skargi na bezczynność organu może doprowadzić jedynie do zobowiązania organu do załatwienia sprawy w określonym terminie, gdyż rozpoznanie skargi na bezczynność w żadnym razie nie może wkraczać w kwestie merytoryczne dotyczące przyszłego rozstrzygnięcia. Stąd też uznać należy, iż w sytuacji, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność, organ dokonał czynności, której domagała się strona to postępowanie przed sądem administracyjnym staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r, nr 153, poz. 1270 z zm. dalej: P.p.s.a.). Powyższe stanowisko znajduje pełną aprobatę w orzecznictwie sądów administracyjnych, w tym na przykład w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. I OPS 6/08, LEX nr 463487, gdzie wskazano, iż przepis art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności. W przedmiotowej sprawie Starosta P. przesłał skarżącemu, już po wniesieniu skargi na jego bezczynność, kserokopię decyzji Starosty P. nr [...] dot. udzielenia pozowanie na budowę hali magazynowej z częścią socjalną dla hurtowni artykułów spożywczych w B., przy ul. G. [...] i w ten sposób nastąpił skutek będący istotą żądania skargi, to jest procesowo załatwiono wniosek strony z dnia 24 listopada 2010 r. W tym miejscu należy zauważyć, iż zgodnie z treścią art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej ( Dz. U. z 2001 r. nr 112 poz. 1198 z późn. zm.) udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. W przedmiotowej sprawie J. K. zwrócił się o udzielenie informacji publicznej poprzez przesłanie mu kserokopii decyzji Starosty P. nr [...] dot. udzielenia pozowanie na budowę hali magazynowej z częścią socjalną dla hurtowni artykułów spożywczych w B., przy ul. G. [...]. W nagłówku wniosku umieszczono na adres wnioskodawcy: J. K. – [...] os. S. [...],[...] K., skr. pocz. [...]. Wnioskodawca nie zastrzegł, żadnego specjalnego sposobu doręczenia mu żądnej informacji zatem należy uznać, iż przesłanie listem zwykłym na wskazany adres kserokopii ww. decyzji Starosty Poznańskiego nastąpiło w sposób zgodny z jego wolą . Odnosząc się do rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów wskazać należy, że stosownie do art. 201 § 1 P.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyn określonych w art. 54 § 3 tej samej ustawy skarżący ma możliwość ubiegania się o zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Sytuacja, gdy organ administracji publicznej, którego dotyczyła skarga na bezczynność, do daty orzekania przez sąd administracyjny wyda akt lub podejmie czynność, której domagała się strona, oznacza, że organ we własnym zakresie usunął istniejące naruszenie prawa, polegające na pozostawaniu w bezczynności. Tym samym uznać należy, że skarga na bezczynność została uwzględniona w trybie tzw. samokontroli organu. Organ administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, stosownie do art. 54 § 3 P.p.s.a. może bowiem w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 sierpnia 2009 r., II OZ 646/09, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W związku z powyższym o kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r., Nr 163, poz. 1349). Zwrot zasądzonych od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania obejmuje poniesione przez stronę skarżącą koszty sądowe w kwocie 100 zł (wpis od skargi) oraz kwotę 257 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (240 zł – wynagrodzenie pełnomocnika za udział w postępowaniu przez sądem I instancji, 17 zł – tytułem zwrotu kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa). /-/ T. Świstak