II SAB/Po 87/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Szaniecka po rozpoznaniu w dniu 10 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku celowego postanawia umorzyć postępowanie. /-/ J. Szaniecka Pismem z dnia 19 czerwca 2015 r. W. B. wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpatrzenia jej odwołania od decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia (...) października 2014 r. w przedmiocie odmowy przyznania jej zasilku celowego. Pismem z dnia (...) lipca 2015 r. skarżąca poinformowała Sąd, że po wniesieniu przez nią skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze doręczyło jej decyzję, a sama skarga została prawdopodobnie doręczona do Kolegium tuż przed lub już po wydaniu decyzji. Zdaniem skarżącej, w takim przypadku Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie powinno przesyłać skargi do Sądu, ponieważ stała się ona bezprzedmiotowa. Zarządzeniem z dnia 06 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wezwał skarżącą do wyjaśnienia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, czy pismo z dnia (...) lipca 2015 r. należy traktować jako cofnięcie skargi, podrygorem uznania, że stanowiło ono cofnięcie skargi. Zarządzenie powyższe zostało prawidłowo doręczone skarżącej w dniu 12 sierpnia 2015 r. (k. 20 akt sądowych), jednakże w zakreślonym terminie skarżącą nie wyjaśniła, czy jej pismo stanowiło cofnięcie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże sąd, o ile nie zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Powyższe oznacza, iż do chwili wydania wyroku strona skarżąca ma wpływ na przebieg postępowania wszczętego z jej skargi, a to oznacza, że może wniesiony przez siebie środek zaskarżenia wycofać, a sąd zobligowany jest wolę strony uwzględnić, zaś zakres kontroli sądu ograniczony jest w takim przypadku do zbadania, czy zachodzą okoliczności wskazujące, iż cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu w badanym przypadku pismo skarżącej należało potraktować jako cofnięcie skargi. Równocześnie przyjąć należało, że nie zachodzą wskazane w art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi okoliczności. W tym stanie rzeczy cofnięcie skargi było dla Sądu wiążące, a postępowanie sądowe musiało zostać umorzone na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 wyżej powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. /-/ J. Szaniecka