II SAB/Po 88/17
PostanowienieWSA w Poznaniu2017-06-26
Skład orzekający: Edyta Podrazik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania w przedmiocie wstąpienia w stosunek najmu lokalu mieszkalnego, które jest regulowane przepisami Kodeksu cywilnego?Ratio decidendi
Wstąpienie w stosunek najmu lokalu mieszkalnego po śmierci najemcy następuje z mocy prawa na podstawie art. 691 Kodeksu cywilnego, a nie w drodze decyzji administracyjnej. Ponieważ sprawa ta nie jest sprawą administracyjną i nie jest załatwiana w drodze administracyjnej, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie ma właściwości do rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania w tym zakresie. Kwestia ta należy do właściwości sądów powszechnych.Stan faktyczny
T. B. złożył skargę na przewlekłość postępowania Z.K.Z.L. w P. w przedmiocie wstąpienia w stosunek najmu lokalu mieszkalnego po zmarłej babci, wskazując na długi czas oczekiwania na załatwienie sprawy od 2012 roku. Z.K.Z.L. w P. podniósł, że sprawa wstąpienia w stosunek najmu nie jest sprawą administracyjną, a przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie mają zastosowania, gdyż kwestia ta jest regulowana przez Kodeks cywilny. Skarżący podtrzymał swoje stanowisko, twierdząc, że sprawa dotyczy decyzji administracyjnej.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. B. na przewlekłość Z.K.Z.L. w P. w przedmiocie wstąpienia w stosunek najmu postanawia odrzucić skargę /-/ E. Podrazik
Pismem z dnia [...] marca 2017 r. T. B. złożył w Wojewódzki Sądzie Administracyjnym w Poznaniu skargę na przewlekłość postępowania Z.K.Z.L. w P. w przedmiocie sporządzenia i podpisania umowy – wstąpienia w stosunek najmu lokalu mieszkalnego w miejsce zmarłej O. B..
W uzasadnieniu skarżący wskazał, że przez 36 zamieszkiwał wspólnie z babcią, O. B.. T. B. podniósł, że prowadził z nią wspólnie gospodarstwo domowe, opiekował się nią i ponosił wydatki związane z zapłatą za czynsz i energię. Po śmierci O. B. w 2012 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o wstąpieniem w stosunek najmu. Odpowiedź na powyższe pismo otrzymał dopiero w dniu [...] marca 2017 r. Tak znaczny upływ czasu stanowi niewątpliwie naruszenie art. 35 k.p.a. i uzasadniania odpowiedzialność odszkodowawczą Z.K.Z.L. w P.. Skarżący zarzucił także, że Z. K. Z. L. rażąco łamie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, w skutek czego skarżący poniósł szkodę – naprawienia szkody skarżący będzie dochodził w odrębnym postępowaniu.
W odpowiedzi na skargę Z.K.Z.L. w P. wyjaśnił, że sprawa wstąpienia w stosunek najmu nie jest załatwiana w drodze administracyjnej, wobec czego przepisy ustawy Kodeks postępowania administracyjnego nie znajdują w tym przypadku zastosowania. Z. stwierdził zarazem, że wniosek skarżącego z dnia [...] maja 2012 r. okazał się niekompletny, gdyż brakowało w nim oświadczeń sąsiadów o wspólnym zamieszkaniu wnioskodawcy z O. B.. Wobec tego żądanie to pozostało bez rozpoznania.
W piśmie z dnia [...] marca 2017 r. T. B. podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko, podnosząc zarazem, że jest osobą niezaradną życiową, a niniejsza sprawa dotyczy decyzji administracyjnej - decyzji lokalowej. W pozostałym zakresie skarżący wskazał na niesprawiedliwe traktowanie go przez Z.K.Z.L. w P..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Jak wynika przy tym z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Ustawodawca wskazuje zarazem w art. 3 § 2 p.p.s.a., że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 z późn. zm.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w powołanej ustawie – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI cytowanej ustawy – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Należy jednocześnie podkreślić, że sąd administracyjny może rozpatrywać wyłącznie opisane wyżej spory. Wszystkie sprawy nie mieszczące się w opisanym wyżej katalogu nie podlegają co do zasady kognicji sądu administracyjnego, lecz należą do właściwości innych sądów i organów administracji publicznej.
Odnosząc te uwagi do specyfiki rozważanej sprawy, należy zauważyć, że w skardze z dnia [...] marca 2017 r. T. B. domaga się stwierdzenia przewlekłego prowadzenia sprawy wstąpienia przez skarżącego w stosunek najmu lokalu mieszkalnego po zmarłej babci (k. 2 akt sądowych). Rozpatrzenie tego typu sprawy przez sąd administracyjny wymagałoby zatem w świetle art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. wykazania, że Z.K.Z.L. w P. powinien był dokonać aktu lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Trzeba wobec tego zauważyć, że wstąpienie w stosunek najmu lokalu mieszkalnego uregulowane jest w art. 691 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459 z późn. zm., dalej: "k.c."). W świetle powyższego przepisu w razie śmierci najemcy lokalu mieszkalnego w stosunek najmu lokalu wstępują: małżonek niebędący współnajemcą lokalu, dzieci najemcy i jego współmałżonka, inne osoby, wobec których najemca był obowiązany do świadczeń alimentacyjnych, oraz osoba, która pozostawała faktycznie we wspólnym pożyciu z najemcą. Ustawodawca zastrzega przy tym, że osoby wymienione w art. 691 § 1 k.c. wstępują w stosunek najmu lokalu mieszkalnego, jeżeli stale zamieszkiwały z najemcą w tym lokalu do chwili jego śmierci.
Analiza art. 691 k.c. prowadzi do wniosku, że wstąpienie w stosunek najmu następuje z mocy prawa, niezależnie od tego, czy najem został nawiązany na podstawie umowy czy decyzji administracyjnej (zob. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 23 października 1978 r., III CZP 52/78, OSNC 1979, nr 5, poz. 89). Tym samym nie jest potrzebne w tej mierze wydanie decyzji, postanowienia lub innego aktu organu administracji publicznej. Brak w tej mierze również charakterystycznego dla spraw administracyjnych elementu podporządkowania i władczego kształtowania sytuacji prawnej podmiotu przez organy władzy publicznej. Tym samym sprawa wstąpienia w stosunek najmu nie stanowi sprawy administracyjnej i nie jest załatwiana w drodze administracyjnej. Konsekwentnie zatem sąd administracyjny nie ma również kompetencji do rozpatrywania sporu dotyczącego terminowości wstąpienia w stosunek najmu. Kwestia ta – jako sprawa cywilna – należy natomiast do kompetencji sądów powszechnych. Ze względu więc na brak właściwości sądu administracyjnego skarga z dnia 21 marca 2017 r. podlegała odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a
W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
/-/ E. Podrazik
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło