II SAB/Po 9/16

PostanowienieWSA w Poznaniu2017-09-07

Skład orzekający: Edyta Podrazik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie prawa pomocy, wydane po rozpoznaniu sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego, jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydane po rozpoznaniu sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego w zakresie prawa pomocy jest niedopuszczalne. Postanowienie takie jest prawomocne z datą jego wydania, a wniesione od niego zażalenie podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący M. K. złożył skargę na bezczynność Prezesa WSA w P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Wcześniej referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy. Sąd administracyjny zmienił postanowienie referendarza i umorzył postępowanie w przedmiocie wniosku o prawo pomocy. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie sądu, które zostało odrzucone jako niedopuszczalne.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie skarżącego z dnia [...] r. na postanowienie Sądu z dnia 3 lipca 2017 r.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 7 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić zażalenie skarżącego z dnia [...] r. na postanowienie Sądu z dnia 3 lipca 2017 r. /-/ E. Podrazik Postanowieniem z dnia 23 maja 2017 r. referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącemu M. K. prawa pomocy. W pismach z dnia [...] r. M. K. wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia referendarza sądowego. Postanowieniem z dnia 3 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zmienił postanowienie referendarza sądowego z dnia 23 maja 2017 r. i umorzył postępowanie w przedmiocie wniosku M. K. o prawo pomocy. Pismem z dnia [...] r., następnie uzupełnionym pismem z dnia [...] r. M. K. złożył zażalenie na opisane wyżej postanowienie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: W mysl art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej: p.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wyłącznie w przypadkach wskazanych w wymienionym przepisie. Należy przy tym zaznaczyć, że zażalenie jest środkiem odwoławczym, a więc przysługuje od orzeczeń wydanych przez sąd orzekający jako sąd I instancji. Jednocześnie zgodnie z art. 260 § 2 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego w zakresie przyznania prawa pomocy wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. W konsekwencji przytoczonych wyżej uregulowań na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane po rozpoznaniu sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego w zakresie prawa pomocy nie przysługuje żaden środek odwoławczy, a postanowienie takie jest prawomocne z datą jego wydania. Zażalenie wniesione od takiego postanowienia jest niedopuszczalne i zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. podlega odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny. Konsekwentnie więc zażalenie M. K. z dnia [...] r. na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 3 lipca 2017 r. jako niedopuszczalne należało odrzucić. /-/ E. Podrazik

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło