II SAB/Po 97/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska – Tylewicz Asesor WSA Jan Szuma (spr.) po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na bezczynność [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] do rozpoznania wniosku [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] datowanego na [...] czerwca 2019 r. – w zakresie zawartego w nim żądania udostępnienia ofert, które zostały wybrane w postępowaniu ofertowym, w terminie 14 dni od otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; II. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności w zakresie określonym w punkcie I.; III. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; IV. w pozostałym zakresie skargę oddala; V. zasądza od [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na rzecz skarżącej kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych. Skarga dotyczy bezczynności [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] w zakresie rozpoznania żądania [...] sp. z o.o. datowanego na [...] czerwca 2019 r., w którym wnioskodawczyni domagała się – powołując się na ustawę z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (obecnie tekst jednolity tego aktu prawnego opublikowano w Dz. U. z 2019 r., poz. 1429 ze zm., dalej "u.d.i.p.") – udzielenia informacji w zakresie postępowań odnoszących się do dostawy do [...] sp. z o.o. kamer stałopozycyjnych do monitoringu pomieszczeń w systemie telewizji przemysłowej oraz sieciowo wizyjnych macierzy dyskowych do zarządzania zapisem monitoringu. [...] sp. z o.o. zwróciła się o podanie, jakie podmioty złożyły oferty w wymienionych postępowaniach, jakie zaoferowały kwoty oraz, które z ofert zostały wybrane (zob. k. 8 akt sądowych). W odpowiedzi [...] lipca 2019 r. [...] sp. z o.o. poinformował [...] sp. z o.o., że oferty złożone zostały w postępowaniu prowadzonym na podstawie wewnętrznych regulacji [...], a informacje w nich zawarte nie stanowią informacji publicznej. W konsekwencji nie ma do nich zastosowania u.d.i.p. Niezależnie zaznaczono, że żądane informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorcy i jako takie podlegają szczególnej ochronie (k. 9 akt sądowych). W reakcji [...] sp. z o.o. podkreśliła, że jej zdaniem wnioskowane przez nią informację stanowią informację publiczną (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.), która podlega udostępnieniu na podstawie art. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Wewnętrzne regulacje podmiotu nie mogą o tym decydować. [...] sp. z o.o. przypomniała, że [...] jest podmiotem obowiązanym do udzielania informacji określonej w u.d.i.p. (art. 4 ust. 1 pkt 5). Spółka niezależnie wyjaśniła, że informacje, o które wnioskuje (dotyczące nazw podmiotów, wartości złożonych ofert oraz nazwy oferenta, któremu udzielono zamówienia), nie stanowią tajemnicy przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (k. 10 akt sądowych). W kolejnym piśmie z dnia [...] sierpnia 2019 r., [...], [...] [...] sp. z o.o. wyjaśnił, że w myśl art. 5 ust. 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Stosownie do art. 5 ust. 2 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Postępowania ofertowe, którym zainteresowana jest [...] sp. z o.o., prowadzone były zgodnie z wewnętrznymi procedurami [...]. Zgodnie ze "Specyfikacją Istotnych Warunków Zamówienia" wykonawcy biorący w nich udział zostali poinformowani, że otwarcie ofert nie będzie jawne, a zamawiający nie będzie udzielał informacji na temat złożonych ofert. Z tego względu [...] sp. z o.o. zobowiązana jest do ograniczenia dostępności informacji publicznej ze względu na tajemnicę ustawowo chronioną (tajemnica przedsiębiorcy). Wykonawcy biorący udział w postępowaniu działali w przekonaniu, że ich dane przekazywane w ofertach nie będą ujawniane przez zamawiającego, stąd w zaufaniu przekazywały w trakcie tego postępowania informacje dla nich stanowiące wartość gospodarczą, która wymaga ochrony (k. 12 akt sądowych). Pismem z dnia [...] sierpnia 2019 r. [...] sp. z o.o. złożyła skargę na bezczynność [...] sp. z o.o. domagając się zobowiązania tego podmiotu do przedstawienia wnioskowanej informacji publicznej w terminie jednego miesiąca oraz zasądzenia na jej rzecz kosztów postępowania. W obszernym uzasadnieniu, powołując się na orzecznictwo Krajowej Izby Odwoławczej, wykazywała, że dane, o które się ubiega, nie zaliczają się do danych objętych ochroną jako tajemnica przedsiębiorcy (k. 3-7 akt sądowych). W odpowiedzi na skargę [...] sp. z o.o. wniosła o oddalenie skargi i szerzej odniosła się do przedstawionych żądań. Podkreśliła, że wedle art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. informacją publiczną są informacje dotyczące istnienia i funkcjonowania określonej wspólnoty publicznoprawnej. Informacje te należy zatem łączyć z władzą publiczną i wspólnotą publicznoprawną. W opinii [...] sp. z o.o. informacje, jakich żąda [...] sp. z o.o., nie mieszczą się w definicji informacji publicznej. Dotyczą one normalnej działalności gospodarczej [...] i nie wiążą się z wykonywaniem zadań publicznych ani gospodarowania mieniem publicznym – nie są więc żadną ze spraw wymienionych w art. 6 u.d.i.p. [...] sp. z o.o. podkreśliła, że jako spółka prawa handlowego jest zamawiającym sektorowym zobowiązanym do stosowania prawa zamówień publicznych (to jest ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych, obecnie tekst jednolity Dz. U. 2019 r., poz. 1843 ze zm., dalej "P.z.p.") w określonych tam przypadkach. Do udzielania zamówień prawo to się stosuje się, gdy przekroczone są określone kwoty zamówienia. Jeżeli to następuje - [...] sp. z o.o. jest zobowiązana do pełnej jawności, gdyż wynika to wprost z P.z.p. W pozostałym zakresie dochodzi do zamówień tzw. "podprogowych". Wówczas [...] sp. z o.o. dokonuje zakupów i udziela zamówień nie będąc zobowiązanym do stosowania konkretnych trybów zawierania umów. Zdaniem [...] sp. z o.o. udzielanie zamówień opartych na procedurach wewnętrznych (stosowanych w analizowanym przypadku tylko w celu zwiększenia konkurencyjności i otrzymania największego odzewu z rynku) dotyczących normalnych zakupów w ramach prowadzonej przez spółkę działalności gospodarczej nie wymaga udostępniania szczegółów ofert jako informacji publicznej. Niezależnie [...] sp. z o.o. wywodziła, że dane objęte wnioskiem [...] sp. z o.o. nie mogą być udostępnione także w związku z faktem, że zostały objęte klauzulą poufności, która była zawarta w specyfikacji istotnych warunków zamówienia. Klauzula ta wiąże zamawiającego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna w części. W ocenie Sądu zaistniały w sprawie spór należy prawnie ocenić nieco inaczej, aniżeli postrzegają go obie strony sporu ([...] sp. z o.o. oraz [...] sp. z o.o.). Na wstępie należy zidentyfikować te elementy stanu faktycznego i prawnego sprawy, które nie budzą wątpliwości. Przede wszystkim, gdy chodzi o stronę formalno-organizacyjną postępowania, zauważyć należy, że [...] sp. z o.o. nie przesłała akt administracyjnych w oddzielnej teczce, czy segregatorze, jak to zwykle czynią organy administracji działając w trybie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "P.p.s.a."; zgodnie z tym przepisem organ "przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę [...]). Nie tamowało to jednak rozpoznania sprawy przez Sąd, gdyż najważniejsza korespondencja (wymieniana e-mailami) została dołączona do skargi (k. 8-12 akt sądowych), a z kolei przesłane przy skardze wydruki [...] sp. z o.o. potraktowała i potwierdziła właśnie jako właściwą treść dokumentów sprawy (zob. 14-15 akt sądowych). Ubocznie można dodać, że postępowanie, którego dotyczy skarga na bezczynność złożona przez [...] sp. z o.o., jest postępowaniem do pewnego stopnia odformalizowanym, do którego zasadniczo nie stosuje się ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej "K.p.a.") (chyba, że miałoby dojść do wydania decyzji administracyjnej – por. art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p.). Sąd nie widział więc potrzeby wzywania [...] sp. z o.o. o oryginały wszelkich dokumentów oraz dowody ich doręczeń. Przyjął, że treść korespondencji i fakt jej otrzymywania przez strony jest bezsporny. W sprawie nie ulega wątpliwości, że [...] sp. z o.o. [...] czerwca 2019 r. wystąpiła do [...] sp. z o.o. o udzielenie informacji w zakresie postępowań odnoszących się do dostawy do [...] sp. z o.o. kamer stałopozycyjnych do monitoringu pomieszczeń w systemie telewizji przemysłowej oraz sieciowo wizyjnych macierzy dyskowych do zarządzania zapisem monitoringu, a konkretnie domagała się podania: - jakie podmioty złożyły oferty w wymienionych postępowaniach, - jakie zaoferowały kwoty oraz, - które z ofert zostały wybrane (zob. k. 8 akt sądowych). Zdaniem spółki jest ona uprawniona do ubiegania się o udostępnienie wnioskowanych informacji w oparciu o u.d.i.p. Poza sporem jest, że [...] sp. z o.o., choć jest spółką prawa handlowego, jest podmiotem obowiązanym do udzielania informacji publicznej będącej w jej posiadaniu z uwagi na strukturę właścicielską (art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.). Kwestią, która pozostaje do rozstrzygnięcia, jest zatem jedynie to, czy żądane przez [...] sp. z o.o. we wniosku z [...] czerwca 2019 r. informacje dotyczące postępowań odnoszących się do dostawy do [...] sp. z o.o. kamer stałopozycyjnych oraz sieciowo wizyjnych macierzy dyskowych – są informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., a w związku z tym, czy wobec ich efektywnego nie udostępnienia, względnie alternatywnie, nie wydania odmownej decyzji z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. [...] sp. z o.o. pozostaje w bezczynności. [...] sp. z o.o. w pismach i skardze koncentruje się na polemice z [...] w kwestii możliwości ograniczenia dostępu do żądanych informacji ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy. Przedstawione przez skarżącą stanowisko wykracza poza materię, która w niniejszej sprawie może być kontrolowana. Otóż, jak sygnalizowano, na skutek złożonej skargi badany jest tylko zarzut bezczynności podmiotu zobowiązanego. Sąd zasadniczo (co do niuansów postępowania ze skarg na bezczynność w zakresie informacji publicznej – patrz niżej) powinien weryfikować jedynie, czy [...] sp. z o.o. uchybiła terminom określonym do załatwienia wniosku (art. 13 u.d.i.p.), a konkretnie, czy można twierdzić, że wbrew ustawie zaniechała działania nakazanego przez u.d.i.p. Sąd więc nie bada, czy żądane wnioskiem z [...] czerwca 2019 r. informacje powinny być efektywnie udostępnione, ale wypowiada się wyłącznie w kwestii terminowości działania [...] sp. z o.o. Sąd przypomina, że w przypadku żądania informacji publicznej jego "merytoryczne" załatwienie może mieć dwojaką postać: czynności materialno-technicznej (udostępnienie informacji) albo decyzji (odmowa udostępnienia informacji). Załatwienie takie powinno nastąpić w określonym ustawą terminie. W tym drugim przypadku, gdy dojdzie do odmowy, osoba niezadowolona ma prawo podjąć merytoryczną polemikę w środkach zaskarżenia, w tym ewentualnej skardze do sądu administracyjnego. Przedstawiona przez [...] sp. z o.o. polemika w kwestii możliwości ograniczenia dostępu do żądanych informacji ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy nie ma więc w niniejszej sprawie znaczenia. Argumentacja tego rodzaju mogłaby być podniesiona, gdyby [...] sp. z o.o. wydał decyzję administracyjną o odmowie udzielenia informacji publicznej ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy (zob. art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.), a taka decyzja byłaby kwestionowana. Tymczasem – co trzeba podkreślić – w realiach niniejszej sprawy nie doszło ani do udostępnienia informacji publicznej, ani do wydania decyzji odmownej. [...] sp. z o.o. stoi bowiem przede wszystkim na stanowisku, że żądana informacja nie jest w ogóle "informacją publiczną", a to ma zdaniem tego podmiotu zwalniać go nie tylko z obowiązku udostępnienia żądanej informacji, ale także z obowiązku podejmowania działań określonych w u.d.i.p. Podsumowując, w niniejszej sprawie Sąd bada zarzut bezczynności, jednakże – co wiąże się ze specyfiką spraw z zakresu informacji publicznej – zobligowany jest zarazem do wypowiedzenia się: - czy trafnie podmiot zobowiązany (w tym przypadku [...] sp. z o.o.) uznaje się za zwolniony z obowiązków określonych w u.d.i.p. (twierdząc, że żądanie skarżącej nie dotyczy informacji publicznej), alternatywnie, - czy rację ma strona skarżąca ([...] sp. z o.o.), która domaga się terminowego działania zgodnie z u.d.i.p. zakładając, że domaga się informacji publicznej. W ocenie Sądu [...] sp. z o.o. ma częściowo rację twierdząc, że jej wniosek dotyczy informacji publicznej. Gdy uważnie przyjrzeć się wnioskowi z [...] czerwca 2019 r. dostrzec należy, że zawiera on żądanie informacji, które oferty zostały wybrane przez [...] sp. z o.o. w ramach postępowań odnoszących się do dostawy do [...] kamer stałopozycyjnych do monitoringu pomieszczeń w systemie telewizji przemysłowej oraz sieciowo wizyjnych macierzy dyskowych do zarządzania zapisem monitoringu. Powyższa informacja ma charakter informacji publicznej. Są to dane o majątku publicznym, a konkretnie o dysponowaniu dochodami spółki prawa handlowego, w której pozycję dominującą mają podmioty publiczne (zob. art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. e w zw. z lit. a-c u.d.i.p.). Podkreślić należy (odnosząc się do argumentacji [...] sp. z o.o.), że są to zarazem dane nie o tym, jak działają i co oferują jednostronnie podmioty, które przedstawiły swoje oferty w postępowaniach o dostawę kamer i sieciowo wizyjnych macierzy, ale dane o tym jaką ofertę wybrała właśnie spółka [...]. Chodzi więc o jej czynność zadysponowania majątkiem (dochodami), jako spółki z udziałem właścicielskim podmiotów publicznych. W tym miejscu Sąd podkreśla, że gdy chodzi o powyższą informację, przepisy P.z.p. nie rzutują na jej kwalifikację prawną. Zgodzić się należy z [...] sp. z o.o., iż w przypadku zamówień tzw. podprogowych, nie ma obowiązku stosowania zawartych w tej ustawie trybów zawierania umów, w tym obostrzeń związanych z zapewnieniem jawności postępowań o zamówienie (por. m.in. art. 86 P.z.p.), chociażby nawet zamawiający w oparciu o wewnętrzne regulacje prowadził postępowanie w swym przebiegu organizacyjnie podobne do zamówienia publicznego. Nie uzasadnia to jednak tezy, że a contrario dysponowanie majątkiem w kwotach jednorazowych nie wymagających stosowania P.z.p. miałoby być objęte pełną dyskrecją. Zwolnienie ze stosowania P.z.p. pozwala pominąć zawarte tam wymogi jawności, ale nie to zmienia faktu, że nadal mamy do czynienia z dysponowaniem majątkiem publicznym, a to pozostaje jawne w takim zakresie w jakim stanowią o tym wprost przepisy u.d.i.p. W tym miejscu warto dla porządku wyprzedzająco zasygnalizować, że w przypadku zamówień "podprogowych" niejawne pozostają (a więc inaczej aniżeli według trybu zamówień według P.z.p.) natomiast dane pochodzące od oferentów, których ofert nie wybrano (na ten temat – zob. niżej). Podsumowując więc powyższy wywód Sąd nie miał wątpliwości, że w odniesieniu do opisanej wyżej informacji publicznej (to jest – jakie oferty zostały wybrane przez [...] sp. z o.o. w ramach postępowań odnoszących się do dostawy do [...] kamer stałopozycyjnych do monitoringu pomieszczeń w systemie telewizji przemysłowej oraz sieciowo wizyjnych macierzy dyskowych do zarządzania zapisem monitoringu) [...] sp. z o.o. powinna była podjąć stosowne działania określone w u.d.i.p. i w terminach tam określonych: albo efektywnie udostępnić spółce [...] żądaną informację albo wydać decyzję odmowną, którą wnioskodawczyni mogłaby zaskarżyć. [...] sp. z o.o. powyższych działań nie zrealizowała, stąd Sąd w punkcie I. wyroku – na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a. – zobowiązał ten podmiot do rozpoznania wniosku [...] sp. z o.o. z [...] czerwca 2019 r. w zakresie zawartego w nim żądania udostępnienia ofert, które zostały wybrane w postępowaniu ofertowym, w terminie 14 dni od daty otrzymania prawomocnego wyroku. Zarazem Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stwierdził[...] sp. z o.o. dopuściła się bezczynności (punkt II. wyroku), choć na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a. nie uznał, iżby bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (punkt III. wyroku). Podkreślić bowiem trzeba, że w sprawie z całą pewnością nie mamy do czynienia z intencjonalnym zaniechaniem podmiotu zobowiązanego, względnie z rażącą niesprawnością jego działania. Nie udzielenie informacji dotyczącej wybranych ofert, o których mowa we wniosku [...] z [...] czerwca 2019 r., wiązało się li tylko z określoną kwalifikacją prawną tej informacji przez [...] sp. z o.o. Nie można więc mówić o rażącym naruszeniu prawa po stronie tej ostatniej. Uzupełniająco Sąd zaznacza, że w niniejszym postępowaniu ze skargi na bezczynność nie wypowiada się w kwestii sposobu rozpoznania żądania [...] sp. z o.o. udostępnienia, które oferty zostały wybrane przez [...] sp. z o.o. w ramach postępowań określonych we wniosku z [...] czerwca 2019 r. Do kompetencji [...] sp. z o.o., a konkretnie jej Prezesa, należy ocena, czy w danym przypadku zdecyduje się udostępnić informację publiczną, czy wyda decyzję administracyjną odmowną z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. (na przykład zważając na tajemnicę przedsiębiorcy – art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.). Zupełnie inaczej Sąd ocenił w świetle u.d.i.p. żądanie [...] sp. z o.o. w zakresie udostępnienia, jakie podmioty złożyły oferty i jakie zaoferowały kwoty w postępowaniach odnoszących się do dostawy do [...] sp. z o.o. kamer stałopozycyjnych do monitoringu pomieszczeń oraz sieciowo wizyjnych macierzy dyskowych. Wymienione informacje nie mają charakteru informacji publicznych, a w tym zakresie spółka, do której wniosek został skierowany, nie musiała reagować stosowanie do u.d.i.p. Wystarczyło więc poinformować wnioskodawczynię, że rzeczone informacje nie podlegają udostępnieniu. Informacją publiczną jest treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, a które na podstawie tej ustawy zostały zobowiązane do udostępniania informacji, które mają walor informacji publicznej, przy czym należy tu odróżnić dokumenty urzędowe od dokumentów prywatnych. Przymiot informacji publicznej posiadają zwłaszcza wszelkiego rodzaju dokumenty urzędowe organu (będące dowodem tego, co w nich urzędowo stwierdzono, zaświadczono bądź podano), wytworzone w ramach realizacji powierzonych mu zadań, a więc dokumenty powstałe w związku z prowadzeniem konkretnych spraw. Natomiast nie stanowią informacji publicznej dokumenty prywatne, które podmiot prywatny kieruje do organu administracji publicznej (innego podmiotu wykonującego zadania publiczne – por. art. 4 u.d.i.p.). Nie jest przy tym istotne, jakiego rodzaju postępowanie wszczyna dokument i czy w ogóle wszczyna, bądź też, jakiej czynności organu oczekuje podmiot, składając dokument prywatny. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 maja 2006 r., II OSK 812/05 (orzeczenia.nsa.gov.pl) wyraził pogląd, że dokumenty prywatne, jako takie, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni tę tezę podziela, podkreślając przy tym, że ustawa nie może być i nie jest środkiem do wykorzystywania jej w celu występowania z wnioskiem o udzielenie każdej informacji. Oznacza to, że zakres przedmiotowy ustawy wytycza i obejmuje dostęp tylko do informacji publicznej, a nie publiczny dostęp do wszelkich informacji. Dokument prywatny skierowany do władzy publicznej względnie do podmiotu wykonującego zadania publiczne, niezależnie od tego, czy i jaki jest jego cel, często współtworzy wespół z innymi dokumentami całość akt takiego czy innego postępowania. Jednak fakt, że dokument prywatny trafia do danego podmiotu i służy realizacji określonych zadań, nie oznacza, że przez to nabiera on cech dokumentu urzędowego. Dokument skierowany do władz publicznych albo podmiotów wykonujących zadania publiczne przez podmiot prywatny nie staje się dokumentem urzędowym tylko dlatego, że został do nich zaadresowany i znajduje się w ich posiadaniu. Art. 6 ust. 2 u.d.i.p. stanowi, że dokumentem urzędowym jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy. Stosownie do art. 245 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 1145 ze zm.), dokument prywatny stanowi dowód tego, że osoba, która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie i tym różni się od dokumentu urzędowego, że nie jest sporządzony przez organ władzy publicznej i inny organ państwowy (nie pochodzi od organu władzy publicznej lub innego organu państwowego) w zakresie ich działania; dokument prywatny niczego w sposób urzędowy nie zaświadcza (por. art. 244 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego). Żądane przez [...] sp. z o.o. dane dotyczące składających oferty wraz z zaproponowanymi cenami są danymi pochodzącymi z dokumentów od podmiotów prywatnych, przedstawiającymi zindywidualizowaną propozycję i warunki dostawy do [...] sp. z o.o. kamer stałopozycyjnych do monitoringu oraz sieciowo wizyjnych macierzy dyskowych. Zarazem – co już wspomniano – mamy do czynienia z zamówieniem realizowanym poza regułami P.z.p. (podprogowe – zob. art. 4 pkt 8 P.z.p.), do którego nie mają zastosowania przepisy dotyczące jawności ofert. Skądinąd dodać można, że jawność ofert według art. 86 ust. 5 P.z.p. wiąże się z jawnością zamówień publicznych jako takich i jest zupełnie czymś innym aniżeli "jawność" informacji publicznych w rozumieniu u.d.i.p. P.z.p. czyni przejrzystym proces zamówień publicznych tak po stronie zamawiającego jak i podmiotów składających oferty. Dotyczy to jednak wyłącznie procesu zamówień publicznych. U.d.i.p. daje natomiast każdemu ogólne prawo do dostępu do informacji o władzy publicznej i podmiotach realizujących zadania publiczne, przy czym prawo to dotyczy – najoględniej ujmując – danych ich o działalności, dokumentach urzędowych i ich majątku. Oferty w podprogowym/wewnętrznym postępowaniu o udzielenie zamówienia, które nie zostały wybrane w trybie konkursowym, nawet jeżeli przez niestosowanie P.z.p. nie podpadają pod art. 86 ust. 5 tego prawa, nie stają się przez to alternatywnie dostępne dla innych w trybie u.d.i.p. W przeciwnym razie, nakład środków podmiotu prywatnego poświęcony na opracowanie określonej oferty (później nie wybranej, a więc nie mającej wpływu na dysponowanie majątkiem publicznym), stałby się informacją funkcjonującą w przestrzeni publicznej, wykorzystywaną bez ograniczeń i zgody przedsiębiorcy. Podsumowując więc – żądanie [...] sp. z o.o. w zakresie udostępnienia jakie podmioty złożyły oferty i jakie zaoferowały kwoty w postępowaniach określonych we wniosku z [...] czerwca 2019 r. – nie mogło zostać załatwione w trybie dostępu do informacji publicznej. Skoro zatem żądana informacja nie podlega udostępnieniu w trybie i na zasadach określonych w u.d.i.p., gdyż nie posiada przymiotu informacji publicznej, to nie mogło dojść ani do jej udostępnienia, a więc do dokonania czynności materialno-technicznej (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), ani też do odmowy udostępnienia, czyli wydania decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 tej u.d.i.p.). W sytuacji, gdy żądana informacja nie ma waloru informacji publicznej, organ, do którego skierowano wniosek, powinien jedynie pisemnie poinformować wnioskodawcę, że sprawa nie dotyczy informacji publicznej, co w niniejszej sprawie prawidłowo uczyniono. Zatem [...] sp. z o.o., wbrew zarzutom skargi, nie pozostawała w bezczynności co do tej części wniosku z [...] czerwca 2019 r., która obejmowała pytanie jakie podmioty złożyły oferty i jakie zaoferowały kwoty w wymienionych postępowaniach zamówieniowych. W tej części skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalono. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a., a na zasądzoną kwotę złożyła się kwota wpłaconego wpisu od skargi.