II SAB/Po 99/03

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Renaty G. i Ryszarda K. na bezczynność Wojewody W. w przedmiocie przyznania odszkodowania postanawia - odrzucić skargę. Zgodnie z art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ skargę można wnieść po wyczerpaniu środków odwoławczych, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Na nie załatwienie sprawy w terminie, stronie służy zażalenie do organu administracji wyższego stopnia /art. 37 par. 1 Kpa/. Skarżącym, którzy zarzucają, że organ milczy w kwestii przyznania im odszkodowania w oparciu o przepisy art. 160 par. 1 Kpa służy faktycznie skarga na milczenie organu, po wyczerpaniu drogi zażaleniowej. Ponieważ w skardze nie wykazano aby został wyczerpany tryb z art. 37 par. 1 Kpa, na zasadzie art. 27 ust. 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym skargę należało odrzucić. Natomiast zarzut skarżących, że kodeks postępowania administracyjnego przewiduje jednoinstancyjny tryb postępowania administracyjnego, nie jest zasadny, gdyż tryb jednoinstancyjny w myśl art. 160 Kpa dotyczy decyzji odszkodowawczej pozytywnej bądź negatywnej, a nie skargi na bezczynność.