II SAB/Po 99/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Świstak Asesor WSA Arkadiusz Skomra (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 listopada 2021 r. sprawy ze skargi O. B. na bezczynność Wojewody w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu- kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia [...] maja 2021 r. Oleksii Bodnar wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Sądy administracyjne, stosownie do art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2021, poz. 137) sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 2 ww. ustawy) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm.) – dalej P.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a tego przepisu. Pojęcie bezczynności zdefiniowane zostało w art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2021, poz. 735 – dalej K.p.a.) jako niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 tej ustawy. Z treści przywołanych definicji normatywnych należy wywieść, iż organ jest bezczynny, jeśli nie zakończy postępowania w przewidziany prawem sposób w ustawowym terminie lub w terminie przez siebie zmienionym na podstawie art. 36 § 1 K.p.a. Skarżący wniósł skargę na bezczynność Wojewody po wydaniu i doręczeniu przez organ administracji publicznej decyzji z dnia [...] stycznia 2021 r., nr [...] udzielającej Skarżącemu zezwolenia na pobyt czasowy i prace na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z akt administracyjnych sprawy wynika, iż decyzja ta została wysłana na adres pełnomocnika Skarżącego wskazywany w toku postepowania administracyjnego i odebrana przez upoważnioną do tego osobę (zob. zwrotne potwierdzenie odbioru k. 66 akt administracyjnych). Co prawda w toku postępowania administracyjnego uległ zmianie adres Kancelarii pełnomocnika, to jednakże powyższe nie ma znaczenia w sprawie, gdyż z pieczątki widniejącej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru jednoznacznie wynika, że decyzja została doręczona właściwej Kancelarii. Ponadto w niniejszej sprawie należy mieć na uwadze, że Skarżący pismem z dnia [...] kwietnia 2021 r., a więc przed wniesieniem skargi, zwrócił się do organu o wydrukowanie karty pobytu bez zamieszczonego adresu zameldowania. W tym miejscu zwrócić należy uwagę, iż kartę pobytu wydaje się m.in. po uzyskaniu przez cudzoziemca zezwolenia na pobyt czasowy (zob. art. 243 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2020 r. poz. 35)). Powyższe wskazuje, iż Skarżący składając wniosek o wydrukowanie karty pobytu miał świadomość o wydanym zezwoleniu na pobyt czasowy. Tym samym twierdzenia skargi jakoby organ w ogóle nie rozpoznał sprawy nie zasługują na aprobatę. Ustalony w niniejszej sprawie stan faktyczny świadczy o tym, że skarga wniesiona została przez Skarżącego po ustaniu stanu bezczynności. Sąd w tym kontekście wskazuje, że Naczelny Sąd Administracyjny podjął w dniu [...] czerwca 2020 r. uchwałę w sprawie o sygn. akt II OPS [...], w której stwierdził, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Z uzasadnienia tej uchwały NSA wynika, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne wnioskowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby z celem wykraczającym poza zakres tego postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu. Rozpoznając skargę w przedmiotowej sprawie Sąd w pełni podziela ten pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w uchwale o sygn. akt II OPS [...]. Skoro Skarżący wniósł skargę do sądu administracyjnego już po wydaniu przez organ rozstrzygnięcia w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, czyli po ustaniu bezczynności, należało uznać, że skarga była niedopuszczalna. Wydanie przez organ decyzji przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi na bezczynność, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd, w tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Sąd z urzędu zwrócił Skarżącemu cały uiszczony wpis od skargi w kwocie [...]zł, zgodnie z regulacją art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, o czym orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia. ----------------------- 3