II SO/Po 3/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. B. o wymierzenie grzywny w związku z niezastosowaniem się do obowiązku przekazania skargi postanawia: 1. wymierzyć Komendantowi Policji grzywnę w kwocie 500 zł (słownie: pięćset złotych); 2. zasądzić od Komendanta Policji na rzecz skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 8 grudnia 2025 r. A. B. (dalej jako: "skarżąca"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Komendanta Policji (dalej jako: "Komendant" lub "organ") w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga wpłynęła do organu w tym samym dniu (data podpisania skargi podpisem elektronicznym – k. 4 oraz UPP – k. 5 akt sąd. II SAB/Po 5/26). Pismem z dnia 22 grudnia 2025 r. organ przekazał za pośrednictwem platformy ePUAP odwzorowanie skargi dołączone do pisma przewodniego bez właściwego podpisu skarżącej. Następnie w dniu 2 stycznia 2026 r. Komendant przekazał do biura podawczego tut. Sądu wydruk skargi wniesionej elektronicznie wraz z odpowiedzią i uporządkowanymi materiałami sprawy. Zarządzeniem z dnia 5 stycznia 2026 r. Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu wezwał Komendanta do przesłania, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, na elektroniczną skrzynkę podawczą Sądu, skargi A. B. z dnia 8 grudnia 2025 r. wraz z pismem ogólnym podmiotu wnoszącego skargę – pismem przewodnim skargi z dnia 8 grudnia 2025 r. zawierającym wykaz załączników do skargi – w formie w jakiej wpłynęła do organu, zgodnie z § 3 pkt 2 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 maja 2019 r. w sprawie szczegółowego sposobu oraz szczegółowych warunków przekazywania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1003), pod rygorem nałożenia grzywny. Jednocześnie Sąd poinformował, że przesłana wcześniej skarga stanowiła dokument elektroniczny, który jest kompilacją treści pierwotnej skargi oraz treści naniesionej przez organ. Tymczasem do Sądu powinna być przesłana skarga (z załącznikami) w oryginalnym brzmieniu i postaci. Pismem z dnia 13 stycznia 2026 r., wysłanym przez platformę ePUAP, Komendant ponownie wysłał skargę stanowiącą wyżej opisaną kompilację, załączając do niej raport z podpisu zaufanego skarżącej z oznaczeniem "nieważny". Zarządzeniem z dnia 19 stycznia 2026 r. ponownie wezwano organ do przesłania skargi w formie, w jakiej ona wpłynęła. Pismem z dnia 23 stycznia 2026 r., wysłanym przez platformę ePUAP organ po raz kolejny przekazał skargę w niewłaściwej postaci. Zarządzeniem z dnia 23 stycznia 2026 r. Przewodniczący Wydziału II polecił poinformować skarżącą, że Komendant mimo wezwań nie przekazał do sądu skargi w jej oryginalnym brzmieniu i postaci, co uniemożliwia podjęcie dalszych czynności w sprawie. Jednocześnie skarżąca pouczona została o treści art. 55 § 1 i 2 P.p.s.a., wskazując, że dopiero po ewentualnym wymierzeniu grzywny możliwe będzie rozpoznanie sprawy na podstawie przesłanego przez stronę odpisu skargi. Pismem z dnia 23 stycznia 2026 r., wysłanym za pośrednictwem platformy ePUAP skarżąca wniosła o wymierzenie organowi grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Jak wynika z art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 z późn. zm.; dalej jako: "P.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działanie, bezczynność bądź też przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Na organie ciąży z kolei obowiązek przekazania do sądu skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy w ciągu 30 dni od daty jej wniesienia. Jednocześnie w sprawach objętych kognicją sądów na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022, poz. 902, dalej: u.d.i.p.) termin ten jest krótszy. Stosownie bowiem do art. 21 pkt 1 u.d.i.p., przekazanie sądowi akt i odpowiedzi na skargę w sprawach z tego zakresu następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W razie nieprzekazania skargi w zakreślonym powyżej terminie sąd może na wniosek skarżącego wymierzyć organowi grzywnę w wysokości nieprzekraczającej dziesięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w poprzednim roku, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, co wynika z art. 55 § 1 i art. 154 § 6 P.p.s.a. Odnosząc te uwagi do specyfiki analizowanej sprawy, należy stwierdzić, że wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny. Zgromadzony materiał dowodowy wskazuje bowiem bezspornie, iż A. B. pismem z dnia 8 grudnia 2025 r. wniosła skargę na bezczynność Komendanta, która do dnia wydania niniejszego orzeczenia nie została prawidłowo przekazana do Sądu, tj. w formie oryginalnego dokumentu elektronicznego. W konsekwencji w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przez organ art. 54 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Sąd miarkując wysokość grzywny brał pod uwagę, że Komendant nie jest organem administracji publicznej sensu stricto, a skarga została przekazana do Sądu w niewłaściwej formie z zachowaniem terminu wskazanego w u.d.i.p. Sąd nie dopatrzył się okoliczności świadczących o tym, że działanie organu cechowały rażące nieprawidłowości lub intencjonalne działanie. Nieprzekazanie skargi w terminie wynika z nieporadności w zakresie posługiwania się dokumentami elektronicznymi i brakiem zrozumienia sposobu, w jaki powinna była ona zostać przekazana do Sądu. Mając zatem na uwadze treść art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 P.p.s.a., Sąd postanowił wymierzyć Komendantowi Policji grzywnę w wysokości 500 zł. Taka kwota zdaniem Sądu czyni zadość funkcjom dyscyplinującym i represyjnym z art. 55 § 1 P.p.s.a., o czym Sąd orzekł w pkt 1 sentencji postanowienia. O kosztach postępowania, na które składa się kwota 100 zł tytułem wpisu od skargi, Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a. w pkt 2 sentencji postanowienia.