II SO/Po 6/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Paweł Daniel po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o wymierzenie Staroście [...] grzywny w związku z niezastosowaniem się do obowiązku przekazani skargi oraz akt sprawy i odpowiedzi na skargę postanawia odmówić wymierzenia grzywny Staroście Wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargą J. M. zaskarżył bezczynność Starosty w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Skarga powyższa została wniesiona drogą elektroniczną do organu w dniu 13 czerwca 2024 r. Starosta przekazał skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w dniu 28 czerwca 2024 r. (data wpływu do Sądu – 02 lipca 2024 r.) w formie papierowej. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 05 lipca 2024 r. oraz 11 lipca 2024 r. wezwano organ do nadesłania skargi w formie jakiej wpłynęła do organu. W odpowiedzi pismem z dnia 18 lipca 2024 r. Starosta przekazał skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w formie elektronicznej. Pismem z dnia 22 lipca 2024 r. J. M. wniósł o nałożenie na organ grzywny z tytułu braku przekazania skargi w terminie. Odpowiadając na wniosek Starosta wskazał, że skarga została przekazana w terminie (w postaci wydruku), a jej uzupełnienie nastąpiło w terminie wskazanym przez Sąd. Uchybienie miało charakter techniczny, a sam wniosek został złożony już po usunięciu uchybienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") organ, którego bezczynność jest przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Stosownie do treści art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny, w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Powołany przepis stanowi więc o uznaniowości w zakresie wymierzenia grzywny. Tym samym Sąd posiada taką kompetencję, nie obowiązek. Przesłanką do wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania skargi wraz z aktami sprawy sądowi w ustawowym terminie, bez względu na przyczyny takiego stanu rzeczy. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, ze przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie sądowi skargi w zakreślonym przez prawo terminie oraz okres uchybienia, nie mają znaczenia dla możliwości wymierzenia grzywny, a mogą jedynie rzutować na jej wysokość (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 31 stycznia 2020 r., sygn. akt IV SO/Wr 36/19, postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 6 maja 2008 r., sygn. akt II OZ 400/08, 29 września 2010 r., sygn. II OZ 914/10 oraz 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OZ 232/13, wszystkie orzeczenia dostępne na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W rozpatrywanej sprawie, zważyć jednakże należy, że organ w ustawowym terminie przekazał skargę wraz z odpowiedzią na skargę, jednak dokonał tego w formie papierowej. Skarga została wniesiona w formie elektronicznej, co obligowało Starostę do przesłania jej do Sądu w tej samej formie. Równocześnie na skutek wezwania do uzupełnienia stwierdzonego braku skarga – w formie elektronicznej została przesłana w dniu 17 lipca 2024 r. Zdaniem Sądu w sytuacji, jaka ma miejsce w niniejszej sprawie, a więc wywiązaniu się przez organ z obowiązku przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę w terminie, przy równoczesnym błędzie, który miał charakter techniczny, nie sposób przyjąć, aby zaistniała przesłanka warunkująca wymierzenie grzywny, o jakiej mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. W ocenie Sadu nałożenie grzywny nie wiązałoby się z realizacją jej celów, gdyż nie wiązałoby się z funkcją prewencyjną, jaką jest zapobieganie naruszeniu prawa w przyszłości. Działanie organu nie było bowiem działaniem celowym, nastawionym na uniemożliwienie sądowi rozstrzygnięcie sprawy, lecz stanowiło wynik błędu, który miał charakter techniczny. Co więcej, zwrócić należy uwagę, że organ współdziałał z Sądem i przesłał skargę w wyniku wezwania, a sam wniosek o wymierzenie grzywny wpłynął do Sądu, kiedy już przekazano podpisaną skargę. Sąd wskazuje, że powyższe – nieznaczne – uchybienia organu nie miału również wpływu na działania Sądu, gdyż wyznaczony termin rozpoznania sprawy to 12 września 2024 r. Mając powyższe na względzie Sąd nie znalazł podstaw do wymierzenia organowi grzywny i postanowił oddalić wniosek