II SO/Po 7/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 25 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o wymierzenie Dyrektorowi Centrum [...] w P. grzywny w związku z niezastosowaniem się do obowiązku przekazania skargi oraz akt sprawy i odpowiedzi na skargę postanawia 1. Wymierzyć Dyrektorowi Centrum [...] w P. grzywnę w kwocie 200 zł (dwieście zł) 2. Zasądzić od Dyrektora Centrum [...] w P. na rzecz J. B. kwotę 100 zł (sto zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania /-/ E. Podrazik Pismem z dnia 18 lipca 2024 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 19 lipca 2024 r.) J. B. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosek o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Centrum [...] w P. w oparciu o art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "P.p.s.a.") z powodu nieprzekazania do sądu zawartej w piśmie z dnia 27 maja 2024 r. skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że w dniu 12 grudnia 2023 r. wystąpiła do Centrum [...] w P. z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, następnie zaś pismem z dnia 27 maja 2024 r. złożyła skargę na bezczynność organu. Do dnia złożenia wniosku o wymierzenie grzywny skarga nie została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu W odpowiedzi na wniosek z dnia 12 sierpnia 2024 r. Dyrektor Centrum [...] w P. wniósł o niewymierzanie organowi grzywny, podnosząc, że odpowiedział skarżącej, iż nie posiada żądanej informacji i wskazał jaka jest tego przyczyna. Nastąpiło to jeszcze przed złożeniem przez skarżącą wniosku z dnia 12 grudnia 2023 r. Zdaniem organu nie ponosi on żadnej winy i ukaranie go grzywną byłoby bezpodstawne. Wraz z odpowiedzią na wniosek organ przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę J. B. z dnia 27 maja 2024 r. oraz odpowiedź na skargę wraz z dokumentacją sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek okazał się zasadny. Jak wynika z art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 dalej: P.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działanie, bezczynność bądź też przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Na organie ciąży z kolei obowiązek przekazania do sądu skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy w ciągu 30 dni od daty jej wniesienia. Jednocześnie w sprawach objętych kognicją sądów na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022, poz. 902, dalej: u.d.i.p.) termin ten jest krótszy. Stosownie bowiem do art. 21 pkt 1 u.d.i.p., przekazanie sądowi akt i odpowiedzi na skargę w sprawach z tego zakresu następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W razie natomiast nieprzekazania skargi w zakreślonym powyżej terminie sąd może na wniosek skarżącego wymierzyć organowi grzywnę w wysokości nieprzekraczającej 10-krotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w poprzednim roku, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, co wynika z art. 55 § 1 i art. 154 § 6 P.p.s.a. Aktualnie stanowi o tym obwieszczenie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 16 lutego 2024 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2023 r. i w drugim półroczu 2023 r. – zgodnie z którym wynagrodzenie to wyniosło 6246,13 zł. Dalej wyjaśnić należy, że ratio legis komentowanej normy jest – z uwagi na przyjęty pośredni tryb wnoszenia skargi – zabezpieczenie sfery praw i interesów skarżącego przed dezorganizowaniem postępowania sądowoadministracyjnego przez organ administracji publicznej. Odbywa się to przez dyscyplinowanie organu do terminowego wykonywania obowiązku określonego w treści art. 54 § 2 P.p.s.a., tj. przekazania sądowi administracyjnemu skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i z odpowiedzią na skargę. Następnie wyjaśnienia wymaga, że sfomułowanie "sąd może orzec o wymierzeniu grzywny", użyte w § 1 powołanego przepisu wskazuje, że wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne i kwestia ta pozostawiona jest uznaniu sądu. Podejmując rozstrzygnięcie w tym przedmiocie sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, bądź to, czy organ wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 259). Odnosząc te uwagi do specyfiki rozważanej sprawy, należy stwierdzić, że wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny. Zgromadzony materiał dowodowy wskazuje bowiem bezspornie, iż skarga J. B. z dnia 27 maja 2024 r. na bezczynność Dyrektora Centrum [...] w P. wpłynęła do organu w dniu 29 maja 2024 r. (data prezentaty – k.[...] akt sąd. II SAB/Po [...]). Należy zatem stwierdzić, że termin do przekazania skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu upływał z dniem 13 czerwca 2024 r., zaś skarga została przekazana do Sądu dopiero w dniu 12 sierpnia 2024 r., w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny. W konsekwencji w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przez Dyrektora Centrum [...] w P. art. 54 § 2 P.p.s.a. i art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Miarkując wysokość grzywny Sąd brał pod uwagę fakt, że Dyrektor Centrum [...] w P. nie jest organem administracji rządowej czy samorządowej, a skarga została przekazana do Sądu niezwłocznie w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny. Sąd dodaje, że w kontekście okoliczności sprawy nie dopatrzył się, aby działanie organu charakteryzowały rażące nieprawidłowości lub intencjonalne działanie. Wziąwszy zatem pod uwagę treść art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 P.p.s.a., Sąd postanowił wymierzyć Dyrektorowi Centrum [...] w P. grzywnę w wysokości [...] zł. Taka kwota zdaniem Sądu czyni zadość funkcjom dyscyplinującym i represyjnym z art. 55 § 1 P.p.s.a. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w pkt 1 postanowienia na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 P.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 210 § 2 P.p.s.a. /-/ E. Podrazik