II SO/Po 8/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. L. o wymierzenie Wielkopolskiemu Kuratorowi Oświaty w P. grzywny w związku z nieprzekazaniem odwołania od decyzji tego organu z dnia [...] 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dostępu do informacji publicznej postanawia odrzucić wniosek. /-/ W. Batorowicz W dniu 15 marca 2012 r. G. L. wniosła bezpośrednio do sądu wniosek o wymierzenie Wielkopolskiemu Kuratorowi Oświaty w P. grzywny w związku z uniemożliwieniem skutecznego wniesienia odwołania od decyzji tego organu z dnia [...] 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy dostępu do informacji publicznej dotyczącej działań kontrolnych przeprowadzonych w Szkole Podstawowej Nr [...] w P. w kwietniu 1998 r. w zakresie imienia i nazwiska ucznia, którego dotyczył egzamin sprawdzający z techniki i kserokopii dokumentacji dotyczącej tego egzaminu, a także imion i nazwisk osób, które podpisały prośbę z dnia 11 czerwca 1997 r. o zmianę wychowawcy G. L.. We wniosku G. L. zawarła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy. Pismem z dnia 21 marca 2012 r. Sąd przesłał Wielkopolskiemu Oświaty w P. przedmiotowy wniosek i zobowiązał do złożenia w terminie 14 dni odpowiedzi. Postanowieniem z dnia 22 marca 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zwolnił G. L. od kosztów sądowych i ustanowił dla niej radcę prawnego. W dniu 10 kwietnia 2012 r. Wielkopolski Kurator Oświaty wniósł o odrzucenie wniosku, względnie jego oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Wniosek o wymierzenie grzywny organowi jako niedopuszczalny należało odrzucić. Zważyć należy, iż zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie spraw skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W zakresie wyżej wymienionej kognicji sądów administracyjnych nie mieści się kontrola organów administracji publicznej co do kwestii przekazywania odwołania strony do organu odwoławczego przez organ I instancji. Co do możliwości orzeczenia organowi grzywny przepisy ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewidują dopuszczalność wymierzenia grzywny organowi jedynie w trzech przypadkach. Po pierwsze, stosownie do art. 55 § 1 p.p.s.a. sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w razie nieprzekazania przez organ sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Po wtóre, jak stanowi art. 149 § 2 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy, może ponadto orzec z urzędu lub na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy. Po trzecie, w myśl art. 154 § 1 i 6 p.p.s.a. sąd może wymierzyć organowi grzywnę w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. Z żadną z wymienionych sytuacji nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. G. L. żąda bowiem wymierzenia Wielkopolskiemu Kuratorowi Oświaty w P. grzywny z tytułu nieprzekazania odwołania do organu odwoławczego, tj. Ministra Edukacji Narodowej. Wskazać należy, iż w przypadku zaniedbań lub nienależytego wykonywania zadań przez organ administracji rządowej, a takim jest Wielkopolski Kurator Oświaty w P., skarżąca może w oparciu o przepis art. 227 w zw. z art. 229 pkt 7 kpa wnieść skargę do organu wyższego stopnia – Ministra Edukacji Narodowej. Biorąc pod uwagę, że Sąd nie jest właściwy do rozpoznania przedmiotowego wniosku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ W. Batorowicz