II SO/Po 8/18

Dnia 20 listopada 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2018 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. B. w przedmiocie wymierzenia Burmistrzowi Miasta i Gminy w związku z niezastosowaniem się do obowiązku przekazania skargi oraz akt sprawy i odpowiedzi na skargę postanawia 1. Wymierzyć Burmistrzowi Miasta i Gminy grzywnę w kwocie [...]zł ([...] zł) 2. Zasądzić od Burmistrza Miasta i Gminy na rzecz K. B. kwotę [...]zł ([...] zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania /-/ E. Podrazik W dniu 16 lipca 2018 r. K. B. złożył do Burmistrza Miasta i Gminy skargę na bezczynność w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia 15 marca 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej. Następnie pismem z dnia 5 września 2018 r. K. B. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny na mocy art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 dalej: p.p.s.a.) w związku z nie wywiązaniem się przez Burmistrza Miasta i Gminy z obowiązku przekazania skargi na bezczynność organu wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Wnioskodawca nie złożył wniosku o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu K. B. wyjaśnił, iż w dniu 16 lipca 2018 r. złożył za pośrednictwem wymienionego organu skargę na bezczynność. W dniu 29 sierpnia 2018 r. uzyskał od pracownika Sądu informację, że skarga ta nie wpłynęła jeszcze do Sądu. Organ nie wykonał więc obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. oraz art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Burmistrz Miasta i Gminy wniósł o oddalenie wniosku, bądź o wymierzenie grzywny w jak najmniejszej wysokości. Wskazał, że wniosek z dnia 15 marca 2018 r. zawierał żądanie udostępnienia szerokiego spektrum informacji, w związku z czym pismem z dnia 29 marca 2018 r. wysłano do wnioskodawcy zawiadomienie w trybie art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Natępnie w dniu 8 maja wnioskodawca otrzymał informację publiczną w zakresie pkt 3 jego wniosku oraz został wezwany do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, bowiem pozostałe żądane informacje stanowiły zdaniem organu informację przetworzoną. W dniu 16 lipca 2018 r. skarżący wniósł skargę na bezczynność organu. W dniu 24 września 2018 r. organ wydał decyzję odmawiającą udostępnienia informacji publicznej w zakresie pkt 1, 2 i 4 wniosku z dnia 15 marca 2018 r. Skarga z dnia 16 lipca 2018 r. została przekazana do Sądu w dniu 27 września 2018 r. Powyższe wyniknęło ze znacznego obciążenia pracowników licznymi wnioskami o udostępnienie informacji publicznej. Organ omyłkowo nie nadał biegu skardze wnioskodawcy. Wprawdzie przekazanie skargi do Sądu nastąpiło z przekroczeniem ustawowego terminu, jednak bezczynność organu nie miała doniosłego wpływu na realizację prawa dostępu obywatela do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Wniosek okazał się zasadny. Jak wynika z art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działanie, bezczynność bądź też przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Na organie ciąży z kolei obowiązek przekazania do Sądu skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy w ciągu 30 dni od daty jej wniesienia. Jednocześnie w sprawach objętych kognicją sądów na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018, poz. 1330) termin ten jest krótszy. Stosownie bowiem do art. 21 pkt 1 ustawy, przekazanie sądowi akt i odpowiedzi na skargę w sprawach z tego zakresu następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W razie natomiast nieprzekazania skargi w zakreślonym powyżej terminie Sąd może na wniosek skarżącego wymierzyć organowi grzywnę w wysokości nieprzekraczającej 10-krotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w poprzednim roku, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, co wynika z art. 55 § 1 p.p.s.a. Aktualnie stanowi o tym obwieszczenie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 16 lutego 2018 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2017 r. i w drugim półroczu 2017 r. (M.P. poz. 197) – zgodnie z którym wynagrodzenie to wyniosło 3731,13 zł. Odnosząc te uwagi do specyfiki rozważanej sprawy, należy stwierdzić, że wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny. Zgromadzony materiał dowodowy wskazuje bowiem bezspornie, iż skarga K. B. z dnia 16 lipca 2018 r. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy wpłynęła do organu w dniu 16 lipca 2018 r. (data prezentaty UMiG M. – k. 3-4 akt II SAB/Po 112/18). Należy zatem stwierdzić, że termin do przekazania skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu upływał z dniem 31 lipca 2018 r., zaś skarga została przekazana do Sądu w dniu 3 października 2018 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym – k. 12 akt II SAB/Po 112/18). W konsekwencji w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przez Burmistrza Miasta i Gminy art. 54 § 2 p.p.s.a. i art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Miarkując wysokość grzywny Sąd brał pod uwagę fakt, że wniosek z dnia 15 marca 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej został załatwiony – częściowo poprzez udzielenie żądaniej informacji (co nastąpiło w dniu 8 maja 2018 r.), a w pozostałym zakresie poprzez wydanie decyzji odmownej z dnia 24 września 2018 r. Sąd zaznacza jednak zarazem, że załatwienie wniosku nie zwalniało organu z obowiązku przekazania skargi na bezczynność Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. Trzeba bowiem zauważyć, że ustawodawca w art. 54 § 2 p.p.s.a. nie pozostawia organom administracji publicznej swobody decydowania o losie skargi, a w szczególności nie upoważnia ich do rozstrzygania, na ile skarga ta jest w dalszym ciągu podtrzymywana przez skarżącego. Kwestia rezygnacja z dochodzenia swoich praw przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym podlega natomiast zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. rozpoznaniu przez Sąd. Sąd dodaje, że w kontekście okoliczności sprawy nie dopatrzył się, aby działanie organu charakteryzowały rażące nieprawidłowości lub intencjonalne działanie. Wziąwszy zatem pod uwagę treść art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., Sąd postanowił wymierzyć Burmistrzowi Miasta i Gminy grzywnę w wysokości [...] zł. Taka kwota zdaniem Sądu czyni zadość funkcjom dyscyplinującym i represyjnym z art. 55 § 1 p.p.s.a., a nadto nie będzie stanowiła dla organu nadmiernej dolegliwości. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w pkt 1 postanowienia na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 210 § 2 p.p.s.a. /-/ E. Podrazik