II SPP/Po 126/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 sierpnia 2019 r. sprzeciwu M. K. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 czerwca 2019 r. wydanego w przedmiocie prawa pomocy w sprawie ze sprzeciwu B. K. i M. K. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia odrzucić sprzeciw. /-/ J. Zieliński Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, postanowieniem z dnia 28 czerwca 2019 r. odmówił przyznania wnioskodawcy M. K. prawa pomocy, który domagał się zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych po wydaniu przez tutejszy Sąd wyroku w sprawie o sygn. akt II SA/Po 59/19. Odpis przedmiotowego postanowienia został doręczony wnioskodawcy w dniu 4 lipca 2019 r. (k. 16 akt II SPP/Po 126/19). Wnioskodawca został jednocześnie pouczony o przysługującym środku zaskarżenia orzeczenia referendarza oraz o trybie jego wniesienia, a także o skutkach uchybienia terminu do złożenia sprzeciwu (k. 14 ww. akt). W dniu 24 lipca 2019 r. (data nadania pocztowego – k. 28) skarżący wniósł sprzeciw (k. 17) od postanowienia referendarza sądowego z dnia 28 czerwca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z treścią przepisu art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm. – dalej: p.p.s.a.) od postanowienia referendarza sądowego można wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia orzeczenia. Natomiast sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego już po upływnie ustawowego terminu do wniesienia tego środka prawnego, bowiem ostatnim dniem terminu był 11 lipca 2019 r., a sprzeciw został złożony w dniu 24 lipca 2019 r. W konsekwencji, skoro sprzeciw został wniesiony po terminie, a przy tym strona nie wystąpiła o przywrócenie uchybionego terminu, sprzeciw ten podlegał odrzuceniu bez jego merytorycznego rozpoznania. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/J. Zieliński