II SPP/Po 152/19
PostanowienieWSA w Poznaniu2019-07-22
Skład orzekający: Robert Talaga
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawczyni, która posiada oszczędności w euro i otrzymuje dochody z emerytury oraz najmu, wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego, uzasadniając tym samym przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego?Ratio decidendi
Wnioskodawczyni nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, ponieważ posiadała oszczędności w euro oraz dochody z emerytury i najmu, które są wystarczające do pokrycia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Prawo pomocy nie może być przyznawane, gdy strona posiada dochody lub zgromadzone oszczędności pieniężne.Stan faktyczny
Wnioskodawczyni I. K. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego po tym, jak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił jej skargę. Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest współwłaścicielem domu, posiada oszczędności w euro, utrzymuje się z emerytury i dochodów z najmu, a także leczy się przewlekle. Mimo to, sąd uznał, że jej zasoby są wystarczające do pokrycia kosztów postępowania.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy I. K. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 22 lipca 2019 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2019 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku I. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze sprzeciwu I. K. od decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych postanawia odmówić przyznania prawa pomocy /-/ R. Talaga
Wyrokiem z dnia 29 maja 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił przedmiotową skargę I. K.
W terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej I. K. złożyła wypełniony na urzędowym formularzu dla osób fizycznych wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.
Z informacji zawartych we wniosku wynika, że wnioskodawczyni prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i jest współwłaścicielem domu wybudowanego w latach [...]-tych XX wieku o powierzchni [...] m² (wartość szacunkowa ok. [...] tys. zł) oraz posiada oszczędności w wysokości [...] euro. Wnioskodawczyni utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego w wysokości [...] zł oraz z dochodów z najmu w wysokości [...] zł. Wnioskodawczyni oświadczyła, że wszystkie uzyskiwane dochody przeznacza na pokrycie kosztów związanych z codziennym funkcjonowaniem. W ramach stałych wydatków i zobowiązań wnioskodawczyni zadeklarowała koszty remontu, opłaty za media, koszty leczenia i rehabilitacji oraz ubezpieczenia, ale nie przyporządkowała żadnych kwot wspomnianym pozycjom. Przedłożyła natomiast zaświadczenie lekarskie z dnia [...] roku potwierdzające, że I. K. leczy się przewlekle w Poradni Hematologicznej, Pulmonologicznej i Onkologicznej, a także przedłożyła zaświadczenie lekarza specjalisty z dnia [...] roku zawierające historię zdrowia i choroby pacjentki I. K. potwierdzoną. Wnioskodawczyni przesłała również fakturę VAT za energię elektryczną na kwotę [...] zł wystawioną na E. K.
Zasadą postępowania przed sądami administracyjnymi jest obowiązek ponoszenia przez stronę kosztów postępowania, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej w myśl art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm.) dalej jako "P.p.s.a.". Przyznanie prawa pomocy w całości następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Ciężar wykazania zasadności wniosku spoczywa, zatem na wnioskodawcy ubiegającym się o prawo pomocy. Owo wykazanie polega w rzeczywistości na przedstawieniu w sposób przekonujący, że strona nie dysponuje środkami, które mogłaby przeznaczyć na uiszczenie kosztów postępowania chociażby w części.
W rozpoznawanej sprawie wnioskodawczyni prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, które jest utrzymywane z łącznych dochodów w wysokości [...] zł. Jednocześnie wnioskodawczyni deklaruje, że posiada oszczędności w wartości [...] euro. W tym zakresie należy podkreślić funkcjonujący w orzecznictwie pogląd, że prawo pomocy nie może być przyznawane, gdy strona posiada dochody lub zgromadzone oszczędności pieniężne, gdyż pomoc państwa może być przyznana jedynie ze względu na trudną sytuację osób, które nie są w stanie bez dodatkowego wsparcia poprowadzić swoich spraw przed sądem (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11, LEX nr 786724). W świetle poczynionych w sprawie ustaleń należy stwierdzić, że posiadane przez wnioskodawczynię zasoby stanowią wystarczające źródło pokrycia kosztów prowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego. W rezultacie należy przyjąć, że wnioskodawczyni nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W konsekwencji niezasadny pozostaje jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ R. Talaga
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło