II SPP/Po 96/19

Dnia 28 maja 2019 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2019 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi M. H. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego postanawia 1. zwolnić M. H. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla M. H. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w P. /-/ R. Talaga W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu M. H. zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżąca przedłożyła wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z informacji zgromadzonych w sprawie wynika, że M. H. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem i synem. Ich wspólne miesięczne dochody obejmują świadczenie emerytalne wnioskodawczyni w wysokości [...] zł oraz wynagrodzenie za pracę męża wnioskodawcy w wysokości [...] zł. M. H. jest właścicielką ½ domu (powierzchnia [...] m²) o wartości szacunkowej [...] zł. Wnioskodawczyni nie posiada żadnych oszczędności zgromadzonych na rachunkach bankowych i w gotówce, papierów wartościowych i innych praw majątkowych (udziałów, polis inwestycyjnych, jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych), a także żadnych przedmiotów o wartości przekraczającej [...] zł. M. H. zadeklarowała następujące zobowiązania i stałe wydatki: żywność – [...] zł, prąd – [...] zł, gaz – [...] zł, wizyty lekarskie z dojazdami – [...] zł, Internet, telewizja, telefon – [...] zł, woda – [...] zł, odzież – [...] zł, środki czystości – [...] zł. Zasadą postępowania przed sądami administracyjnymi jest obowiązek ponoszenia przez stronę kosztów postępowania, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej w myśl art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm.) dalej jako "P.p.s.a.". Przyznanie prawa pomocy w całości następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Ciężar wykazania zasadności wniosku spoczywa, zatem na wnioskodawcy ubiegającym się o prawo pomocy. Owo wykazanie polega w rzeczywistości na przedstawieniu w sposób przekonujący, że strona nie dysponuje środkami, które mogłaby przeznaczyć na uiszczenie kosztów postępowania chociażby w części. Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że aktualna sytuacja M. H. nie pozwala na poniesienie kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Istotna w tym zakresie jest aktualna sytuacja majątkowa i finansowa oraz możliwości płatnicze wnioskodawczyni oraz osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym oceniane przez pryzmat dochodów, które są przeznaczane na zaspokojenie koniecznych kosztów bieżącego utrzymania. Wnioskodawczyni po zaspokojeniu podstawowych kosztów utrzymania nie dysponuje wolnymi środkami, które mogłyby zostać przeznaczone na poniesienie kosztów sądowych oraz na wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru. W takim przypadku należy uznać, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowo-administracyjnego. Tym samym uzasadniony jest jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od połowy kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ R. Talaga