II SPP/Po 98/19

Dnia 21 czerwca 2019 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2019 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku C. C. o przyznanie kosztów prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi C. C. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia 1. umorzyć postępowanie z wniosku C. C. w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla C. C. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w P. /-/ R. Talaga Pismem z dnia 30 kwietnia 2019 roku C. C. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika celem sporządzenia zażalenia od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 marca 2019 roku odrzucającego przedmiotową skargę. W odpowiedzi na wezwanie sądu skarżąca przedłożyła wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Ze zgromadzonych w sprawie informacji wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego w wysokości [...] zł. Wnioskodawczyni posiada mieszkanie o powierzchni [...] m². Nie posiada natomiast żadnych oszczędności zgromadzonych na rachunkach bankowych i w gotówce, papierów wartościowych i innych praw majątkowych (udziałów, polis inwestycyjnych, jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych), a także żadnych wierzytelności, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000,00 zł. W ramach zobowiązań i stałych wydatków wnioskodawczyni powołała się na czynsz – [...] zł, opłata za zaległości w czynszu – [...] zł, opłaty za gaz i energię – [...] zł, telefony – [...] zł, opłaty za TV – [...] zł, a resztę posiadanych środków przeznacza na leki oraz jedzenie. Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm. - dalej P.p.s.a.), obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach m.in. z zakresu pomocy i opieki społecznej. W niniejszym postępowaniu C. C. złożyła skargę w przedmiocie zasiłku celowego, a zatem korzysta ona z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych tj. zwolnienia z obowiązku wnoszenia opłat sądowych jak i ponoszenia wydatków. Na podstawie art. 249 a P.p.s.a. należało więc umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. C. C. złożyła też wniosek o ustanowienie radcy prawnego, który należy rozpoznać merytorycznie w oparciu o jej sytuację majątkową, rodzinną i finansową. Na podstawie art. 245 § 1 i 3 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, które obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W rozpatrywanej sprawie, wnioskodawczyni utrzymuje się z świadczenia emerytalnego w wysokości [...] zł i nie posiada oszczędności, ani żadnego majątku, które mogłyby stanowić dodatkowe źródło pokrycia kosztów prowadzonego postępowania sądowego. W rezultacie stwierdzić należy, że zalicza się ona do osób znajdujących się w sytuacji uniemożliwiającej opłacenie honorarium pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. W takiej sytuacji należy uznać, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Tym samym uzasadniony jest jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu w postaci radcy prawnego. Wobec powyższego, na podstawie art. 239 pkt 1 lit. a, art. 249 a, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ R. Talaga