III SA/Po 1000/11
PostanowienieWSA w Poznaniu2012-01-24
Skład orzekający: Sebastian Michalski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmujący zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika, powinien zostać uwzględniony w całości, jeśli strona jest ustawowo zwolniona z opłat sądowych?Ratio decidendi
Sąd uznał, że żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowe, ponieważ skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia na mocy art. 239 pkt 1 lit. e PPSA w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. W związku z tym, prawo pomocy w tym zakresie zostało odmówione. Jednocześnie, ze względu na trudną sytuację majątkową skarżącego, która uniemożliwia mu samodzielne pokrycie kosztów wynagrodzenia pełnomocnika, sąd postanowił ustanowić dla niego adwokata z urzędu.Stan faktyczny
Skarżący G. W-C. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika. Skarżący jest osobą młodą, bez stałego dochodu, z zaległościami finansowymi i bez majątku. Wniosek dotyczył sprawy odmowy umorzenia należności z tytułu składek przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych.Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił ustanowić dla Skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka, oraz odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2012r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi G. W-C. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2011r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek; postanawia 1. ustanowić dla Skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w [...], 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.
Skarżący G. W-C. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika.
Odnosząc się do żądania wniosku w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wyjaśnić należy, że strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku uiszczania opłat sądowych – art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W konsekwencji uznać należy, że Skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych - co oznacza całkowite zwolnienie strony z obowiązku wnoszenia, zarówno opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków. Tym samym w okolicznościach niniejszej sprawy żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowe. Dlatego, bez względu na sytuację majątkową i rodzinną Wnioskodawcy, należało odmówić mu prawa pomocy w tym zakresie.
Na podstawie oświadczenia majątkowego oraz dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy administracyjnej ustalono, że Skarżący lat 25 jest zameldowany w P., lecz czasowo przebywa i zamieszkuje u koleżanki w T.
Wnioskodawca uzyskuje nieregularne dochody, aktualnie z tytułu umowy o pracę (1.500zł brutto miesięcznie). Posiada do uregulowania zaległości po prowadzonej działalności gospodarczej (około 20.000zł), a nadto należności z tytułu zaległych składek na ubezpieczenie społeczne (około 11.500zł). Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku (oszczędności, nieruchomości, wartościowych ruchomości).
Kwota dochodu pozostawiona do dyspozycji Skarżącego, wedle zasad doświadczenia życiowego, nie przewyższa kosztów utrzymania koniecznego. Z kolei sytuacja rodzinna Wnioskodawcy uzasadnia stanowisko, że nie może on liczyć na wparcie finansowe innych osób.
W tych okolicznościach uznać należało, że Wnioskodawca nie jest w stanie, bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, wygospodarować środków finansowych na wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru. W konsekwencji odmowa przyznania prawa pomocy powodowałaby ograniczenia w realizacji prawa do sądu ponad funkcje ustawowo przypisane kosztom postępowania.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 §1 pkt 1 i pkt 2 w związku z art. 239 pkt 1 lit e oraz na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło