III SA/Po 1001/09

Dnia 10 lutego 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych – Olszanowska po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe i określenia kwoty długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji /-/ M. Lorych-Olszanowska S. S. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe i określenia kwoty długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług wzywającą go do uiszczenia łącznych należności celnych i podatkowych w kwocie [...]. Przy skardze został złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że wykonanie decyzji spowoduje nieodwracalne skutki i niepowetowane straty niemożliwe już do odzyskania. Kwestionowana decyzja jest jedną z wielu, co do których skarżący pozostaje w sporze z organem celnym. Przesądza to o realnym zagrożeniu dla codziennej egzystencji wnoszącego skargę. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie świadczenia pieniężnego z punktu widzenia następstw prawnych, co do zasady, nie wywołuje niebezpieczeństw określonych w treści przesłanek dla orzeczenia wstrzymania zaskarżonej decyzji. Skarżący zawsze bowiem posiada roszczenie o zwrot bezpodstawnie uiszczonych należności wraz z odsetkami. Jednakże wykonanie świadczenia pieniężnego ma także swoje następstwa faktyczne. Uwzględniając zatem sytuację skarżącego spowodowaną wieloletnimi sporami dotyczącymi wymagalnych świadczeń pieniężnych stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie zachodzi prawdopodobieństwo, że realizacja, w tym przymusowa, zaskarżonej decyzji wywoła następstwa faktyczne, które grożą realnym niebezpieczeństwem spowodowania znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków dla ważnych interesów skarżącego, nie wykluczając przy tym zagrożenia dla codziennej jego egzystencji. W ocenie Sądu w sprawie zachodzą więc ustawowe przesłanki dla orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ M. Lorych-Olszanowska