III SA/Po 1020/12

Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 15 października 2012r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Ł. J. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] lipca 2012r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji dotyczącej przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2006 rok z naruszeniem prawa, po wznowieniu postępowania; postanawia 1. ustanowić dla Ł. J. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w [...], 2. zwolnić Ł. J. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, 3. odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Skarżący Ł. J. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata i radcy prawnego. Na podstawie oświadczenia majątkowego ustalono, że Wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Rodzina zamieszkuje w lokalu o pow. 38mkw. Skarżący posiada także nieruchomość rolną – działka o pow. 0,25ha. Wnioskodawca i jego żona pobierają świadczenia rentowe z KRUS. Łączny dochód gospodarstwa domowego wynosi 1.518,22zł brutto miesięcznie. Wnioskodawca nie posiada, ani oszczędności, ani przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro. Sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącego uzasadnia ocenę, że nie jest on w stanie, bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, wygospodarować środków finansowych na jakiekolwiek koszty sądowe, czy też wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru. Wedle zasad doświadczenia życiowego, osiągane dochody (około 760zł brutto na osobę) nie przewyższają kosztów utrzymania koniecznego dwuosobowej rodziny. W tych okolicznościach odmowa przyznania prawa pomocy powodowałaby ograniczenia w realizacji prawa do sądu ponad funkcje ustawowo przypisane kosztom postępowania. Wyjaśnić jednak należy, że żądanie ustanowienia dwóch pełnomocników z urzędu, zarówno adwokata, jak i radcy prawnego, nie zasługiwało na uwzględnienie. Dla zapewnienia skarżącemu należytej reprezentacji przed sądem administracyjnym wystarczające jest ustanowienie jednego pełnomocnika w osobie adwokata. Tym bardziej, że do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika zalicza się jego wynagrodzenie i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego - art. 205 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270). Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 246 §1 pkt 1 i pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.