III SA/Po 1026/14

Dnia 16 stycznia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek Sędziowie: Sędzia WSA Marzenna Kosewska Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym działając z urzędu sprawy ze skargi D. S. na czynność Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2009 postanawia sprostować oczywistą omyłkę zawartą w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 stycznia 2015 r., sygn. akt III SA/Po 1026/14 w ten sposób, że w sentencji wyroku pkt II. zamiast treści rozstrzygnięcia zakresie kosztów "[...] ([...])" wpisać "[...] ([...])" Zgodnie z art. 156 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Jakkolwiek ustawa nie mówi tego wprost, to wykładnia celowościowa uzasadnia pogląd, że sprostowaniu mogą ulegać takie niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku (postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1982 r., I PZ 7/82, OSNC 1982 nr 10 poz. 155). Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Jak wynika z akt sprawy, wyrokiem z dnia 13 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżoną decyzję (I.) i zasądził od Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. kwotę [...] ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania (II.) w sytuacji, gdy oczywistym jest, iż przy uwzględnieniu wpisu stałego oraz zwrotu nadpłaconego wpisu sądowego należna skarżącej z tego tytułu kwota wynosi [...] ([...]). Z tych też względów, uznając powyższe za oczywistą omyłkę pisarską, na podstawie art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.