III SA/Po 1029/14
PostanowienieWSA w Poznaniu2014-11-06
Skład orzekający: Marzenna Kosewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy choroba skarżącego, która wystąpiła po upływie terminu do wniesienia skargi, może stanowić podstawę do przywrócenia terminu do jej wniesienia?Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi, ponieważ choroba skarżącego, która miała uzasadniać wniosek o przywrócenie terminu, wystąpiła w okresie znacznie późniejszym niż upływ terminu do wniesienia skargi. Ponadto, nawet sama niezdolność do pracy zarobkowej nie stanowi automatycznie braku winy w uchybieniu terminu, jeśli skarżący nie uprawdopodobnił, że nie mógł skorzystać z pomocy innych osób.Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia... czerwca 2013 r., doręczoną 4 lipca 2013 r., prosząc o przywrócenie terminu do jej wniesienia z powodu choroby. W odpowiedzi na wezwanie Sądu przedłożyła zwolnienie lekarskie z okresu od... czerwca 2014 r. do... lipca 2014 r. Skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wniosła 15 lipca 2014 r. Sąd uznał, że choroba nie miała związku z terminem wniesienia skargi i nie uprawdopodobniono braku winy.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzenna Kosewska po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N., K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia... czerwca 2013 r. nr ... w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi
W dniu ... lipca 2014 r. N.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia ... czerwca 2013 r., nr ..., doręczoną skarżącej w dniu 4 lipca 2013 r.
W petitum skargi strona zwróciła się do Sądu z prośbą o przywrócenie terminu do złożenia skargi w związku z chorobą jej osoby.
Zarządzeniem z dnia skarżąca została wezwana do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu poprzez jego uzasadnienie, w tym uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak win w uchybieniu terminu do wniesienia skargi oraz wskazanie daty ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie wnioskodawczyni przedłożyła Sądowi kserokopię zwolnienia lekarskiego, z którego wynika, że w dniach od ... czerwca 2014 r. do ... lipca 2014 r. była ona niezdolna do pracy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z treścią art. 87 § 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu oraz dokonując czynności, której nie dokonano w terminie.
W ocenie Sądu, w okolicznościach rozpoznawanego przypadku strona nie uprawdopodobniła zaistnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Z akt niniejszej sprawy wynika, że zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia ... czerwca 2013 r. została doręczona skarżącej w dniu ... lipca 2013 r. Zatem termin do złożenia skargi na tą decyzję upłynął w dniu ... sierpnia 2013 r. (poniedziałek). Natomiast w zaświadczeniu lekarskim przedstawionym przez stronę wskazano na fakt, że wnioskodawczyni była niezdolna do pracy w dniach od ... czerwca 2014 r. do ... lipca 2014 r. Skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu skarżąca wniosła w dniu ... lipca 2014 r.
W związku z powyższym należy stwierdził, że podniesiona przez stronę okoliczność niezdolności do wykonywania pracy zarobkowej nie odnosiła się do terminu, w którym była ona uprawniona do wniesienia skargi. Już z tego powodu nie może ona usprawiedliwiać niemożności złożenia przez stronę skargi w ustawowym, trzydziestodniowym terminie od otrzymania decyzji odwoławczej Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Co więcej zaś, nie sposób uznać, że sama niezdolność skarżącej do wykonywania pracy zarobkowej stanowiła okoliczność wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu – w sytuacji, gdy skarżąca nie uprawdopodobniła, by nie mogła skorzystać z pomocy innych osób (np. domowników) przy złożeniu skargi.
Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako brak winy, będący przesłanką przywrócenia uchybionego terminu. Strona, która mimo prawidłowego pouczenia w decyzji odwoławczej odnośnie do terminu wniesienia skargi, nie stosuje się do tego pouczenia, nie może skutecznie powoływać się na brak winy w uchybieniu terminu, jeśli nie zaistniały przeszkody uniemożliwiające dokonanie czynności w przepisanym terminie (por. post. NSA z 23 kwietnia 2008 r., II Oz 346/08, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W perspektywie powyższych ustaleń należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie nie zachodzi przesłanka ustanowiona w art. 86 § 1 p.p.s.a., warunkująca przywrócenie uchybionego terminu.
W tym stanie rzeczy Sąd orzekł, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło