III SA/Po 1037/12
PostanowienieWSA w Poznaniu2013-10-10
Skład orzekający: Sędzia WSA Szymon Widłak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy możliwe jest przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie, która nie wykazała zmiany okoliczności majątkowych po uprzednim prawomocnym odmownym rozstrzygnięciu w tym zakresie?Ratio decidendi
Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym wymaga wykazania, że strona nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania oraz że nastąpiła zmiana okoliczności po uprzednim prawomocnym orzeczeniu odmownym. W przypadku braku rzetelnego udokumentowania zmiany sytuacji majątkowej, sąd odmówi przyznania prawa pomocy.Stan faktyczny
R.P. złożył skargę na postanowienie Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dotyczące przyznania płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich za 2011 rok. WSA w Poznaniu odmówił przyznania mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, co zostało potwierdzone przez NSA. R.P. ponownie wnioskował o przyznanie prawa pomocy, powołując się na trudną sytuację majątkową, jednak nie przedstawił rzetelnych dokumentów potwierdzających zmianę sytuacji.Rozstrzygnięcie
Odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 10 października 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu 10 października 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.P. na postanowienie Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia na pismo w sprawie dotyczącej przyznania płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2011 rok postanawia odmówić przyznania prawa pomocy
Postanowieniem z dnia 6 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił stronie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, zaś Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 maja 2013 r., sygn. II GZ 197/13, oddalił zażalenie strony skarżącej na to postanowienie.
W dniu 6 marca 2013 r. Sąd odrzucił skargę R. P. na postanowienie Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...], nr [...]. Orzeczenie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 13 marca 2013 r.
Pismem z dnia 20 marca 2013 r. R.P. złożył ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, w celu wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu uzupełnionego na wezwanie Sądu żądania wnioskodawca wskazał, że wniosek jest zasadny, gdyż jest osobą bezdomną, bez stałego dochodu i zadłużoną bez swojej winy. Skarżący jest wpisany do Krajowego Rejestru Dłużników Niewypłacalnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym może nastąpić, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Okoliczności przytoczone we wniosku o przyznanie prawa pomocy, jak również przedstawione dokumenty na ich poparcie, powinny uzasadniać wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanym wyżej przepisie.
Należy zaznaczyć, że w okolicznościach niniejszej sprawy wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym został już rozstrzygnięty prawomocnym postanowieniem Sądu z dnia 6 marca 2013 r., stąd ponownie złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy należy rozpatrzyć w kontekście normy z art. 165 p.p.s.a., a więc ustalić, czy po wydaniu przez Sąd prawomocnego orzeczenia z dnia 6 marca 2013 r. nastąpiła zmiana okoliczności umożliwiająca przyznanie stronie prawa pomocy.
Analiza znajdujących się w aktach sprawy dwóch formularzy PPF pozwala z przekonaniem stwierdzić, że sytuacja majątkowa strony skarżącej nie uległa zmianie. Co więcej, skarżący ponownie nie przedstawił rzetelnie – za pomocą stosownych dokumentów – swojej sytuacji majątkowej. Z przedłożonego oświadczenia wnioskodawcy o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że nie została przez niego należycie wyjaśniona jego aktualna sytuacja materialna. Oświadczenie majątkowe wnioskodawcy z dnia 30 marca 2013 r., zawarte następnie w urzędowym formularzu, nie odpowiadało wymogom przepisu art. 252 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym wniosek o prawo pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a także o stanie rodzinnym. Wniosek skarżącego nie zawierał pełnej informacji umożliwiającej ocenę jego zdolności do poniesienia kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Podobnie jak w momencie orzekania przez Sąd w dniu 6 marca 2013 r., wnioskodawca powołał się enigmatycznie na zadłużenie oraz brak jakichkolwiek środków finansowych i majątku.
W konkluzji należy stwierdzić, iż złożone przez skarżącego oświadczenia uniemożliwiają Sądowi ocenę, czy zaistniały zmiany okoliczności sprawy, warunkujące możliwość zmiany postanowienia z dnia 6 marca 2013 r.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło