III SA/Po 1046/16
PostanowienieWSA w Poznaniu2016-11-03
Skład orzekający: Walentyna Długaszewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej wymierzającej karę pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry powinien zostać uwzględniony, gdy skarżąca spółka nie uprawdopodobniła wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ skarżąca spółka nie uprawdopodobniła, że zachodzą przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Kwota kary pieniężnej nie została uznana za wystarczającą do spowodowania drastycznego ograniczenia działalności gospodarczej spółki, która osiągnęła zysk netto.Stan faktyczny
Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Dyrektora Izby Celnej wymierzającą karę pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. W ramach skargi spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że brak wstrzymania spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków finansowych, powołując się na liczne zobowiązania kredytowe i leasingowe. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 3 listopada 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2016 roku, na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi Sp. x na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] spółka sformułowała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W argumentacji zgłoszonego żądania spółka podniosła, że brak wstrzymania wykonalności decyzji skutkować będzie niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Łączna ilość zobowiązań na dzień [...] r. wynosiła [...]zł. Spółka ma zawartych [...] umów kredytowych na łączną kwotę pozostałą do spłaty [...] zł, [...] umów leasingu operacyjnego na łączną kwotę pozostałą do spłaty [...] zł, dodatkowo [...] umowy leasingu finansowego na łączną kwotę pozostałą do zapłaty [...] zł oraz inne zobowiązania krótko i długoterminowe. Umowy kredytowe i leasingu są ściśle związane z prowadzoną przez stronę skarżącą działalnością.
Miesięcznie spółka spłaca [...] zł tytułem [...]
Za okres od [...] r. spółka zanotowała zysk netto w wysokości [...] zł. W ramach działalności dotyczącej [...] Spółka w różnych okresach rozliczeniowych [...] jest zobowiązana na bieżąco do zapłaty łącznie ponad [...] zł. W ocenie skarżącej egzekucja kwoty z przedmiotowej decyzji ([...] zł ) spowoduje utratę płynności finansowej spółki i zatory płatności. Według oceny biegłego rewidenta wskaźniki płynności spółki utrzymują się na bardzo niskim poziomie.
Do wniosku spółka załączyła wykaz kredytów, wykaz aktywnych umów leasingowych i zestawienie umów leasingowych, zobowiązania z tytułu dostaw i usług, zobowiązania z tytułu podatków, stan otrzymanych zaliczek na dzień [...] r., wykaz innych zobowiązań krótkoterminowych, listę wypłat za [...] r., rachunek zysków i strat za okres [...] r., bilans na dzień [...] r., badanie sprawozdania finansowego na dzień [...] r. biegłego rewidenta.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: "P.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części. W myśl wskazanych przepisów, wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić w wyniku złożonego przez skarżącą wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 P.p.s.a., to jest zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Będące podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu przesłanki są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Szkoda, o jakiej mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., to taka szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (zob. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 20 grudnia 2004 r., o sygn. akt GZ 138/04, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z kolei trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Co istotne, obowiązkiem strony, która dąży do udzielenia jej ochrony tymczasowej, jest przedstawienie takich twierdzeń oraz dokumentów na ich poparcie, które uprawdopodobnią zasadność uwzględnienia wniosku. Artykuł 61 § 3 P.p.s.a. został bowiem tak skonstruowany, że ciężar wykazania, iż okoliczności w nim wskazane zaistniały, spoczywa na osobie wnioskującej o przewidzianą w nim ochronę tymczasową.
Wskazać należy, że mimo powyższych regulacji strona skarżąca nie przedstawiła pełnej dokumentacji obrazującej jej sytuację materialną i finansową. Strona skarżąca zaprezentowała dokumentację z której wynikają jej zobowiązania publiczno - i prywatnoprawne, jednak nie wskazała, jaki posiada majątek w postaci nieruchomości, ruchomości oraz wartościowych przedmiotów.
Podkreślić ponadto trzeba, że jak wynika z dokumentacji dostarczonej przez spółkę posiada ona liczne zobowiązania dotyczące wysokich kwot pieniężnych, a mimo tego rozszerzała swoje nowe inwestycje, zawierając m. in. [...] umów kredytowych i [...] umowy leasingowe. Strona skarżąca jako podmiot zawierający tego rodzaju umowy w tak znacznej ilości musi być w odpowiednio dobrej kondycji finansowej, która podlega każdorazowo badaniu przez banki czy inne instytucje kredytowe.
Kwota stanowiąca przedmiot zaskarżonej decyzji [...] zł nie może być wobec tego uznana za kwotę, która na skutek prowadzonej egzekucji doprowadzi do wyrządzenia znacznej szkody ( finansowej czy innego rodzaju ) lub tym bardziej do nieodwracalnych skutków. Kwota[...] zł nie spowoduje drastycznego ograniczenia zakresu prowadzonej działalności gospodarczej spółki, która za [...] r. osiągnęła zysk netto [...] zł.
W świetle powyższego stwierdzić trzeba, że skarżąca spółka nie uprawdopodobniła, by w niniejszej sprawie ziściły się przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło