III SA/Po 1048/21

WyrokWSA w Poznaniu2022-01-12

Skład orzekający: Izabela Paluszyńska, Marek Sachajko, Robert Talaga

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo nałożył karę pieniężną za niezgłoszenie nabycia pojazdu, jeśli strona kwestionuje fakt nabycia pojazdu i zgłosiła sprawę na policję?
Ratio decidendi
Zaskarżona decyzja podlega uchyleniu, ponieważ organ odwoławczy nie odniósł się do zarzutów strony kwestionującej nabycie pojazdu i nie podjął działań w celu sprawdzenia wyniku postępowania prowadzonego na policji. Naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż brak podstaw do nałożenia kary, jeśli strona nie była nabywcą pojazdu.
Stan faktyczny
Starosta nałożył na spółkę karę pieniężną za niezgłoszenie nabycia pojazdu w terminie. Spółka wniosła odwołanie, twierdząc, że nie nabyła pojazdu, a jej dane zostały użyte bez jej wiedzy i zgody, zgłaszając sprawę na policję. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję w mocy. Spółka wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów K.p.a. przez nierozpatrzenie jej zarzutów i brak wszechstronnego ustalenia stanu faktycznego.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...]. Zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 12 stycznia 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Paluszyńska (spr.) Sędzia WSA Marek Sachajko Asesor WSA Robert Talaga po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 stycznia 2022 roku sprawy ze skargi [...] Sp. j. z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2021 roku nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za niedopełnienie obowiązku zgłoszenia nabycia pojazdu I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej kwotę [...]- ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z [...] grudnia 2020 r. Starosta [...] orzekł o nałożeniu na [...] sp. j. w [...] kary pieniężnej w wysokości [...] zł za niezgłoszenie nabycia wymienionego w decyzji zarejestrowanego pojazdu w terminie 30 dni. Jako podstawę prawną decyzji powołano art. 140mb pkt 2 art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2020 r., poz. 110), dalej: "Prawo o ruchu drogowym". W uzasadnieniu decyzji wskazano, że nabycie przedmiotowego pojazdu stwierdzono na podstawie raportu z systemu Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców. Strona wniosła odwołanie podnosząc, że nie nabyła ani nigdy nie miała zamiaru nabyć przedmiotowego pojazdu, natomiast ktoś bez jej woli i wiedzy użył jej danych w dokumencie zakupu, a sprawę uznania jej za nabywcę pojazdu zgłosiła na Komendzie Miejskiej Policji w [...], gdzie organ może uzyskać stosowne informacje w tym przedmiocie. Decyzją z [...] maja 2021 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.), dalej: "K.p.a.", orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego wskazano, że skoro strona nabyła przedmiotowy pojazd, czego dowodem jest faktura z [...] stycznia 2020 r., to była obowiązana do zawiadomienia o tym starosty w terminie nieprzekraczającym 30 dni (art. 78 ust. 2 pkt 1 Prawa o ruchu drogowym), czego nie uczyniła, wskutek czego zasadnie nałożono na nią karę pieniężną (art. 140mb pkt 2 Prawa o ruchu drogowym). [...] sp. j. w [...], reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła skargę na decyzję organu odwoławczego zarzucając naruszenie: 1. art. 81a § 1 K.p.a. przez rozstrzygnięcie wątpliwości faktycznych na niekorzyść strony; 2. art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 1 K.p.a. przez brak wszechstronnego ustalenia okoliczności sprawy i zaniechanie odniesienia się do zarzutów skarżącego. Skarżący podtrzymał argumenty zawarte w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji oraz wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji. Skarżący uiścił kwotę [...]zł tytułem wpisu od skargi i kwotę [...]zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zaskarżona decyzja podlega uchyleniu, gdyż narusza przepisy postępowania, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Właściciel pojazdu zarejestrowanego jest obowiązany zawiadomić w terminie nieprzekraczającym 30 dni starostę o nabyciu pojazdu (art. 78 ust. 2 pkt 1 Prawa o ruchu drogowym). Kto będąc właścicielem pojazdu zarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wbrew przepisowi art. 78 ust. 2 pkt 1 nie zawiadamia starosty o nabyciu pojazdu - podlega karze pieniężnej w wysokości od [...] do [...] zł (art. 140mb pkt 2 Prawa o ruchu drogowym). Pojęcie właściciel pojazdu zarejestrowanego oznacza m. in. nabywcę pojazdu, ale organy przedwcześnie uznały, że jest nim skarżący. W odwołaniu skarżący zakwestionował, że jest nabywcą przedmiotowego pojazdu. Podniósł w nim, że nigdy go nie nabył ani nie miał zamiaru nabyć, natomiast ktoś bez jego woli i wiedzy użył jego danych w dokumencie zakupu, zaś sprawę uznania go za nabywcę pojazdu zgłosił na Komendzie Miejskiej Policji w [...], gdzie organ może uzyskać stosowne informacje w tym przedmiocie. Organ odwoławczy w ogóle nie odniósł się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do argumentów zawartych w odwołaniu ani nie przedsięwziął jakichkolwiek działań w celu sprawdzenia wyniku sprawy, która miała być zgłoszona przez skarżącego na Policji. Naruszył tym samym wskazane w zarzucie drugim skargi przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż jeżeli okazałoby się, że argumenty zawarte w odwołaniu są prawdziwe, nie byłoby podstawy do nałożenia kary pieniężnej, ponieważ skarżący nie byłby nabywcą przedmiotowego pojazdu. Nie naruszono zaś art. 81a § 1 K.p.a., gdyż ma on zastosowanie jedynie wtedy, gdy w sprawie pozostają niedające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego. W związku zaś z niezwróceniem się przez organ odwoławczy na Policję w celu wyjaśnienia wyniku postępowania mającego być wszczętym w wyniku zgłoszenia skarżącego, w sprawie nie zaszły niedające się usuną wątpliwości co do tego stanu. Wobec tego w pkt I. sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 135 p.p.s.a. Sąd uchylił zarówno zaskarżoną decyzję, jak i decyzję organu pierwszej instancji. W pkt II. sentencji wyroku orzeczono o kosztach postępowania na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265). Na zasądzone koszty składają się: kwota [...]zł uiszczona tytułem wpisu od skargi, kwota [...]zł uiszczona tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz kwota [...]zł tytułem wynagrodzenia radcowskiego. Ponownie rozpatrując sprawę organ pierwszej instancji ustali kto jest nabywcą pojazdu przez zwrócenie się do skarżącej o przedłożenie posiadanej dokumentacji związanej z prowadzonym postępowaniem na policji i do Policji z zapytaniem, czy skarżący zgłosił sprawę, o której podnosił w odwołaniu i skardze oraz jaki jest jej wynik, a po uzyskaniu odpowiedzi podejmie stosowne dalsze czynności;

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło