III SA/Po 105/09

Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2009r. wniosku o przyznanie prawa pomocy na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. I. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od spadków i darowizn; postanawia: zwolnić Skarżącą od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. /-/ S. Michalski Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę M. I. z powodu nie uiszczenia wpisu sądowego. Pismem datowanym na dzień 17 maja 2008 roku (k.33), które zostało złożone w placówce pocztowej w dniu 18 maja 2009 roku (k.40), Skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu i zwolnienie od kosztów sądowych. Do pisma załączyła, na formularzu stosowanym w sądowym postępowaniu cywilnym, oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania. Pismem z dnia 21 maja 2009 roku, doręczonym adresatce w dniu 03 czerwca 2009 roku, Skarżąca została zobowiązana do przedłożenia wniosku o prawo pomocy na załączonym urzędowym formularzu. Wezwanie zostało wykonane w terminie otwartym na usunięcie braków formalnych wniosku. Na podstawie treści wniosku o prawo pomocy oraz dokumentów zgromadzonych w aktach sądowych (k. 6,7,10-12,33-39), a także na podstawie akt administracyjnych, ustalono, że Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Posiada mieszkanie o powierzchni 32,3 mkw. Od końca marca 2008 roku Skarżąca nie posiada stałej pracy zarobkowej (k.13 akt administracyjnych); z dniem 16 lipca 2008 roku została zarejestrowana jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku (k.15 akt administracyjnych). Środki finansowe na bieżące utrzymanie czerpie z podnajmu mieszkania (300,00zł miesięcznie) oraz prac dorywczych (umowa zlecenia na okres od 01 do 30 października 2008 roku - k. 64 akt administracyjnych). Koszty miesięcznego koniecznego utrzymania określiła na kwotę około 450,00zł. Wyjaśniła przy tym, że po utracie stałego źródła dochodu na ten cel wydatkowała posiadane oszczędności w kwocie 3.000,00zł. Skarżąca przedstawiła swoją sytuację majątkową w sposób pełny i rzetelny. Jej oświadczenie o sytuacji majątkowej i rodzinnej nie budzi wątpliwości, a nadto znajduje pełne potwierdzenie w dokumentacji załączonej do akt sądowych oraz aktach administracyjnych. Wnioskodawczyni wykazała, że środki finansowe, którymi dysponuje nie przekraczają kosztów miesięcznego utrzymania koniecznego dla jednej osoby. Zatem stwierdzić należało, iż Skarżąca nie jest w stanie uiścić nawet najniższych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Wysokość aktualnie osiąganego dochodu (300,00zł miesięcznie) uzasadnia także ocenę, że Wnioskodawczyni nie ma realnych możliwości pokrycia kosztów postępowania z przyszłych dochodów wspierając się niewielką pożyczką lub kredytem. W tych okolicznościach odmowa przyznania prawa pomocy spowodowałaby ograniczenia w realizacji prawa do sądu ponad funkcje ustawowo przypisane kosztom sądowym. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ S. Michalski