III SA/Po 1051/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska Sędzia WSA Mirella Ławniczak (spr.) As. sąd. Szymon Widłak Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2007 r. przy udziale sprawy ze skargi Miasta P. na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o ustalenie opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste nieruchomości. postanawia odrzucić skargę /-/Sz. Widłak /-/ B. Sokołowska /-/M.Ławniczak W dniu [...] Zarząd Geodezji i Katastru Miejskiego działając z upoważnienia Prezydenta Miasta P. skierował do Miasta P. ofertę ustalającą opłatę roczną oraz stawkę procentową z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości Skarbu Państwa położonych w [...]. W ofercie pouczono użytkownika wieczystego o możliwości złożenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosku o ustalenie, że zaoferowana opłata i jej stawka procentowa są nieuzasadnione w zaproponowanej wysokości. Orzeczeniem z dnia [...] SKO umorzyło postępowanie przed Kolegium z wniosku użytkownika wieczystego uznając je za niedopuszczalne. W uzasadnieniu podkreślono, iż organ reprezentujący właściciela gruntu dokonał nie aktualizacji, ale ustalenia opłaty rocznej dla nowego użytkownika wieczystego, jakim stało się Miasto P. Tym samym- zdaniem organu przedmiotem postępowania była sprawa ustalenia, a nie aktualizacji opłaty i ma ona charakter cywilnoprawny. Jednocześnie organ uznał, iż niedopuszczalnym jest postępowanie z wniosku użytkowników wieczystych o ustalenie, iż aktualizacja opłaty rocznej jest nieuzasadniona i orzekł o umorzeniu postępowania. Od orzeczenia Kolegium skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył w imieniu Miasta P. Dyrektor Wydziału Gospodarki Nieruchomościami. Podniósł on, iż ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (Dz. U z 2004 roku, Nr 261, poz. 2603 ze zmianami) nie przewiduje formy orzeczenia, jaką jest umorzenie postępowania, a nadto, iż zaskarżone orzeczenie jest w istocie decyzją administracyjną, bowiem wskazuje na to treść tegoż rozstrzygnięcia, a nie forma czy tym bardziej nazwa. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało stanowisko zawarte w orzeczeniu z dnia [...], podkreślając jednocześnie, iż stosownie do pouczenia zawartego w zaskarżonym orzeczeniu sprzeciwy przekazane zostały Sądowi Okręgowemu w P. jako właściwemu do rozpatrzenia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje Skarga podlega odrzuceniu. W ocenie Sądu zaskarżone orzeczenie nie jest w istocie ani decyzją administracyjną ani aktem bądź czynnością organu , o którym mowa w art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr153, poz.1270). Orzeczenie to stanowi odrębny od decyzji administracyjnych i postanowień rodzaj rozstrzygnięć. Zaś samo powołanie się na treść art. 105 Kpa jest uzasadnione treścią art. 79 ust 7 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku - o gospodarce nieruchomościami, który stanowi, iż do postępowania przed Kolegium stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem enumeratywnie wymienionych kwestii. Z treści tego przepisu wynika, iż przepisy KPA będą miały odpowiednie zastosowanie do orzeczeń Kolegium w odniesieniu do kwestii proceduralnych, takich jak np. przesłanki umorzenia postępowania. Rację ma skarżący, iż ustawa o gospodarce nieruchomościami w sprawie będącej przedmiotem sprzeciwu przewiduje jedynie orzeczenie bądź o oddaleniu wniosku bądź o ustaleniu opłaty, niemniej ta forma zaskarżonego orzeczenia była następstwem błędnego pouczenia strony odnośnie możliwości zaskarżenia oferty z dnia 30 grudnia 2005 roku. Pouczenie owo nie mogło powodować dla strony ujemnych konsekwencji, skoro zaskarżyła ofertę zgodnie z jego treścią. Analiza przepisów 79 i 80 ustawy o gospodarce nieruchomościami wskazuje, iż sprzeciw przysługuje nie tylko od orzeczenia kolegium oddalającego wniosek lub ustalającego nową wysokość opłaty, lecz także od orzeczenia umarzającego postępowanie jako rozstrzygnięcia merytorycznego, gdyż tylko od orzeczenia merytorycznego może być wniesiony sprzeciw, co jest równoznaczne z żądaniem skierowania sprawy na drogę postępowania cywilnego. Sam sprzeciw natomiast nie jest środkiem odwoławczym w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, a jego skutkiem procesowym jest jedynie przeniesienie sprawy do sadu powszechnego. Tak więc zarówno ustalanie, jak i aktualizacja opłaty ponoszonej przez wieczystego użytkownika z tytułu przysługującego mu prawa następują w drodze cywilnoprawnej, a orzeczenia organów w przedmiocie opłaty z tytułu użytkowania wieczystego nie stanowią jednostronnego, władczego rozstrzygnięcia organu administracji, dokonanego w imieniu Skarbu Państwa. Tym samym od orzeczenia kolegium wydanego w wyniku wszczęcia sprawy przez użytkownika wieczystego nie przysługuje odwołanie w toku postępowania administracyjnego (art. 79 ust 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami). Ustawodawca jednoznacznie zadecydował o otwarciu drogi sądowej dla rozstrzygnięcia sporu o podwyższenie, jak również ustalenie opłaty za użytkowanie wieczyste. Jest to spór cywilnoprawny dotyczący należności pieniężnej o charakterze cywilnym. Wobec powyższego, w oparciu o treść art. 58 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) – Sąd orzekł o odrzuceniu skargi. /-/Sz. Widłak /-/ B. Sokołowska /-/M.Ławniczak